Παλεύοντας… με τα σύννεφα
Εχουν την δική του «συνταγή», αλλά και την λεβεντιά να μην την κρατάνε μυστική και μακριά από τον κόσμο και τους φίλους τους. Εύκολα μπορεί ο καθένας, ακόμη και ο πιο ανυποψίαστος μπασκετικός «να δει» από κοντά και να διερευνήσει, ό,τι έχει σχέση με την περίεργη και θαυματουργή μεθοδολογία τους να στήνουν ομάδες από το τίποτα.
Μιλάμε για τους παράγοντες του μπασκετικού ΠΑΟΚ, οι οποίοι κατά γενική ομολογία τα τελευταία χρόνια… «από το πουθενά και το τίποτα» -στην κυριολεξία- «στήνουν» το δικό τους αθλητικό «μπαϊράκι», την δική τους ομάδα, πολύ ψηλά και πέρα και πάνω από τις προβλέψεις των ειδικών του αθλήματος. Θα μπορούσε κανείς να τους χαρακτηρίσει «θαυματοποιούς» συνεκτιμώντας και συγκρίνοντας τις επιτυχίες τους βάσει των ανύπαρκτων -σχεδόν- οικονομικών δυνατοτήτων τους.
Μόνοι, εντελώς αβοήθητοι, περιθωριοποιημένοι και απαξιωμένοι από έναν τεράστιο λαό, ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει την κινητήρια δύναμη της εκτόξευσής τους στην κορυφή των ισχυρών, με μοναδική «ανάσα» την γνωστή «χειρονομία» του Ιβάν Σαβββίδη, «παλεύουν στην κυριολεξία με τα σύννεφα» για να μην χάσουν την «επαφή» τους με ότι με τόσο κόπο κατάφεραν να κερδίσουν, κρατώντας τον ΠΑΟΚ όρθιο μέσα στο «σύστημα» της κορυφής. Φέτος, όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς, ο ΠΑΟΚ έχει σοβαρότερα προβλήματα και από τα περσινά.
Αυτή τη στιγμή βλέπει να περνούν σαν τρένα από μπροστά του και να ανεβάζουν ταχύτητες και μάλιστα με εντυπωσιακό τρόπο κάποιες ομάδες έτοιμες να τον «εκτοπίσουν» από εκεί που με τόσες θυσίες βρίσκεται. Παίκτες πολύτιμοι της χρονιάς που πέρασε τον αποχαιρέτησαν και κάποιοι άλλοι με τους οποίους προσπαθεί να αντισταθμίσει τις απώλειες και να στήσει –για ακόμη μία φορά- το δικό του γνωστό μπαϊράκι, τηρούν σιγή ασυρμάτου. Στα δύσκολα λοιπόν και πάλι ο Μπάνε, ο Μαρκόπουλος, ο Σταυρόπουλος, ο Ζουρνατσίδης, ο Καραμπέρης, ο Καρακούσης και οι υπόλοιποι «πιστοί» συνεργάτες της παρέας των «θαυματοποιών» που κράτησαν όρθιο και φέτος το ασπρόμαυρο μπάσκετ αλλά και το φρόνημα του ΠΑΟΚτσήδικου λαού.
Κατακτώντας την κορυφαία θέση μετά από τους δύο αδιαμφισβήτητους επικυρίαρχους του χώρου (Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό) άφησαν τα γνωστά διαπιστευτήριά τους. Η από το πουθενά και το τίποτα ομάδα που έστησαν εκεί στο Παλατάκι κατέκτησε όπως χαρακτηριστικά λέγεται το πρωτάθλημα των υπολοίπων ομάδων. Δεν ήταν βέβαια η πρώτη φορά, αλλά όπως φοβούνται οι φίλοι της ομάδας μπορεί να είναι και η τελευταία (Αρης και ΑΕΚ ενισχύθηκαν εντυπωσιακά στις μεταγραφές και προβάλλουν διεκδικητές των φετινών διακρίσεων). Το ζητούμενο αυτή τη φορά δεν είναι το πώς θα αντιδράσουν και ποια ομάδα θα καταφέρουν να φτιάξουν με τις ανύπαρκτες οικονομικές τους δυνατότητες οι άνθρωποι της ΚΑΕ, αλλά τι θα μπορούσε και τι θα έπρεπε να γίνει, ώστε να αλλάξουν ριζικά οι συνθήκες που επικρατούν. Η εγκατάλειψη και η μη στήριξη από τον κόσμο (αγορά διαρκείας) όπως και η ατολμία ή ο λαθεμένος τρόπος προσέγγισης του Ιβάν Σαββίδη, για να αναλάβει το τμήμα στο πνεύμα του δόγματος του ενιαίου ΠΑΟΚ, κάπου θα πρέπει να προβληματίσουν, αλλά και να κλείσουν τον μοιραίο κύκλο τους.
Μία μεταγραφή ξένου ποδοσφαιριστή λιγότερη θα μπορούσε να εκτινάξει στα ύψη το καθημαγμένο ασπρόμαυρο μπασκετάκι. Σίγουρα μια επιτροπή στην οποία θα συμμετείχαν αξιόλογοι ΠΑΟΚτσήδες, αλλά και φίλοι τους οποίους εμπιστεύεται ο συναισθηματικός μεγαλομέτοχος, θα μπορούσε να θέσει το θέμα της «υιοθεσίας» του τμήματος πιο στέρεα απ’ ότι μέχρι τούδε επιχειρήθηκε να γίνει με ατομικές και περιστασιακές προσεγγίσεις. Άλλωστε κυκλοφορεί και η πληροφορία ότι κάποιοι του περιβάλλοντος του Ιβάν προσπαθούν να τον πείσουν να μην ασχοληθεί και με το μπάσκετ. Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει, θεωρείται και είναι εκτός λογικής αλλά και εκτός ΠΑΟΚτσήδικης συνείδησης.
Σε όλα τα παραπάνω, αν κάτι μπορούμε να προσθέσουμε, είναι πρώτον το ότι πιστεύουμε στις δυνατότητες των «μοϊκανών» που παραμένουν όρθιοι στα χαρακώματα και δεύτερον ότι από την στιγμή που άλλαξαν οι συνθήκες και οι συσχετισμοί επενδυτών σε ανταγωνίστριες ομάδες επείγεται να υπάρξει αλλαγή και σε όλους τις παραμέτρους του ΠΑΟΚτσήδικου μπάσκετ. Κάποιος σοφός έλεγε ότι το πιο δύσκολο πράγμα είναι να βρεις το κέντρο βάρους σε ένα σύννεφο. Και αυτοί που το επιχειρούν, έστω και εάν δεν το καταφέρουν, αξίζουν τον θαυμασμό μας. Ως εκ τούτου και οι άνθρωποι του μπασκετικού ΠΑΟΚ, που μονίμως παλεύουν με τα σύννεφα, αξίζουν, αν όχι τον θαυμασμό μας, τουλάχιστον τον σεβασμό μας.
