Μπαρτσελόνα: Όταν το θύμα γίνεται θύτης
Η υπεροχή της Μπαρτσελόνα ήταν ξεκάθαρη, ωστόσο, δεν πάει (πάρα) πολύς καιρός από τότε που οι δύο ομάδες βρέθηκαν αντίπαλες και η «Βασίλισσα» διέσυρε , όχι σε ένα, αλλά σε δύο αγώνες τους «Μπλαουγκράνα» για το Σούπερ Καπ Ισπανίας.
Επιμέλεια: Αλέξανδρος Τάσσος
Πώς λοιπόν η Μπαρτσελόνα μετά από μία αποτυχημένη (ως προς τη συγκομιδή τίτλων) χρονιά και με δεδομένη την κυριαρχία της Ρεάλ κατάφερε σε ένα μικρό, σχετικά, διάστημα να ανατρέψει την εις βάρος της κατάσταση και να κοιτάξει στα μάτια την ορκισμένη της αντίπαλο;
Ο Ερνέστο Βαλβέρδε και οι «άπιστοι» οπαδοί
Στο τέλος της προηγούμενης σεζόν, ο Λουίς Ενρίκε έδωσε τη θέση του στον πάγκο της ομάδας στον, γνωστό μας από το πέρασμα του από την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό, Ερνέστο Βαλβέρδε και η Μπαρτσελόνα αναγκάστηκε σε μια νέα αρχή. Ένα από τα ερωτήματα που βασάνιζαν τους οπαδούς ήταν: "γιατί ο Βαλβέρδε;" αφού δεν ανήκει στην ελίτ των προπονητών, η Μπαρτσελόνα θα μπορούσε σίγουρα να βρει κάποιον καλύτερο.
Ο «Txingurri», όπως είναι το παρατσούκλι του, δεν ήταν άγνωστος στη διοίκηση των «Μπλαουγκράνα» καθώς είχε διατελέσει ποδοσφαιριστής για τον σύλλογο τις σεζόν 1988-1990 και η πορεία του ως προπονητής της Αθλέτικ Μπιλμπάο ήταν αξιοσημείωτη. Όμως, το φλέγον ερώτημα ήταν άλλο. Θα ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός εκ των κορυφαίων συλλόγων; Ο Ισπανός τεχνικός ενσωματώθηκε σύντομα στις τάξεις της ομάδας και κέρδισε τον σεβασμό των παικτών.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε ο Λουίς Σουάρες στη Sport μίλησε με πολύ καλά λόγια για τον Βαλβέρδε, ενώ τόνισε πως έχει εκπλαγεί ευχάριστα από τον τρόπο σκέψης και τη συμπεριφορά του Ισπανού:" Οι προπονήσεις είναι διαφορετικές, αφού κάθε προπονητής έχει διαφορετικό τρόπο σκέψης και δουλειάς. Πάντα προσαρμόζομαι στις απαιτήσεις, επειδή οι προπονητές θέλουν το καλύτερο για τους παίκτες τους. Είναι εμφανές πώς τόσο ο ίδιος όσο κι ο βοηθός του (Χοσέ Αντόνιο Ποθάνκο)έχουν παίξει ποδόσφαιρο στο παρελθόν και γνωρίζουν πώς να συμπεριφέρονται στους παίκτες. Ο προπονητής με έχει εκπλήξει ευχάριστα. Έχει δημιουργήσει μία πολύ καλή σχέση με τους παίκτες. Μου αρέσει το πώς μιλάει και το πώς ζει". Ο Βαλβέρδε είχε χρέος να οδηγήσει τη Μπαρτσελόνα στην κορυφή και σύντομα μαζί με τη διοίκηση προέβησαν στις ανάλογες ενέργειες.
Ο δρόμος για την κορυφή είναι στρωμένος με… λεφτά
Αρχικά, προχώρησε σε «ξεσκαρτάρισμα» παιχτών για να απελευθερώσει χώρο και χρήμα και έπειτα σε μεταγραφικές κινήσεις για να ενισχύσει το δυναμικό της. Δεν ανανέωσε με τον αναπληρωματικό τερματοφύλακα Ζόρντι Μάσιπ Λόπεζ, ενώ ανανέωσε το συμβόλαιο του Τερ Στέγκεν για ακόμη 5 χρόνια, μέχρι τον Ιούνιο του 2022. Στις 30 Ιουνίου, οι Καταλανοί ενεργοποιούν τη ρήτρα εξαγοράς της Έβερτον για τον Ζεράρντ Ντεολοφέου και την ίδια μέρα ανακοινώνεται η απόκτηση του Κρίστιαν Τέγο, που αγωνιζόταν για τη Ρεάλ Μπέτις, έναντι 4 εκατομμυρίων €.
