Ράπτη: «Έτοιμη για νέες προκλήσεις»
Θεωρείται από τις παρουσίες που - «κλισαρισμένα» λέμε ότι – ομορφαίνουν την Βουλή. Η Ελενα Ράπτη ήδη ξεπέρασε τα δέκα χρόνια παρουσίας της στο ελληνικό κοινοβούλιο και δέκα έξι στην πολιτική συμπεριλαμβανομένης και της θητείας της στο δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης. Παραμένει δημοφιλής παρά την πλήρη απαξίωση της πολιτικής – και των πολιτικών – κυρίως χάρη στην έντονη δραστηριότητά της σε κοινωνικές πτυχές που πάντοτε συγκινούν. Αγαπημένο πρόσωπο ακόμη και των gossip στηλών εξαιτίας της εντυπωσιακής παρουσίας της αλλά και της προσωπικής ζωής της που ανέκαθεν απασχολούσε την παραπολιτική. Πώς τα αντιμετωπίζει όλα αυτά; Περιμένει να υπουργοποιηθεί; Είναι έτοιμη για νέες προκλήσεις στην πολιτική σταδιοδρομία της; Και ποια είναι η στάση ζωής της; Η Ελενα Ράπτη πάντα με το αστραφτερό χαμόγελό της μιλά στη «Μέτροσπορτ».
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΜΟΝΙΚΑ ΛΕΡΑ
-Είστε μια απ' τις ομορφότερες γυναίκες στη βουλή. Θεωρείτε ότι η εικόνα σας έχει δημιουργήσει μια προκατάληψη στο πρόσωπό σας;
Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια αλλά θέλω να σας πω ποτέ δεν αισθάνθηκα έτσι ούτε ποτέ με απασχόλησε αυτή η διάσταση της παρουσίας μου. Στην αρχή της πορείας μου ίσως υπήρξε μια προκατάληψη όπως για κάθε τι νέο. Η συνέχεια όμως ήταν πολύ διαφορετική και η εικόνα μου συνδέθηκε με τις πρωτοβουλίες και τις δράσεις μου.
-Είστε γενικά ικανοποιημένη από την μέχρι τώρα πορεία σας στην πολιτική και πιο συγκεκριμένα στη Ν.Δ.;
Επί αρκετά χρόνια τώρα ικανοποιούμαι με το μεγαλύτερο βραβείο της πολιτικής: την αποδοχή του κόσμου. Νιώθω πως έχω προσφέρει και συνεχίζω να το κάνω με όλη μου τη δύναμη.
- Πιστεύετε πως είναι πιθανό στο άμεσο μέλλον να σας ανατεθεί μια υπουργική θέση στην κυβέρνηση;
Κανένας δεν γνωρίζει αν θα γίνει υπουργός, μέχρι να τον καλέσει ο Πρωθυπουργός. Δεν ξέρω αν συμβεί ή πότε θα συμβεί. Ξέρω μόνο πως είμαι έτοιμη να αποδεχθώ την πρόκληση όποτε συμβεί. Με ωριμότητα, με εμπειρία και πολλή διάθεση για δουλειά.
- Για ποιόν λόγο θεωρείτε πως σας στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια ο κόσμος με την ψήφο του;
Σε όλα τα χρόνια της θητείας μου είμαι δίπλα στον κόσμο. Στις αγωνίες του, στα προβλήματα, στα δίκαια αιτήματά του. Μαζί αγωνιζόμαστε, διεκδικούμε και πετυχαίνουμε πολλά. Θεωρώ πως είναι αυτή η αναγνώριση, το αίσθημα του κάθε πολίτη πως δουλεύω γι’ αυτόν, που μετατρέπεται σε ψήφο και επιδοκιμασία. Είναι το πιο μοναδικό συναίσθημα να νιώθεις την αποδοχή του κόσμου να εκφράζεται όχι μόνο με την ψήφο αλλά και με την καθημερινή επαφή, τη φιλικότητα, τη στήριξη, την αγάπη του. Ακόμη και σε αυτές τις δύσκολες εποχές που η πολιτική περνά μια περίοδο έντονης απαξίωσης και αποδοκιμασίας.
