Πρόκριση Ελλήνων-Κτηνωδία Γερμανών
Αποφεύχθηκε, χάρις στη ψυχραιμία του Ιγκόρ και των παικτών του, διαιτητικό πραξικόπημα που είχε σαν στόχο τον αποκλεισμό του Δικέφαλου. Εμφανέστατος ο ανθελληνισμός της γερμανικής διαιτητικής τετράδας.
Εντάξει…!Το να θέλουμε να το παίξουμε «υπεράνω» και να προσπαθήσουμε να ρίξουμε ευθύνες εκεί που δεν υπάρχουν – δηλαδή στον Όλσεν – για μια φάση που δεν είχε ούτε καν την υποψία πέναλτι, αλλά ήταν εφεύρεση, ή συμπεριλαμβάνονταν μέσα στα σχέδια και τις προσυνεννοήσεις της γερμανικής τετράδας, είναι το μόνο εύκολο.
Το δύσκολο ασφαλώς όμως είναι να μπορέσεις να συμπεριλάβεις μέσα στις ίδιες αυτές δικαιολογίες για αυτή την εξωφρενική κι εκτός ποδοσφαιρικής πραγματικότητας απόφαση (ασφαλώς και δεν έχουμε ξαναδεί τέτοιο πέναλτι) και όλες τις άλλες οι οποίες αφορούν ένα πεντακάθαρο γκολ που δεν μέτρησε όπως και την εξωφρενική διαιτητική αναισθησία η οποία επέτρεψε σε όλα τα δρεπανηφόρα των γηπεδούχων να θερίζουν ελεύθερα όποιον έβρισκαν μπροστά τους, χωρίς να δέχονται τις αντίστοιχες κάρτες οι οποίες θα ισοδυναμούσαν σίγουρα με τρεις κόκκινες.
Το να βγάζει ολόκληρο το ενενηντάλεπτο ο απίστευτος εκείνος Γιανέτσκα (πραγματικός γιανγκούλας) και να αποβάλλεται ο Σκόνδρας σε μια από τις πλέον κλασικές αψιμαχίες, είναι κάτι που χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να το αιτιολογήσεις. Άσχετα αν ο παίκτης του ΠΑΟΚ θα έπρεπε να είναι προϊδεασμένος με τα όσα έβλεπε να συμβαίνουν γύρω του. Όχι μόνο από την περίπτωση του ανύπαρκτου πέναλτι, αλλά και από την εν γένει συμπεριφορά των Γερμανών διαιτητών. Δεν ξέρω αν δυσκολεύομαι να μπω στο «πνεύμα» μερικών συναδέλφων οι οποίοι βλέπουν κάποια πράγματα τα οποία εγώ δεν μπορώ να τα δω. Εκείνο όμως που δεν μπορώ να καταλάβω είναι το γεγονός της διαφορετικής τους προσέγγισης σε τόσο εξόφθαλμες και εμφατικές αλλά και προκατειλημμένες και στοχοποιημένες αποφάσεις. Οι οποίες σε μερικές των περιπτώσεων θεωρούνται και ύποπτες.
Στη τελευταία κατηγορία μπαίνει η χθεσινή αποκρουστική διαιτησία των ανθελλήνων Γερμανών. Για αυτό ακριβώς το λόγο προσωπικά δεν καταλογίζω την παραμικρή ευθύνη στον Όλσεν. Θα έλεγα το ίδιο ισχύει και για το Σκόνδρα στον οποίο όμως καταλογίζω την αφέλεια ότι πίστευε πως δεν την φύλαγαν κάπου όχι μόνο για αυτόν αλλά και για τους συμπαίκτες του οι απαράδεκτοι Γερμανοί. Όφειλε ως εκ τούτου να είναι προσεκτικός και υποψιασμένος. Πάμε παρακάτω. Ο ΠΑΟΚ χθες έπαιζε την πρόκριση. Το πρώτο του φετινό στόχο. Και μάλιστα κάτω από φοβερή πίεση και αντιμετωπίζοντας ένα σωρό προβλήματα. Το να περάσει στην επόμενη φάση, ήταν κάτι καθοριστικό και που αφορούσε σχεδόν ολόκληρη τη χρονιά. Και αφορούσε την ηρεμία του την οποία αποζητούσε εναγωνίως, μαζί με το πολύτιμο χρόνο που χρειάζεται για να αποκαταστήσει και να διορθώσει κάποια λάθη με κυριότερο την καθυστερημένη ενίσχυση της ομάδας. Έπαιζε και ρίσκαρε πολλά και σε αυτό το παιχνίδι και στο προηγούμενο.