Τον Ιούλιο, ο σύλλογος λύνει την συνεργασία με τον αμυντικό Τζέρεμι Μάθιου και μία εβδομάδα αργότερα προχωράει σε συμφωνία με τη Μπενφίκα για τον Νέλσον Σεμέντο για 30 εκατομμύρια €. Στα τέλη του ίδιου μήνα και μετά τις ανακατατάξεις που προηγήθηκαν, η ομάδα του Βαλβέρδε νικάει σε φιλικό τη Γιουβέντους με σκορ 2-1. Οι καλές εμφανίσεις συνεχίστηκαν, αφού λίγες μέρες μετά η Μπαρτσελόνα έκαμψε τις αντιστάσεις της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ νικώντας τη με 1-0 και σειρά είχε η Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό της περιοδείας των ομάδων στις ΗΠΑ, όπου γνώρισε την ήττα με 3-2. Η χαρά δεν κράτησε πολύ, αφού ένα μεγάλο πρόβλημα ήδη βρισκόταν προ των πυλών.
Η Ρεάλ τη χτυπούσε όσο βρισκόταν κάτω
Στις αρχές Αυγούστου, εκτυλίχθηκε ένα πολυήμερο θρίλερ που αφορούσε τη μεταγραφή του Νεϊμάρ στην Παρί Σεν Ζερμέν. Παρά τις προθέσεις των Καταλανών να τον κρατήσουν και την προσφυγή της ομάδας στην UEFA, o Βραζιλιάνος υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την ομάδα του Παρισιού και έγινε η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Αποδυναμωμένη πλέον, η Μπαρτσελόνα καλούταν να αντιμετωπίσει τη Ρεάλ στα πλαίσια του πρώτου αγώνα για το Σούπερ Καπ Ισπανίας. Εκεί ο Βαλβέρδε γνώρισε την πρώτη του ήττα από τη Ρεάλ με σκορ 1-3, αλλά η πίεση ήταν περισσότερο ψυχολογκή, η ομάδα βρισκόταν σε κρίση, ενώ φούντωναν τα σενάρια για αποχώρηση του Μέσι.
Ο σύλλογος χρειαζόταν άμεσα ενίσχυση και τη βρήκε στο πρόσωπο του Παουλίνιο, τον οποίο απέκτησε από την κινεζική Κουανγκτσόου Έβεργκραντ Ταομπάο και το ποσό της μεταγραφής έφτανε το ύψος των 40 εκατομμυρίων €. Τα πράγματα πήγαν από το κακό στο χειρότερο όταν στις 16 Αυγούστου η «Μπάρτσα» δέχθηκε την δεύτερη ήττα γοήτρου στον επαναληπτικό αγώνα του Σούπερ Καπ από τη Ρεάλ (που αγωνιζόταν χωρίς τον Ρονάλντο) με 0-2 μέσα στο Καμπ Νου. Στο τέλος του μήνα η ομάδα του Βαλβέρδε απέκτησε τους Ντάγκλας Περέιρα Ντος Σάντος και Μουνίρ Ελ Χανταντί με μορφή δανεισμού, καθώς και τον Οσμάν Ντεμπελέ από τη Ντόρτμουντ για 105 εκατομμύρια €.
Συνολικό ποσό δαπανών: 192 εκατομμύρια €.
Ο Βαλβέρδε πλέον είχε τους παίχτες που ήθελε στη διάθεσή του, τα χρήματα έπρεπε να πιάσουν τόπο και οι δικαιολογίες είχαν τελειώσει.
Το θηρίο κοιμόταν, δεν πέθανε
Με την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου τον Σεπτέμβριο, η Μπαρτσελόνα «ποδοπατάει» όποια ομάδα βρίσκεται στο πέρασμά της. Κερδίζει στο «ντέρμπι της Βαρκελώνης» την Εσπανιόλ με 5-0, ενώ σημειώνει εμφατική νίκη κόντρα στη Γιουβέντους με 3-0 για τη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. Στη συνέχεια του ίδιου μήνα, νικάει την Έιμπαρ με 6-1, τη Χερόνα με 3-0 και συνεχίζει την καλή πορεία στην Ευρώπη μετρώντας τη δεύτερη νίκη της σε ισάριθμα παιχνίδια, αφού προσπέρασε και το εμπόδιο της Σπόρτινγκ Λισαβόνας με 1-0.
