Πέρασε με... άνεση (0-3) και βλέπει μόνο μπροστά

Info

Σοβαρός και αποτελεσματικός ο ΠΑΟΚ, υπερασπίστηκε τα «κεκτημένα» και τις προοπτικές γα ακόμη πιο ψηλά.

Δεν δυσκολεύτηκε να πάρει το τρίβαθμο – ένα ακόμη εκτός έδρας – με αντίπαλο μια ομάδα που έπαιζε τα ρέστα της (αν βέβαια σας λέει κάτι αυτό), επιβεβαιώνοντας την άποψη που έχει πλέον σχηματιστεί και η οποία ετοιμολογικά υποστηρίζει πως όταν είναι σοβαρός και αποτελεσματικός, αποφεύγει περιπέτειες, οι οποίες συνοδεύονται και με οδυνηρές απώλειες. Για το χθεσινό άνετο διπλό θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι ήταν ένα αποτέλεσμα μιας ολοφάνερης και καταλυτικής διαφοράς επιπέδου και απόδοσης. 

Με τους φιλοξενούμενους καταφανέστατα ανώτερους να το «κλειδώνουν» με συνοπτικές διαδικασίες. Με τη σειρά μας κι εμείς χωρίς να επιστρατεύσουμε εξωαγωνιστικές μεταφυσικές εξηγήσεις για το τι θα μπορούσε διαφορετικό να προκύψει, αν δεν τραυματιζόταν ο συμπαθέστατος Μουργκ που ξεκίνησε σαν βασικός και δεν ερχόταν από τον πάγκο ο Νάρεϊ, οφείλουμε να αποδεχθούμε πως αυτό το «περιστατικό», πιθανότατα άλλαξε πολλά και σημαντικά για την εξέλιξη της αναμέτρησης. 

Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι το ίδιο θα μπορούσαν να υποστηρίξουν και όσοι εκτιμούσαν πως όλα αυτά τα αξιόλογα θα μπορούσαν να κατακτηθούν και με την παραμονή στο σχήμα του συμπαθέστατου Αυστριακού, του οποίου τις... ικανότητες υπερεκτιμά σχεδόν εμμονικά ο Λουτσέσκου. Με τον Νάρεϊ λοιπόν να μπαίνει φουριόζος και να αναστατώνει την αντίπαλη άμυνα με τις ταχύτατες επελάσεις του και την αψεγάδιαστη, εκπληκτική σχεδόν συνεργασία του με τον χαρισματικό Κωνσταντέλια, η εικόνα έδειχνε πως αργά ή γρήγορα οι αντίπαλοι θα σήκωναν ψηλά τα χέρια και θα πέταγαν λευκή πετσέτα. Κάτι που έγινε, με το 2-0 να έρχεται να επιβραβεύει το σφυροκόπημα που για ένα διάστημα ήταν εφιαλτικό για τους Λαμιώτες. Άσε που η γενική εμφάνιση των φιλοξενούμενων δεν άφηνε περιθώρια ούτε για υποψία αμφισβήτησης το ποιος θα είναι ο νικητής.

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι ο Λουτσέσκου όπως ήταν λογικό προχώρησε σε ένα σχετικό ροτέισον, προφανώς για να ξεκουράσει κάποιους βασικούς που το είχαν ανάγκη. Προχώρησε δηλαδή σε συγκεκριμένες αλλαγές, με ρίσκο να διαταραχθεί η ισορροπία που είχε αποκτήσει το σχήμα στα τελευταία παιχνίδια. Τη στιγμή μάλιστα που το ρόστερ έχει αποδείξει πως δύσκολα να τις αντέξει, αφού δεν υπάρχουν καν εναλλακτικές λύσεις. Ωστόσο δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή λόγος να κάνουμε συζήτηση για το συγκεκριμένο θέμα, συμφωνώντας παράλληλα ότι ο Λύρατζης, ο Φελίπε Σοάρες και Ντάντας ορθώς χρησιμοποιήθηκαν. 

Άλλωστε ο Ρουμάνος κόουτς έχει το δικό του σκεπτικό για κάποιους άλλους που έχουν αποδείξει ότι δεν τον δικαιώνουν. Πάμε όμως στο παιχνίδι και συγκεκριμένα στην ατομική απόδοση των νικητών. Τέλειος ο Κοτάρσκι, ανεβασμένος ο Ράφα Σοάρες. Φιλότιμος ο Νάσμπεργκ, αλλά εμφανέστατη η διαφορά του με τον Κουλιεράκη. Ο Ινγκασον είχε περισσότερη δουλειά γιατί έπρεπε να συμμαζέψει κάπως τα πράγματα. Πολύ καλός ο Λύρατζης. Σε ρελαντί ρυθμούς ο Αουγκούστο, εξαιρετικός ο Ντάντας. Το δίδυμο Νάρεϊ - Κωνσταντέλια έκλεψε την παράσταση, ενώ ο μαχητής Ζίβκοβιτς κάθε παιχνίδι και καλύτερος. Συντηρητική διαχείριση από τον Ολιβέιρα.

Και μία υποσημείωση. Ο Φελίπε Σοάρες θα μπορούσε και έπρεπε να μπει ως αλλαγή πολύ πιο μπροστά. Ο παίκτης είναι χρήσιμος για αυτό πρέπει να του δίνεται όταν υπάρχει ευκαιρία, χρόνος συμμετοχής.

ΥΓ: Συμφώνησε ο ΠΑΟΚ σε όλα με τον έμπειρο και συνοδευόμενο από ένα εξαιρετικό βιογραφικό, μεσοεπιθετικό Τάισον. Ο οποίος αγωνίστηκσε για πάνω από δέκα χρόνια στην πρωταθλήτρια Ουκρανίας Σαχτάρ, παίζοντας και στο Τσάμπιος Λιγκ, ενώ τα δύο τελευταία χρόνια μετακόμισε στην Ιντερνασιονάλ, με την οποία αγωνίστηκε δύο γεμάτες σεζόν (65 παιχνίδια). Ασφαλώς η εμπειρία του θα προσδώσει ποιότητα και επίπεδο στο ρόστερ, για το οποίο υπάρχει ελπίδα να ενισχυθεί με μία ακόμη ποιοτική προσθήκη. Ο παίκτης έρχεται τη Δευτέρα και από άποψη αγωνιστικής ετοιμότητας, μπορεί να βοηθήσει άμεσα.