Ποδοσφαιρική ασάφεια ομάδα χωρίς «πυξίδα»
Φιλότιμος κι εργατικός χωρίς καμία αμφιβολία ο Κροάτης κόουτς. Ωστόσο όπως φαίνεται και όπως αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων, δυσκολεύεται πολύ να βρει μια «άκρη» και μια «λύση», ώστε η ομάδα του να αποκτήσει επιτέλους ένα ορθολογικά συγκροτημένο ποδοσφαιρικό σύνολο που να προσαρμόζεται αλλά και να ανταποκρίνεται θετικά στις αγωνιστικές του υποχρεώσεις.
Ο Ιγκόρ Τούντορ δείχνει να προβληματίζεται ιδιαίτερα στην επιλογή του εκάστοτε βασικού σχήματος. Αυτοπαγιδευμένος σε εμμονές που έχουν αφετηρία την…«επιτακτική» επιβεβαίωση της…αξίας των νεαποκτηθέντων, πέφτει σε «λούμπες» οι οποίες δυστυχώς αποδεικνύονται ιδιαίτερα επώδυνες και αυτοκαταστροφικές. Προσπαθώντας να συνδυάσει την…«εμμονική» συμμετοχή συγκεκριμένων παικτών αναγκάζεται να «νοθεύει» τη χημεία της ομάδας του.
Έτσι, καθυστερεί στη διαμόρφωση ενός σταθερού βασικού σχήματος που θα μπορούσε να «ανεχθεί» και να «απορροφήσει» τα όποια προβλήματα θα προκαλούσαν πιθανές απουσίες από τιμωρίες και τραυματισμούς, αλλά και τη σταθεροποίηση μιας αγωνιστικής συμπεριφοράς και ψυχολογίας που απαιτούνται ώστε η ομάδα να ανταποκριθεί με συνέπεια και αξιοπρέπεια στις υποχρεώσεις της.
Ο Κροάτης κόουτς μέχρι στιγμής προσπαθεί φιλότιμα αλλά δεν έχει καταφέρει να «διαχειριστεί» όπως θα έπρεπε τόσο το ρόστερ της ομάδας (πειραματιζόμενος ασταμάτητα και πολλές φορές αδέξια) αλλά και να εκτιμήσει σωστά την κρισιμότητα ορισμένων αγώνων. Εν πάση περιπτώσει και σε ότι αφορά τη χθεσινή νέα απαράδεκτη εμφάνιση η οποία δυστυχώς συνδυάστηκε με μια ήττα που σημαίνει και απομάκρυνση από τον μεγάλο ευρωπαϊκό στόχο, οι διαπιστώσεις είναι πολύ σκληρές και προβληματίζουν. Σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι η ομάδα παρουσιάστηκε ανέτοιμη, αδιάβαστη και τραγικά ελάχιστη και ανίκανη να ανταποκριθεί ακόμη και στις στοιχειωδώς απαιτήσεις του αγωνιστικού ενενηντάλεπτου.
Ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε δίχως πυξίδα, ανερμάτιστος, κατακερματισμένος, με μια τακτική που ακύρωνε και αυτοεξουδετέρωνε τους πάντες και τα πάντα. Οι «σαΐτες» (Ροντρίγκες, Μακ) έτρεχαν σαν αδέσποτα μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Η έλλειψη επιτελικού παίκτη που θα αποτελούσε το συνδετικό κρίκο και θα περνούσε κάποιες κάθετες μπαλιές εμφανέστατη και τραγική.
Ντεφορμέ ο Τζιόλης, ο Σάμπο ακόμη να βρει… τον «εαυτό» του. Μόνιμη πληγή ο επικίνδυνος πλέον Ρικάρντο Κόστα. Οι δύο ακραίοι αμυντικοί αδυνατούσαν να «ξεμυτίσουν» μπροστά και να βοηθήσουν. Όαση η παρουσία και η απόδοση του νεαρού Χαρίση. Ένα ανακάτεμα κι ένα μπουρδούκλωμα χωρίς προηγούμενο ολόκληρη η ομάδα. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Ο συμπαθέστατος Ιγκόρ…επηρεασμένος θα λέγαμε από το…«δόγμα Βαρουφάκη» παρουσιάζει τη δική του ποδοσφαιρική ασάφεια σε πολλά παιχνίδια του ΠΑΟΚ (όπως και στο χθεσινό). Ατέλειωτες δοκιμές, αλλεπάλληλοι πειραματισμοί, ασταθή σχήματα, αβέβαιες και μεταλλασσόμενες τακτικές. Ευχής έργο θα ήταν κάπου εδώ να σταματήσουν όλα αυτά τα αρνητικά και αναποτελεσματικά και η ομάδα κάποια στιγμή να βρει την ηρεμία της, τον προσανατολισμό της (την πυξίδα της), την κατάλληλη ψυχολογία της και το σταθερό αγωνιστικό βηματισμό της.
Η χθεσινή εικόνα του απερίγραπτου ΠΑΟΚ σίγουρα δεν θα ικανοποίησε ούτε τον Τούντορ, ούτε τον μέντορα του κ. Άρνεσεν, πολύ περισσότερο τον κόσμο και τον μεγαλομέτοχο που είδαν να χάνεται τόσο άδοξα ένας από τους λίγους σημαντικούς φετινούς στόχους. Με δεδομένη λοιπόν την απώλεια της ευρωπαϊκής προοπτικής, ότι απομένει πλέον σαν «διεκδίκηση» διάκρισης από εδώ και πέρα θα πρέπει να εκτιμηθεί με ιδιαίτερη σοβαρότητα και υπευθυνότητα από όλους ανεξαιρέτως. Αυτή η ποδοσφαιρική ασάφεια της αγωνιστικής σύγχυσης και μετριότητας επιβάλλεται να κλείσει τον κύκλο της άμεσα. Και μια εξήγηση: Οι προσωπικές μας διαπιστώσεις από το χθεσινό στραπάτσο δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση αφορμή για κακόπιστους σχολιασμούς από μέρους μας. Η κριτική μας είναι και θα παραμείνει καλοπροαίρετη και θα έχει όπως πάντα στόχο να «αφυπνίσει και όχι να αναζητήσει και να καταγγείλει υπεύθυνους.
