Ποιός πιστεύουν ότι θα έρθει σ΄αυτόν τον Άρη

Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι, πλέον, να παρακολουθήσω όσα συμβαίνουν στον Αρη. Παρότι σε πάρα πολλές περιπτώσεις έχω αρθρογραφήσει για τις μη κανονικές συνθήκες που επικρατούν στην Αλκμήνης, εν τούτοις οι τελευταίες εξελίξεις με ξεπερνούν, όπως, πιστεύω, ξεπερνούν και κάθε νοήμονα άνθρωπο.

Αυτό που συμβαίνει στον Αρη δεν οδηγεί πουθενά. Είναι αδιέξοδο, είναι αρρωστημένο, είναι έξω από κάθε λογική. Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε προς το καλύτερο, όσο υπάρχουν ορισμένοι στην ομάδα οι οποίοι παρεμβαίνουν όποτε τους καπνίσει, για όποιον τους καπνίσει, είτε για να τον επιβάλλουν στη διοίκηση, είτε για να τον εξαφανίσουν.

Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι από αυτά τα απίστευτα, τα πρωτοφανή, τα δύσκολα να κατανοηθούν ακόμη και από τους μυημένους σε αυτό το γεμάτο από παθογένειες ελληνικό ποδόσφαιρο, λέμε ότι δεν γίνεται ο Αρης να πάει πιο κάτω, ότι έφτασε να ξύσει τον πάτο του βαρελιού, ότι κάπου εδώ θα βρει το σημείο ισορροπίας και θα αρχίσει να βγάζει το κεφάλι από την λάσπη.

Εσύ είσαι που το λες… Ερχεται πάντα κάτι καινούργιο, όπως για παράδειγμα αυτή η προχθεσινή καθαίρεση του Αρβανιτίδη, με συνοπτικές διαδικασίες, μέσα σε δύο μόλις ημέρες, για να σε αναγκάσει να πεις ότι… «μάλλον δεν τα είδαμε όλα, ακόμη, με τον Αρη»

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, καταλαβαίνω καλύτερα τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να μείνει μακριά από αυτή την σήψη ο Κάλας. Καταλαβαίνω γιατί επέλεξε ο ομογενής επιχειρηματίας να μην μπει σφήνα ανάμεσα στην «Σκύλλα και την Χάρυβδη», όπως χαρακτήρισε χθες ο Αλέξης Κούγιας τον Αρβανιτίδη και τον Καρυπίδη.

Να πλησιάσεις για να κάνεις τι σε ένα τέτοιο περιβάλλον; Ξέρετε, γελάω κάθε φορά που ακούω είτε από οπαδούς του Αρη είτε από συναδέλφους μου δημοσιογράφους να μιλάνε περί της προοπτικής να εμπλακεί με τους «κίτρινους» και να τους αναστήσει ένας επιχειρηματίας πολύ μεγάλου οικονομικού βεληνεκούς.

Και γελάω διότι ξέρω ότι όχι επιχειρηματίας πολύ μεγάλου βεληνεκούς δεν πρόκειται ποτέ να έρθει με αυτές τις συνθήκες στον Αρη, αλλά ούτε… Κάλας δεν πρόκειται να πλησιάσει. Ούτε ένας επιχειρηματίας, δηλαδή, ο οποίος έχει την άνεση να βάζει κάθε χρόνο από την τσέπη του 500.000 ευρώ στον Αρη, επειδή οι εταιρείες του τζιράρουν 55.000.000 δολάρια ετησίως και ο ίδιος κερδίζει πάνω από 5.000.000 (σ.σ τα στοιχεία δεν είναι αυθαίρετα, αλλά προκύπτουν από τα έγγραφα που προσκόμισε ο ίδιος στον ΑΣ τον περασμένο Ιανουάριο για να υπάρχουν οι απαραίτητες –οικονομικές- εγγυήσεις ώστε να του δοθεί το μάνατζμεντ της ομάδας)

Συνεπώς, δεν μπορώ να πειστώ ότι όλοι αυτοί που λειτουργούν πέριξ της Αλκμήνης ενδιαφέρονται πραγματικά για τον Αρη. Δεν μπορώ να πειστώ ότι όλοι αυτοί που στηρίζουν περιπτώσεις οι οποίες χαρακτηρίζονται από ανθρώπους του ποδοσφαίρου ως «η Σκύλλα ή η Χάρυβδη», νοιάζονται πραγματικά για να κάνει ουσιαστική επανεκκίνηση η ομάδα τους.

Αντιθέτως, η στάση και οι πρακτικές αυτών των ελάχιστων, σε σχέση με την μεγάλη πλειοψηφία των οπαδών του Αρη, με αναγκάζει να σκέφτομαι ότι, ενδεχομένως, να μην θέλουν πραγματικά να θεραπευτεί η ομάδα τους, να δημιουργήσει ένα πιο υγιές και πιο ελκυστικό περιβάλλον, στο οποίο πολλοί επενδυτές θα ήθελαν να έρθουν και να λειτουργήσουν.

Ισως, για κάποιους να μην είναι προς το συμφέρον τους να ξαναγίνει μεγάλος ο Αρης, γιατί τότε δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης, ούτε δυνατότητα παρεμβάσεων…