Ο Παππάς τελείωσε, η αλήθεια επέστρεψε και.. τώρα!
Χάρη χρωστάνε στον Πανθρακικό οι οπαδοί του ΠΑΟΚ. Ο τελευταίος της βαθμολογίας, καταδικασμένος για πολλούς σε υποβιβασμό, νίκησε 2-1 και, μάλιστα, με ανατροπή, την ομάδα που θέλει να λέγεται μεγάλη, που ονειρεύεται ότι είναι και που ενίοτε πιστεύει ότι η μοναδική αιτία που δεν μπορεί να πανηγυρίσει την κατάκτηση τίτλων είναι η κακή διαιτησία, ίσως και η άτιμη η κοινωνία.
Χάρη στη νίκη του Πανθρακικού, όσοι πετούσαν στα σύννεφα ανεμίζοντας το λάβαρο της επανάστασης προσγειώνονται ανώμαλα. Αλλά αυτό έπρεπε να γίνει. Είναι πολύ χρήσιμο. Πιο χρήσιμο από μια νίκη στο χθεσινό παιχνίδι. Διότι η επάνοδος στην αλήθεια μόνο όφελος μπορεί να έχει, αν επιτέλους αποφασίσουν Τούντορ και παίκτες να κάνουν αυτοκριτική, παύοντας να βολεύονται με διάφορες δικαιολογίες.
Δύο μέρες γράφαμε και στην πρώτη σελίδα και στα άρθρα μας ότι η «σφαγή» του ΠΑΟΚ στην Τούμπα από τον Παππά και την παρέα του δεν πρέπει να αποπροσανατολίσει την ομάδα και να κρύψει τις αγωνιστικές αδυναμίες της. Διότι στο ματς με τον Ολυμπιακό ο ΠΑΟΚ είχε εμφανιστεί στο γήπεδο μόνο στο πρώτο δεκάλεπτο. Εχασε την ευκαιρία με τον Πέλκα, πέτυχε το γκολ και μετά χάθηκε.
Χθες, λοιπόν, χωρίς Παππά, επανήλθε η αλήθεια. Η σκληρή αλήθεια που δεν προβλημάτισε και δεν συνέτισε τους παίκτες του ΠΑΟΚ και τον Ιγκόρ Τούντορ. Με μια ακόμη άθλια εμφάνιση η ομάδα «κατόρθωσε» να χάσει ένα θεωρητικά δικό της παιχνίδι, όχι απλά «ξενερώνοντας» αλλά εξοργίζοντας τον κόσμο της. Έναν κόσμο που φυσιολογικό είναι να αναρωτιέται προς τι οι επαναστάσεις και οι εξεγέρσεις όταν η ομάδα που διαθέτει ο ΠΑΟΚ είναι για γέλια και για κλάματα μαζί.
«Τρία μίτινγκ κάναμε και είπαμε ότι πρέπει να μείνουμε ανεπηρέαστοι από τα γεγονότα της περασμένης Κυριακής, αλλά είδατε τι έγινε», παραπονέθηκε ο Τούντορ. Αυτονόητη η παρατήρηση: Η δεν έχει τρόπο να πείθει τους παίκτες, ή οι παίκτες του πετάνε αετό και ζουν, όπως κι αυτός, σε έναν δικό τους κόσμο.
Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Άλλο είναι. Πολύ απλά, η ομάδα δεν μπορεί. Ούτε προπονητή σοβαρό έχει, ούτε παίκτες ικανούς. Το πρόβλημα δεν είναι ούτε η ψυχολογία, ούτε η νοοτροπία. Αυτά είναι αστεία, για να παραμυθιάζονται μεταξύ τους στα αποδυτήρια και στα γραφεία της ΠΑΕ. Το πρόβλημα είναι ότι λείπει η ποιότητα. Είτε με τις ελλείψεις των τελευταίων εβδομάδων, είτε κομπλέ, αυτή η ομάδα είναι πολύ «λίγη» για τις προσδοκίες των οπαδών του ΠΑΟΚ και τις φιλοδοξίες του Ιβάν Σαββίδη. Κι αν Τούντορ και παίκτες δεν καταφέρουν να ξεπεράσουν τις «χτυπητές» αδυναμίες τους θα αποτύχουν και στον τελευταίο στόχο που απέμεινε, την πρωτιά στα πλέι οφ.