Το «κράμα» της νέας ομάδας έπιασε σε μικρό χρονικό διάστημα και η εμπιστοσύνη είχε αποκατασταθεί στο στρατόπεδο των «Μπλαουγκράνα», πράγμα που φαίνεται και από την ανανέωση του συμβολαίου του Ινιέστα, ο οποίος στις 14 Οκτωβρίου υπέγραψε με την αγαπημένη του ομάδα μέχρι το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας.
Τον Οκτώβριο η Μπαρτσελόνα συνέχισε αήττητη τόσο στο πρωτάθλημα, όσο και στο Τσάμπιονς Λιγκ, με μόνο «στραβοπάτημα» την ισοπαλία 1-1 με την Ατλέτικο Μαδρίτης στα πλαίσια του πρωταθλήματος και την επίσης ισοπαλία 1-1 με τον Ολυμπιακό σε ένα αδιάφορο βαθμολογικά ματς για το Τσάμπιονς Λιγκ, αφού είχε ήδη προκριθεί στην επόμενη φάση.
Μετά από τις επιτυχημένες εμφανίσεις της ομάδας, ήρθε να προστεθεί στο ήδη θετικό κλίμα η ανανέωση του συμβολαίου του Μέσι που θα τον κρατήσει στη Βαρκελώνη μέχρι το 2021. Οι Καταλανοί είχαν ήδη αναπτύξει μεγάλη βαθμολογική διαφορά από τις άλλες ομάδες, ειδικά από τις συνήθεις διεκδικήτριες του τίτλου Ατλέτικο και Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο Βαλβέρδε μπορεί να μην έπαιζε τον πλέον θεαματικό ποδόσφαιρο που μας είχε συνηθίσει η Μπαρτσελόνα, δεν είναι τόσο γνωστός γι'αυτό άλλωστε, αλλά ήξερε να παίρνει αποτελέσματα και έτσι είχε χτίσει το όνομά του στην Αθλέτικ Μπιλμπάο.
Ποιος είδε τη Μπαρτσελόνα και δεν τη φοβήθηκε;
Σάββατο 23 Δεκεμβρίου, η μεγάλη μέρα του El Clasico έφτασε. Μετά τον "πόλεμο" δημοσιεύσεων στα social media, οι δύο ομάδες θα βρίσκονταν αντιμέτωπες. Όλος ο ποδοσφαιρικός πλανήτης ήταν καθηλωμένος κι έτοιμος να απολαύσει δύο από τις κορυφαίες ομάδες στον κόσμο να εξυμνούν το ποδόσφαιρο (να σημειωθεί ότι άλλαξε η ώρα του αγώνα για χάρη των Κινέζων, ώστε να τον παρακολουθήσουν και αυτοί). Η προερχόμενη από νίκη Μπαρτσελόνα θα αντιμετώπιζε τη «διψασμένη» για βαθμούς Ρεάλ μέσα στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου. Η ανωτερότητα των «Μπλαουγκράνα» μέσα στον αγωνιστικό χώρο ήταν οφθαλμοφανής.
Δεν θύμιζε σε τίποτα την ομάδα που έχασε πανηγυρικά από τη «Βασίλισσα» στο Σούπερ Καπ και με την εμφάνισή της άφησε στο -14 τη Ρεάλ (που έχει ματς λιγότερο) χτίζοντας γερές βάσεις για την κατάκτηση του πρωταθλήματος την άνοιξη. Βέβαια, ομάδες σαν τη Ρεάλ δεν πρέπει να ξεγράφονται τόσο εύκολα κι αυτό φρόντισε να τονίσει ο ταπεινός Ερνέστο Βαλβέρδε, που αναφέρθηκε και στις «σφαλιάρες» που έφαγε το καλοκαίρι από τη Ρεάλ: "Είναι ένα μάθημα για όλους. Το καλοκαίρι έπαιξαν πολύ καλά και σήμερα, εμείς κάναμε το ίδιο εδώ. Το ποδόσφαιρο έχει πολλές εκπλήξεις. Δεν πιστεύω ότι έχουμε κατακτήσει το μισό πρωτάθλημα. Δεν το ξέρω, ακόμη δεν είμαστε ούτε στη μέση. Δεν υπάρχει κάτι δεδομένο. Έχουμε όλο το χειμώνα και την άνοιξη μπροστά μας".
