Πριν υποστείλεις σημαία οφείλεις να την τιμήσεις
«Λιγοστεύει… ο ΠΑΟΚ», μου έλεγε φίλος ΠΑΟΚτσής, μετά και την «αποχώρηση» του Στέφανου Αθανασιάδη. Θέλοντας ωστόσο να αιτιολογήσει την άποψή του, αναφέρθηκε και σε άλλες περιπτώσεις που τον υποχρεώνουν να καταλήξει σε αυτή τη διαπίστωση. Ο περίεργος και μυστηριώδης αφελληνισμός της ομάδας, καθώς και το αποδεδειγμένα πλέον «άβατο» για τα ταλέντα των ακαδημιών της, αποτελούν δύο από τις κυριότερες αιτίες, σύμφωνα με τα όσα έχει μέχρι σήμερα επισημάνει.
Συμπληρώνοντας είπε ότι δύσκολα θα την αποκηρύξει αυτή την άποψη από τη στιγμή που βλέπει αυτά που συνεχίζουν να συμβαίνουν γύρω του. Βέβαια το βάρος της ευθύνης το επικεντρώνει περισσότερο στους τεχνοκράτες εισαγωγής τεχνικούς διευθυντές, οι οποίοι στο βωμό των όποιων δικών τους συμφερόντων, συνηθειών και μεθοδεύσεων, κατάφεραν να αλλοιώσουν δομές και ιστορικές καταβολές ενός συλλόγου για τον οποίο το συναίσθημα αποτελεί το Α και το Ω της ύπαρξής του.
Δυστυχώς ο φίλος έχει δίκιο σε ένα μεγάλο μέρος από αυτά που υποστηρίζει. Ναι… λιγοστεύει ο ΠΑΟΚ και μάλιστα σε επικίνδυνο σημείο με τους εναπομείναντες τελευταίους Μοϊκανούς να απομακρύνονται (όπως ο Σαλπιγγίδης και ο Αθανασιάδης), τις πόρτες ερμητικά κλεισμένες για τα ταλέντα των ακαδημιών και διάπλατα όμως ανοιχτές για τα μεταγραφικά παλτά και ημίπαλτα που κουβαλάνε οι κατά καιρούς αποτυχημένοι συμβουλάτορες και μυαλοπώλες. Και είναι σίγουρο ότι αν δεν αλλάξει κάτι θεαματικά, σύντομα ο Δικέφαλος θα αποτελεί ένα συγκρότημα στο οποίο θα δυσκολεύεσαι να εντοπίσεις και ψήγματα ακόμη του DNA του.
Εμβληματικός αρχηγός ο Στέφανος Αθανασιάδης, ο αγαπημένος Κλάους των ΠΑΟΚτσήδων αποτελεί παρελθόν. Το περιβραχιόνιο περιήλθε στον Κρέσπο !!! (με ό,τι σημαίνει αυτό) και σε αυτόν μπορεί να παραμείνει αν κάποιοι (ή κάποιος συγκεκριμένα) οι οποίοι ναρκοθετούν μονίμως το δρόμο στους ελάχιστους ΠΑΟΚτσήδες που μείνανε (βλέπε Πέλκας), συνεχίσουν να παρεμβαίνουν και να οδηγούν τα πράγματα κατά πώς τους βολεύει.
Όλα αυτά που μηχανεύονται οι τελευταίοι μήπως είναι ένας ρεαλιστικός προσανατολισμός; Τρίχες! Ανικανότητες, ανεπάρκειες και μυστηριώδεις συνήθειες οι οποίες καταγράφονται επί μονίμου βάσεως στην παροικία των μανατζαραίων.
Το βέβαια είναι ότι κάποιοι μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα βρίσκουν την ευκαιρία να κατακρεουργούν οικονομικά τον καλοπροαίρετο και γενναιόδωρο Ιβάν Σαββίδη. «Ναι, λιγοστεύει ο ΠΑΟΚ» και όπως πάμε φοβούμαι ότι δε θα μείνει τίποτα από τις «ασπρόμαυρες ρίζες» του. Αφελληνισμός και ΠΑΟκτσήδικος απορφανισμός έχουν εγκατασταθεί στην Τούμπα.
Ας επιστρέψουμε όμως στον «τρόπο» με τον οποίο «αποχώρησε» -μάλλον εξωθήθηκε- ο Στέφανος Αθανασιάδης για να εγκαταλείψει την Τούμπα. Και μάλιστα τη στιγμή που ο νέος προπονητής τον έκρινε χρήσιμο και θεωρούσε ότι μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά σαν παρτενέρ και διάδοχη λύση του Πρίγιοβιτς.
