Πιστεύει κανείς ότι εξοντώθηκε η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Τα υπέρ και τα κατά για το ποδόσφαιρο από την συμφωνία ανάμεσα στον υφυπουργό Αθλητισμού, Σταύρο Κοντονή, την ΦΙΦΑ και την ΕΠΟ, θα τα δούμε σύντομα.

Σε αυτή την ζωή κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί. Οσοι βιάζονται να πάρουν θέση υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς, ανάλογα με το τι θέλουν να εξυπηρετήσουν, ας ξέρουν ότι οι εξυπνάδες δεν κρατάνε για πολύ.

Υπάρχουν, άλλωστε, ορισμένα πράγματα τα οποία δεν αλλάζουν. Όταν έχεις πάρει θέση, όταν έχεις κάνει δηλώσεις, όταν έχεις διαμηνύσει σε όλους τους τόνους πως πιστεύεις σε κάτι και δεν υπάρχει περίπτωση να παρεκκλίνεις ούτε κατ’ ελάχιστο απ’ αυτό, όσο κι αν λες μετά πως αυτό ήταν… διαπραγματευτική τακτική, ουδείς πρόκειται να σε πιστέψει. Το… κρέας δεν γίνεται ψάρι…

Επίσης, υπάρχουν πράγματα που δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι για να τα αποδείξεις. Δεν τίθεται ζήτημα σχετικά με το αν είπε ο υπουργός ή δεν είπε πως μόνο αν παραιτηθεί ο Γκιρτζίκης κι αν η ΕΠΟ δρομολογήσει τις εξελίξεις για την αυτοκάθαρση, θα ξαναρχίσει το κύπελλο. Το είπε…

Ωστόσο, προς το παρόν ξέρουμε σίγουρα πως το κύπελλο θα ξαναρχίσει, δεν ξέρουμε, όμως, αν και πότε θα παραιτηθεί ο Γκιρτζίκης, αν και πότε θα εναρμονιστεί το καταστατικό της ΕΠΟ με της ΦΙΦΑ, αν και πότε θα λειτουργήσει η Επιτροπή Δεοντολογίας χωρίς περιορισμούς, αν και πότε θα κληθούν οι έχοντες κατηγορίες εις βάρος τους, δεν ξέρουμε αν θα τους επιβληθούν οι ποινές που κάποιοι θεωρούν… βέβαιες.

Μπορεί όσα προαναφέρθηκαν να γίνουν. Μπορεί να γίνουν σύντομα. Υπάρχει, εξάλλου, αυτή η πιθανότητα, συζητιέται, υφίσταται ως ενδεχόμενο.

Παρόλα αυτά, επί του παρόντος κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί, να βάλει το χέρι του στην φωτιά πως θα τους… φύγουν όλους αυτούς που μήνες τώρα συζητιούνται ως το πρόβλημα που δεν αφήνει να προχωρήσει η κάθαρση, όλους αυτούς για τους οποίους ο κ. Κοντονής εμφανιζόταν απολύτως σίγουρος ότι θα τους αναγκάσει να κάνουν στην άκρη.

Επαναλαμβάνω, για να μην παρεξηγηθώ, ότι συμφωνώ απόλυτα πως η παρέα της ΕΠΟ ευθύνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό για τις παθογένειες του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Δεν πείθομαι, όμως, απ’ όσα έχουν συμβεί έως τώρα, πως έχουμε την εξόντωση αυτής της παρέας, πως έχουμε την επικράτηση του υπουργού, πως έχουμε μια καθαρή νίκη των δυνάμεων που θέλουν άλλα πράγματα να φέρουν.

Το μόνο για το οποίο είμαι σίγουρος, είναι ότι παράλληλα «έτρεξε» πολύ επιτυχημένα μια άλλη προσπάθεια, εκείνη του Χρήστου Πανόπουλου, η οποία και βοήθησε να αλλάξουν οι οικονομικές ισορροπίες στο πρωτάθλημα της Superleague με την ενίσχυση των μικρομεσαίων, να προωθηθεί η ιδέα της επαγγελματικής διαιτησίας και να γίνεται από άλλη βάση η επικοινωνία ανάμεσα στους «4» μεγάλους και τους υπόλοιπους.

Βέβαια, σε ό,τι με αφορά θα πανηγυρίσω για το κομμάτι της διαιτησίας όχι επειδή θα γίνει επαγγελματική, αλλά όταν την δω να φεύγει από τον έλεγχο της ΕΠΟ και να πηγαίνει στον έλεγχο της λίγκας.

Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για να αναλάβουν οι παράγοντες τις ευθύνες τους και να μην νομιμοποιούνται, πλέον, να τις φορτώνουν αλλού.

Διότι δεν γίνεται να ζητάς τακτικούς δικαστές και μετά να αμφισβητείς τις αποφάσεις τους όπως έκανες και όταν δίκαζαν δικηγόροι, ούτε να είναι η ΚΕΔ παρά την Superleague και να διαμαρτύρεσαι για την διαιτησία…