Ιδιαίτερα στο χθεσινό. Και στα δύο όμως υποχρεώθηκε να παίξει με δέκα παίκτες. Και στα δύο αντιμετωπίστηκε απαράδεκτα. Στο πρώτο από τους ανεκδιήγητους Πακιστανούς, χθες από τους ανθέλληνες Γερμανούς. Τους τελευταίους οι οποίοι πραγματικά ξεπέρασαν κάθε όριο και προκάλεσαν με θρασύτητα τον κόσμο του ΠΑΟΚ, κάποιο συνάδελφοι τους «πέρασαν» στα μαλακά. Με πρώτο ανάμεσα τους το σχολιαστή της NOVA. Θα θέλαμε να ξέρουμε αν αυτά συνέβαιναν με Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό τι θα μπορούσε να πει ο τελευταίος. Μαζί του όπως προαναφέραμε και μερικοί άλλοι συνάδελφοι που προφανώς δεν αντελήφθησαν τι πήγε να συμβεί χθες και για αυτό αναζητούσαν κάποιους άλλους για να τους ρίξουν ευθύνες που δεν είχαν. Εν πάση περιπτώση κι επειδή εμείς όλο το χθεσινό το νιώσαμε σαν ένα άθλιο πραξικόπημα που επιχειρήθηκε σαν μια γερμανική διαιτητική κτηνωδία και σαν μια «προέκταση» του ανθελληνισμού μέσα στον αθλητισμό θεωρούμε μεγάλη και πολύτιμη την πρόκριση του ΠΑΟΚ.
Ο Ιγκόρ Τούντορ πιστώνεται μεγάλο μέρος από αυτή την επιτυχία. Το ίδιο και οι παίκτες που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτές τις τελευταίες αγωνιστικές περιπέτειες της ομάδας. Χθες ο Όλσεν στάθηκε με σοβαρότητα κάτω από τα δοκάρια του. Που να ήξερε όμως ο δυστυχής ότι όντας κάτοχος ο ίδιος της μπάλας και προσπαθώντας να προστατευτεί από τον επερχόμενο σαν καμικάζι επάνω του αντίπαλο παίκτη, ότι θα γινόταν πρόξενος ώστε οι Γερμανοί να στήσουν στον τοίχο την ομάδα του. Πολύ καλός ο Κωνσταντινίδης. Το ίδιο και ο Τζαβέλλας. Σε καλό επίπεδο αυτή τη φορά η συνεργασία Ρικάρντο Κόστα – Σκόνδρα. Μεγάλη εμφάνιση από τον Τζιόλη. Πολύ καλός – αλλά σε μερικές φάσεις επιπόλαιος και εγωιστής – ο Πέλκας. Ευχάριστη έκπληξη ο Κοροβέσης. Μαχητής ο Μυστακίδης, όπως και ο Κάτσε. Μοιραίος και χασογκόλης ο Μακ. Λίγος ο χρόνος και δεν πρόλαβαν να δείξουν το ταλέντο τους ο Κουλούρης και ο Σαββίδης. Άψογο το κοουτσάρισμα του Ιγκόρ, ο οποίος θα πρέπει κατεπειγόντως να βρει τρόπο να περιοριστεί αυτή η «ακατάσχετη αιμορραγία»…των χαμένων κλασικών ευκαιριών από τους παίκτες του.
