Πέρασε στα εύκολα, συνεχίζει στα δύσκολα
Αυτή τη φορά ο ΠΑΟΚ δεν ένιωσε την παραμικρή πίεση και ανησυχία στην προσπάθειά του να βρεθεί σήμερα στην κλήρωση για το «επόμενο βήμα». Δεν αγχώθηκε, δεν ίδρωσε και παράλληλα εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να δοκιμάσει το επίπεδο ετοιμότητας του συνόλου των παικτών του, δίνοντας και ιδιαίτερο χρόνο προσαρμογής στους νεοαποκτηθέντες.
Ο Ίβιτς είναι αλήθεια ότι στο διάστημα που μεσολάβησε και το οποίο επιμηκύνθηκε εξαιτίας της αναβολής του πρωταθλήματος, ανακάτεψε «άπειρες» φορές την τράπουλα που έχει στα χέρια του, προσπαθώντας να καταλήξει σε αποφάσεις με επιλογές βασικών οι οποίες δε θα άφηναν «ρωγμές» αμφισβητήσεων και περιθώρια υποψιών για μεροληψίες και στοχοποιήσεις.
Αυτό το γεγονός σίγουρα τον βοήθησε στο να σχηματίσει άποψη με σταθερά κριτήρια αξιολόγησης για τους περισσότερους. Σε όλα τα τελευταία παιχνίδια ο Βλάνταν Ίβιτς δε δίστασε να δείχνει τις «προτιμήσεις» του με συνέπεια οι καλόπιστοι ΠΑΟΚτσήδες κριτές του να καταλήγουν εύκολα στην εκτίμηση για το ποιες ήταν οι προοπτικές που υπήρχαν για τους υποψήφιους του βασικού σχήματος. Είναι αλήθεια ότι σε κάποιο άλλο κομμάτι διαχείρισης του ρόστερ υπήρξαν δυσκολίες και ενστάσεις (περιπτώσεις Κάτσε, Τζιόλη), όπως και αλήθεια είναι ότι κάποιες από τις επιλογές του στις οποίες έδειξε μάλλον μια ανεξήγητη επιμονή δεν του βγήκαν (περίπτωση Κρέσπο και με μια μικρή επιφύλαξη και για τον Σάκχοφ).
Γενικά ο Βλάνταν το πάλεψε και κατάφερε το «πράγμα» να το φέρει σε μια ισορροπία. Συνεχιζόμενες όμως «τράμπες» με τις αλλεπάλληλες δοκιμές και τους συχνούς πειραματισμούς, όπως είναι λογικό, δεν αφήνουν την ομάδα να δέσει και να έχει μια σταθερή εικόνα και απόδοση. Ετσι οι ΠΑΟΚτσήδες «απολαμβάνουν» τον ΠΑΟΚ των εξάρσεων και ανησυχούν για τον ΠΑΟΚ των χαλαρών διαστημάτων. Μέχρι σήμερα είναι δύσκολο να υποστηρίξει κανείς ότι ο ΠΑΟΚ έχει δεθεί σαν ομάδα, σύμφωνα με τις υψηλές προδιαγραφές του ποιοτικού ρόστερ που διαθέτει.
Η ομάδα λοιπόν αυτών των μεταπτώσεων παρουσιάστηκε και χθες. Είχε εξαιρετικές στιγμές αλλά και ολιγωρίες, (ιδιαίτερα αμυντικές) που ίσως κλείσουν τον κύκλο τους από τη στιγμή που ο Βαρέλα αναλάβει το ρόλο του ηγέτη της ασπρόμαυρους οπισθοφυλακής. Οι εκπλήξεις βέβαια, όπως η μη χρησιμοποίηση του Μπρκιτς στο χθεσινό παιχνίδι, όχι γιατί ο Σέρβος θα έπρεπε να παίξει γιατί πραγματοποίησε εκπληκτικές εμφανίσεις στα λίγα φιλικά που χρησιμοποιήθηκε αλλά γιατί η ποδοσφαιρική λογική επέβαλε να παίρνει χρόνο προσαρμογής, δεν γίνονται εύκολα κατανοητές. Ο Ίβιτς γνωρίζει άριστα ποιος είναι ο Γλύκος. Χθες ποιος ο λόγος και μάλιστα με το 3-0 του προηγούμενου αγώνα να τον χρησιμοποιήσει; Επανερχόμενοι στη χθεσινή αναμέτρηση, με τη διαφορά δυναμικότητας των δύο ομάδων να μην επιτρέπει ιδιαίτερες αναφορές και αναλύσεις συστημάτων, ποσοστά κατοχής και όλα τα συναφή, το ενδιαφέρον περιορίζεται στην ατομική απόδοση των παικτών.
Ο Γλύκος δεν πιέστηκε και ως εκ τούτου δεν κρίνεται. Και πάλι εξαιρετικός ο Μάτος, το ίδιο και ο Τζαβέλλας. Δυστυχώς όμως δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε τα ανάλογα και για τον Κρέσπο, ήταν και παραμένει ο αδύναμος κρίκος, ο οποίος βέβαια σε τελική ανάλυση δεν έχει και καμία συνάφεια με τον παρτενέρ του. Πολύ καλός ο Κάνιας. Και πάλι μέτριος ο Λέοβατς, που τώρα τελευταία παρουσιάζεται επιρρεπής στις γκάφες (ο διαιτητής του χάρισε ένα ανόητο πέναλτι). Ανεβασμένος ο Τσίμιροτ, στους κορυφαίους ο Ροντρίγκεζ. Σπουδαίες επιθετικές εμπνεύσεις από τον Τζάλμα, χωρίς όμως να μετουσιωθούν σε αποτέλεσμα. Και η έκπληξη; Τα φαρμακερά στην κυριολεξία κόρνερ του Περέιρα.
Όσο για τον συμπαθή Σάκχοφ; Η παρουσία του χλωμή. Ζωηρός ο Κίτσιου, όπως και ο Μπίσεσβαρ. Με δύο λόγια και καταλήγοντας ο ΠΑΟΚ με το πλουσιότατο ρόστερ του (που ακόμη ψάχνεται και σίγουρα θα δέσει») χθες έκλεισε πολύ άνετα τους λογαριασμούς του με την αδύναμη Ντιναμό Τιφλίδας και σήμερα περιμένει την κλήρωση, η οποία του ευχόμαστε να του δώσει την ευκαιρία να αποδείξει ότι βρίσκεται στο δρόμο για τη δημιουργία μιας σπουδαίας ομάδας.
