Περίεργη «σκάντζα» με Βιτόρ - Κρέσπο καλή «κίνηση» με Μπίσεσβαρ
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για τις προθέσεις αλλά και για τις μεγάλες προσπάθειες που καταβάλλει ο υπεύθυνος της μεταγραφικής ενίσχυσης του ΠΑΟΚ, Σλοβάκος βετεράνος διαιτητής και πρόεδρος της ΠΑΕ (αυτό το τελευταίο δεν μου «κάθεται» καλά). Ακούραστος και διεκδικητικός «αλωνίζει» την Ευρώπη, προσπαθώντας να κλείσει συμφωνίες με παίκτες που θα ικανοποιούν τις φιλοδοξίες του μεγαλομετόχου, ο οποίος σημειωτέων του άναψε το «πράσινο φως» διευκρινίζοντας του, ότι δεν θα λογαριάσει το κόστος της οποιαδήποτε μεταγραφής, που θα αφορά παίκτη κλάσης και γενικής αποδοχής.
Ο φιλότιμος Λιούμπος κινήθηκε από πολύ νωρίς – έγκαιρα – και όπως τουλάχιστον αναφέρθηκε επανειλημμένα στα ΜΜΕ και στο ασπρόμαυρο ρεπορτάζ, κατά τη διάρκεια των αλλεπάλληλων ταξιδιών του, εντόπισε στόχους και είχε και κάποιες προσυμφωνίες. Μέχρι στιγμής όμως, ένας πρώτος απολογισμός αυτών των ταξιδιών δεν προσφέρεται για έναν σοβαρό και ουσιαστικό διάλογο και για μια πρώτη εκτίμηση. Ναι, επέδειξε αξιόλογη κινητικότητα στον ευρωπαϊκό χώρο, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν ανάλογο του χρόνου που κατανάλωσε, του κόστους και της προσπάθειας που κατέβαλλε.
Ο συμπαθής Λιούμπος «αυτοακυρώνεται» εκ του αποτελέσματος (!), από τη στιγμή που οι βασικές προσπάθειες του επικεντρώθηκαν μονοδιάστατα στην αγορά της Ουκρανίας και σε ένα μαγαζί διαλυμένο τα οποίο είχε κηρύξει πτώχευση. Για τα ατέλειωτα ταξίδια και τις επαφές στην Ευρώπη δεν είχαμε κανένα αποτέλεσμα. Με δυο λόγια πέτυχε δύο μεταγραφές από την πτωχευμένη Ντνίπρο, αλλά είχε και δυο «ξενερώματα».
Οι συμφωνίες με τον Μάτος και τον Σάχοφ θεωρούνται σε πρώτη εκτίμηση καλές κινήσεις (ιδιαίτερα του πρώτου). Είχαμε δυστυχώς και τα δύο «ξενερώματα» με τους Ματέους και Ζοζούλια (παίκτες υψηλών προδιαγραφών) στα οποία διαπιστώθηκαν δυσλειτουργίες παρόμοιες με αυτές του παρελθόντος. Στην πρόσφατη και τελευταία κίνηση συμφωνήθηκε – χθες - ο Ντιέγκο Μπίσεσβαρ (μάνατζερ του είναι ο γιος του Στέφενς) του οποίου η επιλογή κρίνεται από όσους γνωρίζουν καλά τη διαδρομή του στο τουρκικό πρωτάθλημα, επιτυχής. Με δυο λόγια και δίχως το παραμικρό ίχνος γκρίνιας και αντιπολιτευτικής διάθεσης, αυτός είναι ένας μικρός μεταγραφικός ασπρόμαυρος απολογισμός. Αν σε κάτι θεωρούμε ότι είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε, είναι στο γεγονός της απουσίας και της υποψίας ακόμη αναφοράς πρόθεσης για την απόκτηση ενός τερματοφύλακα υψηλού επιπέδου.
Μια κίνηση που θεωρείται και είναι απόλυτα αναγκαία και χωρίς αυτήν ο ΠΑΟΚ (και όχι μόνο ο ΠΑΟΚ) αλλά και οποιαδήποτε ομάδα έχει μεγάλες φιλοδοξίες, δεν είναι δυνατό να προχωρήσουν. Το περίεργο της υπόθεσης είναι, ότι μια ανεξήγητη σιωπή (μήπως των αμνών;), επικαλύπτει αυτό το τόσο σημαντικό θέμα που θα έπρεπε να είναι στην κορυφή της μεταγραφικής λίστας του Σλοβάκου. Χρόνος υπάρχει πιθανό να υπάρξουν και άλλες ευκαιρίες. Θα πρέπει όμως να αξιολογούνται με σοβαρότητα και ποδοσφαιρική ορθοκρισία. Και όχι με κινήσεις όπως οι ανεξήγητες «σκάντζες»… τύπου Κρέσπο και Βίτορ. Και πάνω από όλα επιτέλους να συνειδητοποιήσουν εκεί στον ΠΑΟΚ ότι χωρίς μεγάλο τερματοφύλακα ποτέ δεν θα κάνουν μεγάλη ομάδα. Κάθε προσπάθεια θα αποβαίνει μάταιη.