«Αυτή η ομάδα είναι ο ορισμός της… κατάθλιψης», σχολίασε αναψοκοκκινισμένος ένας φίλος μου, οπαδός του ΠΑΟΚ, με τον οποίο έβλεπα παρέα το ματς. Το είπε πριν καν δεχτεί ο ΠΑΟΚ το δεύτερο γκολ. Όταν έγινε το 2-1, ο άνθρωπος έτρεξε στο μπαλκόνι να πάρει λίγο αέρα για να μη λιποθυμήσει.
Ετσι είναι. Κατάθλιψη προκαλεί ο ΠΑΟΚ μ’ αυτές τις εμφανίσεις. Είναι έκτρωμα. Βλέπεις τους παίκτες του να περπατάνε, να σαστίζουν, να μην ξέρουν τι να κάνουν την μπάλα, να μην μπορούν να τη δώσουν στα τρία μέτρα, να την πουλάνε και ντρέπεσαι. Βλέπεις τους παίκτες του να θέλουν να πάρουν ένα παιχνίδι αλλά να μην μπορούν να δημιουργήσουν δυο-τρεις ευκαιρίες της προκοπής και αναρωτιέσαι γιατί κάποιοι τους έδωσαν το δικαίωμα να φορούν αυτή τη φανέλα.
Χθες προηγήθηκαν στα καλά καθούμενα με ένα «στημένο» και το παιχνίδι με τον αδύναμο έτσι κι αλλιώς Πανθρακικό πήγε κατ’ ευθείαν στα μέτρα τους. Κι όμως έχασαν. «Κατόρθωσαν» να δεχτούν δύο γκολ, το δεύτερο με ρεσιτάλ ανόητων λαθών, αλλά δεν δημιούργησαν παρά μόνο μία καλή ευκαιρία κι εκείνη όχι γιατί έκαναν κάποια καλή επίθεση, αλλά γιατί ο Αθανασιάδης, μετά από σπόντα, πρόλαβε να γυρίσει την μπάλα προς την εστία, στέλνοντάς την στο δοκάρι.
Ο μόνος τρόπος με τον οποίο απείλησαν οι παίκτες του ΠΑΟΚ τον Πανθρακικό ήταν τα «στημένα». Αλλά ακόμη και στα «στημένα», με τις «άγαρμπες» και απελπιστικά άστοχες κεφαλιές που έπιαναν φάνηκε η έλλειψη ποιότητας. Σίγουρα υπάρχουν και καλοί παίκτες στον ΠΑΟΚ, κυρίως νεαροί Ελληνες. Κάποια στιγμή μπορούν να είναι μέλη μιας μεγάλης ομάδας. Τώρα, όμως, πνίγονται στη γενική μετριότητα και αμφιβάλλω πολύ αν θα εξελιχθούν όπως πρέπει μέσα σε ένα αγωνιστικό περιβάλλον χαμηλού επιπέδου.
Είμαι από αυτούς που δεν περιμένουν το παραμικρό από αυτή την ομάδα, ακόμη και εάν φτάσει πάλι στο σημείο να παίξει χωρίς καμία απουσία. Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι δεν μπορεί. Το θέλει, αλλά δεν μπορεί. Μακάρι να πέσω έξω και να διαψευστώ πανηγυρικά. Πάντως, ο Τούντορ είναι μονίμως αλλού. Χθες αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν να είναι η ίδια ομάδα αυτή που έπαιξε με τον Ολυμπιακό και αυτή που έπαιξε με τον Πανθρακικό. Λες και ο ΠΑΟΚ με τον Ολυμπιακό ήταν καλός. Ναι, αν δινόταν το πέναλτι θα μπορούσε να γίνει το 2-2, θα έμενε ο Ολυμπιακός με 10 παίκτες και θα μπορούσε να γίνει ακόμη και το 3-2, όμως η εμφάνιση της ομάδας μετά το πρώτο 10λεπτο ήταν κακή. Αυτό μόνο ο Τούντορ δεν το είδε ή δεν θέλησε να το δει, για να έχει να λέει ότι για ήττες σαν τη χθεσινή φταίει η νοοτροπία των παικτών…