«Στόχος της ζωής μου ήταν πάντα ένα κοινό αλλά πολύ σημαντικό όνειρο. Η δημιουργία μιας ωραίας οικογένειας»
- "Εάν δεν κοιτάς εκεί που θες να πας, θα πας εκεί που κοιτάς". Νιώσατε ποτέ ότι έχετε παρεκκλίνει από τον στόχο ζωής σας;
Είναι πολύ σωστό αυτό που λέτε αν και έχει τις εξαιρέσεις του στην αληθινή ζωή. Εγώ θα σας πω πως στόχος της ζωής μου ήταν πάντα ένα κοινό αλλά πολύ σημαντικό όνειρο. Η δημιουργία μιας ωραίας οικογένειας. Και συνυπάρχει μαζί με άλλους στόχους επαγγελματικούς, κοινωνικούς, απλούς και καθημερινούς που εκφράζονται μέσα από την πολιτική. Και είμαι στην πολιτική για όσο νιώθω πως μπορώ να προσφέρω στους ανθρώπους και να έχει μια αξία για τους συμπολίτες μου η παρουσία μου δίπλα τους.
- Ύστερα από την μακρά πορεία σας στον χώρο της πολιτικής, θα φανταζόσασταν τον εαυτό σας έξω από τον χώρο αυτό;
Όποιος δε φαντάζεται τον εαυτό του έξω από την πολιτική έχει μάλλον ιδιοκτησιακή αντίληψη για τη θέση που του εμπιστεύονται οι πολίτες. Την παρουσία μας στην πολιτική, μας την εκχωρεί και μας την ανανεώνει η κοινωνία. Όπως αποφασίζει. Πάντοτε ώριμα και ορθά. Κανένας δεν πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του μόνιμο στις προτιμήσεις των πολιτών.
- Ποια θεωρείτε πως ήταν η δυσκολότερη περίοδος της ζωής σας;
Θα σας πω πως είναι αυτή που διανύουμε τα τελευταία χρόνια. Γιατί βλέπω μια κοινωνία να αλλάζει, η ανεργία να συνθλίβει τα όνειρα, να ανατρέπεται η ζωή των ανθρώπων, νέους έτοιμους να φύγουν, πολίτες στα όρια της επιβίωσης. Είναι μια πολύ δύσκολη περίοδος. Είναι η εικόνα μια Ελλάδας που δεν αξίζει αυτή την τύχη. Αυτή είναι και η καθημερινή μου αγωνία αλλά και ενασχόληση. Με την πολιτική όπου μπορώ να προσφέρω έργο αλλά και με την Κοινωνική Οργάνωση Αγάπη κάθε μέρα μέσα στην κοινωνία. Άλλες φορές κερδίζουμε και άλλες χάνουμε. Είναι όμως ένας αγώνας καθημερινός. Και εγώ πιστεύω πως στο τέλος θα τον κερδίσουμε.
- Πιστεύετε ότι η προβολή κάποιων στοιχείων της προσωπικής σας ζωής θρέφει περισσότερο την επιθυμία των Media να ασχολούνται μαζί σας;
Τα media έχουν τη δική τους λογική. Τους ενδιαφέρει η είδηση, η προβολή, η εμπορικότητα. Πολύ περισσότερο όταν είναι συνδυασμένη με τα δημόσια πρόσωπα. Εγώ προσπαθώ να κρατώ την ιδιωτική μου ζωή μακριά από τις σελίδες των εφημερίδων. Δεν το κατορθώνω πάντοτε. Είναι πολλές φορές που ομολογώ πως χάνω τη μάχη από τους φωτογράφους! Μαθαίνεις όμως να ζεις με αυτή την πραγματικότητα.
«Προσπαθώ να κρατώ την ιδιωτική μου ζωή μακριά από τις σελίδες των εφημερίδων. Δεν το κατορθώνω πάντοτε. Είναι πολλές φορές που ομολογώ πως χάνω τη μάχη από τους φωτογράφους»
- Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σας φόβος;
Ανησυχώ για τους πολίτες που έχουν κουραστεί από τις συνεχείς θυσίες. Και αισθάνομαι πως έχουν δικαίωμα να δούνε την ελπίδα για μια αισιόδοξη επόμενη μέρα. Πιστεύω πως είμαστε στο τέλος μιας δύσκολης εποχής και στο ξεκίνημα μιας καλύτερης. Που χτίστηκε βήμα-βήμα με τις θυσίες της κοινωνίας. Είναι σημαντικό αυτήν την κρίσιμη στιγμή να μην χάσουμε την πίστη μας. Να μην παραιτηθούμε από μια προσπάθεια που τώρα ολοκληρώνεται.