Ρεάλ σε κρίση(;)
Ο τροχός γύρισε και τα προβλήματα έχουν μετακυλήσει στο στρατόπεδο της Ρεάλ. Μετά το πρόβλημα απειθαρχίας του Ίσκο, ο οποίος αρνήθηκε να συνεχίσει το ζέσταμα όταν έμαθε ότι δεν θα είναι αυτός η πρώτη αλλαγή, δριμεία είναι η κριτική που ασκείται στον Ζιντάν. Ο οποίος μεταξύ άλλων δήλωσε: "Είναι ήττα που πονάει, είναι σκληρό για εμάς, αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Δεν αμυνθήκαμε σωστά και σε αυτό το επίπεδο ρόλο παίζουν οι λεπτομέρειες. Δεν θα τρελαθούμε όμως κιόλας. Είναι δύσκολο μετά από μια τέτοια ήττα, αλλά δεν θα αλλάξουμε κάτι. Τώρα θα απολαύσουμε τις γιορτές με τις οικογένειές μας και θα επιστρέψουμε. Δεν έχει τελειώσει τίποτα".
Ως προς τις αποφάσεις του: Δεν μετανιώνω για τίποτα. Είμαι εδώ για να παίρνω αποφάσεις. Ξέρω ότι αύριο πολλοί θα με κατηγορήσουν, αλλά δεν θα αλλάξω κάτι ό,τι και αν γίνει. Δεν ήμασταν τόσο κακοί και αυτό είναι που με πληγώνει περισσότερο. Στο ποδόσφαιρο πολλά αλλάζουν. Το καλοκαίρι η Μπαρτσελόνα ήταν που... βυθιζόταν, τώρα εμείς.
Νιώθουμε άσχημα, αλλά δεν το βάζουμε κάτω. Θα πρέπει να επιστρέψουμε πιο δυνατοί. Είναι δύσκολη στιγμή, ήττα με τρία γκολ. Δεν την αξίζαμε, αλλά έτσι είναι η μπάλα. Είμαι με τους παίκτες μου, τα έχουν καταφέρει περίφημα όλο αυτό τον καιρό". Για τη (μη) συμμετοχή του Ίσκο: "Η απόφασή μου ήταν να ξεκινήσω τον Κόβατσιτς. Στην εξέλιξη του ματς δεν μπορούσα να βάλω τον Ίσκο, αφού παίζαμε με παίκτη λιγότερο".
Δεν έχει να κάνει με τη νίκη, αλλά με τη συμπεριφορά…
Ας αφήσουμε τους οπαδισμούς στην άκρη, δεν είμαστε εδώ για να πούμε ποιος είναι ο κορυφαίος, άλλωστε αυτό είναι ένα ερώτημα που έχει απασχολήσει και θα συνεχίσει να απασχολεί τους φιλάθλους, πιθανώς, μέχρι να σβήσει ο ήλιος. Ανεξάρτητα με το ποια ομάδα υποστηρίζεις, οφείλεις να αναγνωρίσεις στη Μπαρτσελόνα ότι κατάφερε να επιστρέψει από τα «Τάρταρα». Η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στο νικητή, κι αυτός είναι ένας λόγος παραπάνω να βγάλεις το καπέλο στους «Μπλαουγκράνα».
Κακά τα ψέματα, το αποτέλεσμα 3-0 της Μπαρτσελόνα δεν ήταν ο καρπός της προσπάθειας 90+ αγωνιστικών λεπτών, αλλά ολόκληρων μηνών προετοιμασίας. Μπορεί πλέον η ομάδα να μην παίζει το ίδιο ποδόσφαιρο επί εποχής Γκουαρδιόλα, αλλά αυτό σίγουρα δεν αρκεί για να υποβαθμιστεί το έργο της τωρινής ομάδας. Το πραγματικό "pasillo", αυτό μακριά από τις κάμερες και πέρα από τα φώτα της δημοσιότητας το αξίζει η Μπαρτσελόνα και κυρίως ο μαέστρος της, ο Ερνέστο Βαλβέρδε.
