Ρεπούση, Φίλης, Μουζάλας, Λιάκος και Μπαλαούρας
Το ρεπορτάζ με τον τίτλο: «Καταπίνουν το «Μακεδονία» για να σώσουν τις καρέκλες τους» αναφέρει: «Ο Μάκης Μπαλαούρας (σ.σ. ο πολλά βαρύς και ασήκωτος τριτοτέταρτος πρόεδρος της Βουλής και βασικό στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος) στο δρόμο που χάραξε ο Γιάννης Μουζάλας. Το ζήτημα της ονομασίας του σκοπιανού μορφώματος που συνεχίζει να ταλαιπωρεί τον κυβερνητικό συνασπισμό (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ.
Πριν κοπάσει η «καταιγίδα» με τον Αναπληρωτή Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής και το... λεκτικό του ολίσθημα «περί Μακεδονίας», λάδι στη φωτιά ρίχνει ο βουλευτής της Κουμουνδούρου ο οποίος δήλωσε ευθαρσώς ότι δε θα απέρριπτε το «σκέτο Μακεδονία» για τα Σκόπια, βάζοντας βόμβα στα θεμέλια της συγκυβέρνησης και ανοίγοντας έναν νέο κύκλο διπολικών διαδρομών. Πηγές της Ηρώδου του Αττικού κράτησαν αποστάσεις από το μοτίβο των τοποθετήσεων του πολλά βαρύ Μπαλαούρα. Το απίστευτο όμως και αναπάντεχο είναι ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες από την πλευρά τους έσπευσαν αμέσως να του δώσουν συγχωροχάρτι δια του στόματος του κοινοβουλευτικού τους εκπροσώπου.
Ο λαλίστατος και γραφικός ασπρομάλλης των τηλεοπτικών παραθύρων ο οποίος κατακεραυνώνει συνήθως τους επιλήσμονες των υποχρεώσεων τους και αντιπάλους του με λαρυγγισμούς πριμαντόνας σε χαμηλούς τόνους και σε γραμμή υπεράνω όλων η εξουσία λίγα 24ωρα μετά τον πόλεμο Καμμένου για τον Μουζάλα, περνάει το θέμα όχι απλά στα ψιλά αλλά το εξαϋλώνει στην κυριολεξία. Οι ΑΝ.ΕΛ δια στόματος κυρίου Παπαχριστοπούλου ιεραρχούν τα προβλήματα της χώρας σε άλλα επίπεδα υποβαθμίζοντας τελείως τα εθνικά όπως το Μακεδονικό σε κατηγορίες απίστευτα απαξιωμένες. Δηλώνει δε, επιπρόσθετα ότι δεν υπάρχει για αυτό το συγκεκριμένο θέμα περίπτωση ούτε μια στο εκατομμύριο να διαρραγούν οι σχέσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ. Ο κύριος Παπαχριστόπουλος θεωρεί το Μακεδονικό ως θέμα που δεν μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα διαζυγίου των ετέρων.»
Τώρα το πώς πέρασε ξαφνικά στη γωνία το θέμα Μουζάλα και εξαφανίστηκαν στο άψε σβήσε οι σκληρές και μυστηριώδεις εντυπώσεις της συμπεριφοράς του κυρίου Μπαλαούρα, είναι κάτι που μπορεί να εξηγηθεί μόνο από το πάθος για τη διατήρηση της εξουσίας των συγκεκριμένων παραγόντων που αυτό-διασύρονται με αυτές τις ανεκδιήγητες, ανεύθυνες και επικίνδυνες συμπεριφορές. Οι κύριοι αυτοί μας λένε ότι «καταπίνουμε για δεύτερη φορά το «Μακεδονία» των Σκοπιανών προτιμώντας να διατηρήσουμε τις θεσούλες μας και το κοινοβουλευτικό μας νταλαβέρι». Προσωπικά δεν μας αιφνιδιάζει αυτό το άγριο ξεκάρφωμα και ο ανευθυνο-υπεύθυνος κοινοβουλευτικός ξεπεσμός.
Τη στιγμή κατά την οποία είμαστε προϊδεασμένοι να ζήσουμε παρόμοιες καταστάσεις όπως αυτές που πρόσφατα μας διαπέρασαν σαν μεγάλη εθνική ανατριχίλα και μας άφησαν άφωνους από τον τρόπο με τον οποίο «απορροφήθηκαν» από την κοινή γνώμη. Αναφερόμαστε στους γνωστούς πλέον εκπροσώπους μιας περίεργης «επιστημονικής;» ψευτο-κουλτούρας οι οποίοι χωρίς να το καταλάβουμε μπόλιασαν την παιδεία μας και την κοινωνία μας χωρίς καμιά αντίσταση με μνημοκτόνα και εθνοκτόνα σύνδρομα.
Ας μην λησμονούμε τα περί συνωστισμού της κυρίας Ρεπούση (έτσι χαρακτήρισε η αθεόφοβη την άγρια σφαγή των Ελλήνων στην προκυμαία της Σμύρνης), τα περί Εθνοκάθαρσης και όχι γενοκτονίας των Ποντίων από τον σημερινό υπουργό κύριο Φίλη και τους απίστευτους παραλληλισμούς του καθηγητή κυρίου Λιάκου των Μακεδονομάχων και του Παύλου Μελά με τους τζιχαντιστές. Σημειωτέον, ότι ο κύριος καθηγητής είναι στενός φίλος της κυρίας Ρεπούση και προσφάτως επελέγη από τον Υπουργό Παιδείας για τη θέση του προέδρου της πλέον σοβαρής και ουσιώδης επιτροπής για την εκπαίδευση. Μερικούς από τους εκπροσώπους αυτής της περίεργης και αρρωστημένης μηδενιστικής ιδεοληψίας, ένα μέρος του πολιτικού μας συστήματος όχι απλά τους ανέχεται αλλά δυστυχώς και τους επιβραβεύει. Και αυτό γίνεται με έναν θλιβερό και τραγικό στην κυριολεξία τρόπο.
Γιατί μην μου πείτε ότι μέσα στους 300 της Βουλής δεν υπάρχουν αξιόλογα άτομα και πιο συγκεκριμένα Βορειοελλαδίτες Μακεδόνες και Πόντιοι πολιτικοί που θα έπρεπε να σηκώσουν κεφάλι και να κλείσουν μια για πάντα αυτό το μαύρο κύκλο της πατρίδας μας. Θα μου πείτε όμως ότι αυτοί οι Βορειοελλαδίτες στους οποίους αναφερόμαστε εδώ και δεκαετίες ολόκληρες δεν μπόρεσαν να εξαφανίσουν από τα ελληνικά γήπεδα το ανατριχιαστικό «Βούλγαροι». Τώρα το πώς θα μπορέσουν να αποτρέψουν τον κάθε Φίλη και τον κάθε Μπαλαούρα είναι κάτι που ίσως χρειάζεται μεγαλύτερη συζήτηση.
