Οταν ο Νίκος Γκάλης έβαλε τίτλους τέλους
Παρότι επρόκειτο για το χρονικό μιας προαναγγελθείσας ανακοίνωσης, η 29η Σεπτεμβρίου 1995 ανήκει σε αυτές που έμειναν στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Ήταν η μέρα κατά την οποία ο Νίκος Γκάλης ανακοίνωσε την απόφαση του να αποσυρθεί από τα παρκέ εκεί όπου άφησε ανεξίτηλη τη «σφραγίδα» του φορώντας τις φανέλες του Άρη, του Παναθηναϊκού και βέβαια της Εθνικής ομάδας. Δεν έφυγε όμως από το μπάσκετ φορώντας μία από αυτές τις φανέλες κάτι που αδίκησε τον επίλογο της καριέρας του αλλά ταυτόχρονα έκανε σαφές ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να δεχτεί τον 2ο ρόλο της «ορχήστρας».
Το τέλος του δρόμου που άρχισε να χαράσσει στις 2 Δεκεμβρίου 1979 κάνοντας ντεμπούτο με τον Άρη, αποδείχτηκε πως ήταν η 18η Οκτωβρίου 1994, τότε που ο Νίκος Γκάαλης έφυγε στο ημίχρονο του αγώνα του Παναθηναϊκού με τους Αμπελόκηπους καθώς είχε προηγηθεί αντιπαράθεση με τον Κώστα Πολίτη που δεν τον είχε χρησιμοποιήσει στην πεντάδα των «πράσινων».
Το επίσημο όμως τέλος μπήκε σαν σήμερα, πριν 21 χρόνια, παραμονή της έναρξης του 4ου Πρωταθλήματος του ΕΣΑΚΕ για να επισκιάσει εν πολλοίς την ίδια την πρεμιέρα. Με μία ανακοίνωση 182 λέξεων ο κορυφαίος Έλληνας μπασκετμπολίστας όλων των εποχών έβαλε οριστικά τους «τίτλους τέλους» της καριέρας του: «Κάποτε θα γινόταν κι αυτό.
Στη ζωή, όλα έχουν μία αρχή κι ένα τέλος. Πολλές φορές εξαρτάται από μας, πολλές φορές όχι. Ήθελα να σταματήσω αυτό που τόσο αγάπησα κι αγαπώ μέσα στο γήπεδο γιατί πιστεύω ότι ξέρω να παίρνω τις αποφάσεις μου τότε που πρέπει. Αυτή μου η επιθυμία θεωρήθηκε από πολλούς αδυναμία. Ποτέ δεν έχω παρακαλέσει άνθρωπο και ποτέ δε ζήτησα χάρη από κανέναν. Μέχρι και σήμερα έκανα υπομονή περιμένοντας μία κίνηση. Είμαι εγωιστής αλλά δεν είναι εγωιστικό να πιστεύω μέχρι κι αυτή τη στιγμή ότι είμαι ελεύθερος και ότι δεν ανήκω σε κανέναν. Γιατί έχω λόγο και τιμή.
Φεύγω από το άθλημα που αγάπησα πικραμένος. Με μόνη ικανοποίηση ότι ακόμα και σήμερα πολλοί πιστεύουν ότι μπορώ να αλλάζω τις ισορροπίες. Ευχαριστώ όλους τους ανώνυμους φιλάθλους για την αγάπη που μου έδειξαν. Ζητώ συγγνώμη αν κάποιους πίκρανα. Τη ζωή πρέπει να την παίρνουμε όπως έρχεται αν θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι» έγραψε καταλήγοντας μια μία ευχή για το Πρωτάθλημα που άρχισε μία μέρα μετά και αποτελεί διαχρονικό μάθημα για όλους, αθλητές, προπονητές και οπαδού: «Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλες τις ομάδες του πρωταθλήματος που αρχίζει αύριο κάνοντας μία ευχή: Να μη ξεχνάμε όλοι ότι το μπάσκετ είναι παιχνίδι και ότι υπάρχουν νικητές και ηττημένοι».
«Υποκλίθηκαν» στον «γκάνγκστερ»
Πέραν των τίτλων του, ομαδικών και ατομικών, πέραν των αριθμών του σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο, την παγκόσμια αναγνώριση της οποίας έτυχε, αποτυπώνουν τα λόγια που χρησιμοποιήθηκαν κατά καιρούς από άλλες μεγάλες μορφές του μπάσκετ…
Mάικλ Tζόρνταν: «Δεν περίμενα ποτέ ότι θα συναντούσα έναν τόσο καλό επιθετικό στην Eυρώπη».
Σεργκέι Mπέλοφ: «Ποτέ δεν περίμενα ότι ένας παίκτης θα μπορούσε να κερδίσει τόσες φορές μόνος του την Eθνική Oμάδα της Σοβιετικής Ένωσης».
Ανέστης Πεταλίδης: «Aυτός θα αποδείξει ότι ο ένας μπορεί να κερδίσει τους πέντε».
Bόιτσεκ Kραϊόφσκι: «Eίπα στους παίκτες μου πως θα μαρκάραμε τους 4 παίκτες του Αρη και κάναμε τα σχέδια μας. Για τον Γκάλη κάναμε την προσευχή μας».
Ντράζεν Πέτροβιτς: «Αν εγώ είμαι ο γιος του διαβόλου τότε ο Γκάλης είναι ο ίδιος ο διάβολος».
Pουντ Xαρεβάιν: «Ξέρω έναν τρόπο να σταματήσουμε τον Γκάλη: να τον κλειδώσουμε στο ξενοδοχείο».