- Η ενασχόλησή σας με τον εθελοντισμό είναι αξιέπαινη και προβάλλει εξαιρετικά μηνύματα στον κόσμο. Πιστεύετε πως η ευσυνειδησία των Ελλήνων και μόνο αρκεί στο να τους κινητοποιήσει να γίνουν εθελοντές;
Θα σας έλεγα πως η ευαισθησία είναι η αρχή. Είναι το υλικό που φτιάχνει τον εθελοντισμό. Χρειάζεται όμως μαζί και διάθεση για προσφορά, ενεργή συμμετοχή, διαρκείς πρωτοβουλίες σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Όλα αυτά δημιουργούν πολίτες με συνείδηση εθελοντισμού. Και εκεί εδραιώνεται ως τρόπος ζωής και συμπεριφοράς. Η δική μου άποψη είναι πως οι Έλληνες έχουμε μια ιδιαίτερη σχέση με τον εθελοντισμό γιατί η ευαισθησία είναι μέρος των ιδανικών και του χαρακτήρα μας.
- Ιδανικά, πού θα θέλατε να βρίσκεστε τώρα;
Εδώ που βρίσκομαι... Στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχει καλύτερο μέρος στον κόσμο; Ωραία είναι εκεί που έχεις τις ρίζες σου και σε αγαπούν. Όλα τα άλλα είναι όμορφα αλλά προσωρινά.
- Εάν ξυπνούσατε μια μέρα και δεν ήσασταν η βουλευτής Έλενα Ράπτη, με όλα όσα συνεπάγονται φυσικά της ιδιότητας αυτής, όπως οικονομική άνεση, status κλπ, θεωρείτε πως θα μπορούσατε να ανταπεξέλθετε στα νέα δεδομένα;
Δεν συνδέθηκα ποτέ με αξιώματα και θέσεις. Γι’ αυτό και η επόμενη μέρα θα είναι ίδια με την προηγούμενη. Γεμάτη αγώνα, διάθεση για ζωή και έργο για την κοινωνία. Θα είμαι πάλι η Έλενα, όπως είμαι τώρα. Και θα δίνω έναν αγώνα καθημερινό δίπλα–δίπλα με τους συμπολίτες μου. Κανένας δεν είναι μόνιμος στην πολιτική. Όποιος έχει διάθεση για προσφορά μπορεί να την διοχετεύει και μέσα από άλλους δρόμους.
- Τι δεν θα συγχωρούσατε με τίποτα;
Ξέρετε γενικώς είμαι άνθρωπος που συγχωρεί. Οπότε προτιμώ να μην είμαι απόλυτη σε τέτοιου είδους δηλώσεις.
- Έχετε εκφράσει ανοιχτά την επιθυμία σας να δημιουργήσετε οικογένεια. Πιστεύετε πως εάν δεν συμβεί αυτό, θα είναι κάτι που θα σας στοιχίσει;
Ασφαλώς όχι. Η απόκτηση οικογένειας είναι ένα μεγάλο όνειρο για κάθε άνθρωπο. Ένα δώρο του Θεού. Είναι η συντροφικότητα, η μητρότητα, η οικογενειακή ζωή, η κορύφωση της ευτυχίας.
- Ποια είναι η μεγαλύτερη δέσμευση που θεωρείτε πως οφείλετε να έχετε ως βουλευτής απέναντι στον κόσμο;
Να είμαι δίπλα του, με όλες μου τις δυνάμεις. Με ειλικρίνεια και σεβασμό. Με αγάπη και ενδιαφέρον. Να βλέπω τα πράγματα από την ίδια οπτική που τα κοιτά η κοινωνία και να προσφέρω έργο καθημερινά.