Κάτι που ο συμπαθής Κλάους το δέχθηκε με πολύ μεγάλη ικανοποίηση πιστεύοντας πως του δινόταν πραγματικά η ευκαιρία για να ξαναβρεί το χαμένο μεγάλο και καλό εαυτό του. Το τι μεσολάβησε όμως και φτάσαμε στο σημείο μιας άκομψης (σχεδόν κυνικής) μεθόδευσης της απομάκρυνσής του, θα παραμείνει άγνωστο αν βέβαια κάποια στιγμή δε βγει κάποιος από αυτούς που γνωρίζουν τα πραγματικά περιστατικά να μας δώσει τις ανάλογες εξηγήσεις.
Το σίγουρο είναι ότι πρωταγωνίστησε σε αυτή την ιστορία ο παράγοντας ο οποίος έχει μετατρέψει σε εφιάλτη το ξεκίνημα της αγωνιστικής περιόδου με τα τραγικά του λάθη και τις άστοχες παρεμβάσεις του. Απευθυνόμενοι σε αυτόν απλά τον ενημερώνουμε ότι εδώ στην Ελλάδα πριν υποστείλουμε τη σημαία, την τιμούμε. Κάτι που συμβαίνει εμφατικά στον ΠΑΟΚ της επαναστατικής ιδιοσυγκρασίας και των μεγάλων ιδανικών και που δε συμβαίνει σίγουρα στην παροικία των μανατζαραίων και των διαμεσολαβητών. Ο Στέφανος Αθανασιάδης για του ΠΑΟΚτσήδες ήταν μια σημαία και ως εκ τούτου οι υπεύθυνοι είχαν την υποχρέωση πριν την υποστείλουν να την τιμήσουν. Υπηρέτησε πιστά ακόμη και όταν ήρθε το ντεφορμάρισμά του, την ομάδα του. Σάρκα από τη σάρκα του Δικέφαλου. ΠΑΟΚτσής από τα γεννοφάσκια του.
Νομίζουμε ότι κανείς δεν είχε το δικαίωμα να του φερθεί με αυτόν τον τρόπο. Οι υποκρισίες, οι ψευτιές και τα άκομψα τεχνάσματα ήταν μια αχρείαστη θλιβερότητα. Προφανώς βέβαια με αυτού του είδους τις συμπεριφορές είχαμε και τις μεγάλες επιτυχίες όπως η μεταγραφή του Μπρκιτς, η αντίστοιχη του Ουάρντα και το άδειασμα όλου του ρόστερ που φάνηκε σε όλο του το τραγικό μεγαλείο με το ξεκίνημα του Πρωταθλήματος. Θεωρείται θεμιτό και ποδοσφαιρικά αποδεκτό να αξιολογείς έναν παίκτη ότι δε σου κάνει. Είναι όμως απαράδεκτο να συμπεριφέρεσαι με αυτόν τον τρόπο και μάλιστα σε έναν εμβληματικό αρχηγό, τη στιγμή που θα μπορούσες να δείξεις τον ανάλογο σεβασμό απέναντί του και απέναντι στην προσφορά του.
Απευθυνόμενοι όμως με τη σειρά στον Κλάους, τον πληροφορούμε ότι όλα αυτά τα φτηνά και ιδιοτελή δεν έχουν καμία σχέση με όσα αισθάνεται ο κόσμος απέναντί του. Τα αισθήματα των ΠΑΟΚτσήδων είναι γενναιόφρονα και υψηλόφρονα αλλά και ευγνώμονα, κάτι που το διαπίστωσε άλλωστε πρόσφατα στην τελευταία εμφάνισή του με τη φανέλα του αγαπημένου του ΠΑΟΚ. Το θερμό χειροκρότημα 20.000 και πλέον θεατών που εισέπραξε κόντρα στις γελοιότητες της γνωστής μειοψηφίας των μπερδεμένων και στραβοστόμηδων (όπως και στην περίπτωση Σαλπιγγίδη) είναι κάτι που θα πρέπει να το κρατήσει ως φυλαχτό γιατί είναι ό,τι πραγματικά νιώθει ο ΠΑΟΚτσής γι’ αυτόν. Γεννήθηκε ποδοσφαιρικά στον ΠΑΟΚ, τον υπηρέτησε χωρίς ποτέ να τον προδώσει και άσχετα με την αγωνιστική του πτώση παρέμεινε εκεί, ακόμη και στον πάγκο, για να βοηθήσει αν χρειαστεί. Το μεγάλο ευχαριστώ για τα όσα υπέροχα και ανεπανάληπτα προσέφερε στον αγαπημένο του ΠΑΟΚ, στον κόσμο του αλλά και σε όλους εμάς ας το κρατήσει σαν την καλύτερη ανάμνηση αλλά και επιβεβαίωση της ποδοσφαιρικής του αξίας και του ήθος του. Καλή τύχη αρχηγέ και στο επανιδείν…
