Περίεργες… παρεμβάσεις

Όπως σίγουρα θα έχετε διαπιστώσει τον σημερινό υπεύθυνο για τον αθλητισμό υφυπουργό, τον «πηγαίναμε με χίλια» από την πρώτη μέρα και βρεθήκαμε δίπλα του, υποστηρικτές όλων των εξαγγελιών, αλλά και των προσπαθειών του στη μάχη κόντρα στο παραμάγαζο της ΕΠΟ και στο σύστημα της παράγκας. Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι μας είχε «πείσει» και ως εκ τούτου θεωρούσαμε αυτονόητη τη συμπαράσταση μας στηνδεδομένη… (και δεδηλωμένη) αποφασιστικότητά του να εξυγιάνει τον χώρο. Είναι αλήθεια ότι ξεκίνησε φουριόζος και με μια δυναμική που δεν άφηνε περιθώρια αμφισβήτησης και υποψίες για ενδεχόμενα υπαναχωρήσεων.

Το ίδιο αλήθεια είναι όμως ότι στην πορεία ο συμπαθέστατος υφυπουργός κάπου «σκάλωσε» και «μείωσε» τις ταχύτητές του, εγκαταλείποντας –ελπίζουμε προσωρινά- και το επαναστατικό του ύφος.

Προφανώς το βαρύ φορτίο των καθηκόντων του, η τριβή με τα μεγάλα προβλήματα (όχι μόνο του υπουργείου του), θα τον υποχρέωσαν να αλλάξει τακτική και να μην εκτίθεται συχνά στη δημοσιότητα την οποία αποδεδειγμένα υπερ-αγαπά. Κάποιες σποραδικές θέσεις, προσπάθειες και αποφάσεις του, όμως, εύκολα δίνουν ένα νέο «στίγμα» συμπεριφοράς και σκέψης που προβληματίζει όλους εμάς οι οποίοι σταθήκαμε δίπλα του και τον υποστηρίξαμε με ιδιαίτερη θέρμη.

Το να δυσαρεστηθεί και να χαρακτηρίσει παράτυπη (εμφανέστατα και αυστηρή) την τιμωρία που τόλμησε – επιτέλους (!)- ένα θεσμικό όργανο να επιβάλει στον Ολυμπιακό και στον Βαγγέλη Μαρινάκη, κάτι που υποχρέωσε τον τακτικό δικαστή πρόεδρο της συγκεκριμένης επιτροπής να βγει δημόσια και να υποστηρίξει την αμεροληψία της, αντικρούοντας τον κύριο υφυπουργό, είναι κάτι που δεν το περιμέναμε.

Αν όμως μας ρωτούσαν τι μπορούσαμε να περιμένουμε από τον… μαχητή και επαναστάτη υφυπουργό μας, θα λέγαμε ότι ήταν να βγει μπροστά και να εκφράσει τη δυσαρέσκεια που θα αφορούσε ένα αθωωτικό βούλευμα το οποίο εισηγήθηκε κάποιος εφέτης ο οποίος δεν τόλμησε να αυτό-εξαιρεθεί εξαιτίας των ιδιαίτερων σχέσεων που διατηρούσε με τον κατηγορούμενο πρόεδρο που τελικά αθωώθηκε. Ένα γεγονός το οποίο προκάλεσε και την επέμβαση του Αρειου Πάγου.

Πέρα από αυτό, όμως, είχε και την περίεργη σπουδή να επιχειρήσει επιλεκτικές εκτιμήσεις με καθυστερημένες – αλλά και για πρώτη φορά επιβαλλόμενες- ποινές σε βάρος ενός συγκεκριμένου συλλόγου (ΠΑΟΚ). Έχουμε λοιπόν δήλωση δυσαρέσκειας και αμφισβήτησης της ποινής σε βάρος του Ολυμπιακού και του Μαρινάκη και σπουδή με ένα μπαράζ κλήσεων και προστίμων για τον Δικέφαλο του Βορρά. Στην προκειμένη περίπτωση εκείνο που μετράει δεν είναι αν οι αποφάσεις των θεσμικών οργάνων ήταν εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων τους ή όχι, αλλά ο τρόπος διάκρισης, αντίδρασης και επιλογών του κυρίου υφυπουργού.

Θα κλείσουμε με την τοποθέτηση του πρώην υπουργού, του συνταγματολόγου Ανδρέα Λοβέρδου η οποία αφορούσε στην κάρτα φιλάθλου και στο πλαίσιο της οποίας ο κ. Κοντονής χαρακτηρίστηκε άσχετος. Ο κ. Λοβέρδος υποστήριξε νομικά ότι η εν λόγω κάρτα δεν μπορεί να εφαρμοστεί και στο ερώτημα για το αν υπάρχει φακέλωμα, όπως υποστηρίζουν οι οργανωμένοι, δήλωσε ότι υπάρχει ζήτημα προσωπικών δεδομένων τη στιγμή που απαιτείται και ο ΑΜΚΑ για να μπει κάποιος στο γήπεδο.