Όταν ο κόουτς «αιωρείται» και η ομάδα αμφισβητείται

To ότι «κάτι δεν πάει καλά» στον ΠΑΟΚ είναι φανερό. Το ότι όμως οι προοπτικές που υπάρχουν για να βελτιωθεί η κατάσταση περιορίζονται, ασφαλώς ανησυχεί και προβληματίζει. Το πρωτάθλημα και το κύπελο, οι δύο στόχοι της φετινής χρονιάς, μετά και από τη σοκαριστική ευρωπαϊκή περιπέτεια με τον τραγικό αποκλεισμό, εξελίσσονται σύμφωνα με το πρόγραμμα τους.

Στην Τούμπα τα σύννεφα συσσωρεύονται και το χαμηλό βαρομετρικό που «εμφανίστηκε» κόντρα σε όλες τις ευοίωνες προοπτικές και τις αισιόδοξες προβλέψεις που υπήρχαν ιδιαίτερα μετά την εντυπωσιακή ενίσχυση της ομάδας, προμηνύει καταιγίδα αν δεν υπάρξουν  σημαντικές παρεμβάσεις και αλλαγές σε νοοτροπίες, αλλά και σε πρόσωπα. Και επειδή εκ των πραγμάτων και εξ αντικειμένου η επισήμανση με τη σκληρή αυτή διαπίστωση, αφορά το ποδοσφαιρικό τμήμα κατά κύριο λόγο, βασικοί υπεύθυνοι και απόλυτα εμπλεκόμενοι (γιατί όχι και ελεγχόμενοι) θεωρούνται και είναι ο τεχνικός διευθυντής και ο κόουτς.

Για τον Σλοβάκο πρώην διαιτητή – μια περίεργη και ολοκληρωτικά αποτυχημένη επιλογή του μεγαλομετόχου - τη γνώμη μας την έχουμε διατυπώσει και καταθέσει αρκετές φορές και μάλιστα «μεγαλόφωνα», καλόπιστα αλλά και τεκμηριωμένα. Τον θεωρούμε τον κατ εξοχήν υπεύθυνο ενός παντελώς πρόχειρου και αυτοκαταστροφικού μεταγραφικού σχεδιασμού, του οποίου η παιδαριώδης και ερασιτεχνική εκτέλεση είχε σαν συνέπεια να χαθεί πολύτιμος χρόνος και να οδηγηθεί ο σύλλογος σε μια εκτροπή απρόσμενη κι επικίνδυνη. Μια εκτροπή που υποχρέωσε το μεγαλομέτοχο να επιχειρήσει απεγνωσμένα και στο παρά πέντε μεταγραφές και προσθήκες, που τις είχε απόλυτη ανάγκη η ομάδα. Αυτό βέβαια είχε και το «κόστος» να μην έχουν το χρόνο οι νεοαποκτηθέντες ώστε να προσαρμοστούν γρήγορα και να προσφέρουν ανάλογα με την ποδοσφαιρική τους αξία και την αναγνωρισμένη ποιότητα τους. Ο Σλοβάκος δεν ήταν μόνο υπεύθυνος του μεταγραφικού φιάσκου, ως προς τις επιλογές των στόχων (Λεβέκ και βάλε) ήταν και ο ιθύνων νους κι εκτελεστής ενός εξωφρενικού αφελληνισμού του έμψυχου υλικού, με στοχοποιημένους δανεισμούς και περιθωριοποιήσεις αξιόλογων παικτών, οι οποίοι σήμερα όλοι τους – μηδενός εξαιρουμένου – θαυματουργούν στις ομάδες που «παραχωρήθηκαν».  Κι αυτό, προκειμένου – όπως λέγεται – να μην έχουν ανταγωνιστές  οι συγκεκριμένες μετριότητες (τα γνωστά ημίπαλτα) που έφερε ο ίδιος στην Τούμπα και τα οποία δυστυχώς απολαμβάνουν ειδικά προνόμια (επιβάλλεται η χρησιμοποίηση τους). Ο Μίχελ «βαρύνεται» με τεράστια λάθη και όμως παραμένει στο πόστο του σαν υπεύθυνος του ποδοσφαιρικού τμήματος, κάτι που σίγουρα έχει παρενέργειες και «επηρεάζει» τη γενική κατάσταση.

Το ότι σήμερα η ομάδα αμφισβητείται ασφαλώς είναι και δική του ευθύνη. Η αμφισβήτηση βέβαια αυτή, «συμπληρώνεται» - ως ένα σημείο -  και με το τρόπο «διαχείρισης» του  έμψυχου υλικού από το Ρουμάνο κόουτς, ο οποίος δείχνει να δυσκολεύεται πολύ, όχι μόνο ως προς τις επιλογές των παικτών που χρησιμοποιεί, αλλά και στον τρόπο του κοουτσαρίσματος, καθώς και στα θέματα τόνωσης της ψυχολογίας των παικτών του, η αυτοπεποίθηση των οποίων βρίσκεται σε πολύ άσχημη κατάσταση. Αυτές οι αδεξιότητες του, έχουν σαν αποτέλεσμα η εικόνα της ομάδας να παρουσιάζει μεγάλες διακυμάνσεις στην απόδοση της και αδικαιολόγητες αστάθειες. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου δείχνει να «εμπιστεύεται» πολύ εύκολα, αλλά το ίδιο εύκολα και να αποσύρει την εμπιστοσύνη του από αυτούς που εμπιστεύεται. Το κενό, όπως είναι φυσικό κι επόμενο δημιουργεί παρενέργειες και πτώσεις ηθικού με αλλοιώσεις χημείας και αυτοπεποίθησης σε πολλούς οι οποίοι δεν έχουν εσωτερικές αντιστάσεις και ως εκ τούτου παρουσιάζουν αποδόσεις, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με τις πραγματικές τους δυνατότητες. Μια του ύψους και μια του βάθους δηλαδή. Με έναν αποτυχημένο τεχνικό διευθυντή που αμφισβητείται ολοκληρωτικά και έναν κόουτς «αιωρούμενο» να αμφιταλαντεύεται σε επιλογές, τακτικές κι εμπνεύσεις, η ομάδα δυσκολεύεται να βρει τα πατήματα της.

Με σαλαμοποιήσεις, αποτυχημένες αλλαγές και ερασιτεχνικά rotation (όπως προχθές με την Καλαμαριά) βρίσκεται σε μια περίεργη κατάσταση, αναζητώντας λύση σε ένα πρόβλημα που δεν θα έπρεπε να υπάρχει, βάση ενός ρόστερ που μάλλον ζηλεύουν όλες οι ομάδες και ιδιαίτερα οι ανταγωνιστές της. Συμπερασματικά και χωρίς βέβαια να έχουμε πολλές ελπίδες ότι κάποιοι θα αντιληφθούν τι συμβαίνει σήμερα και περισσότερο ότι θα αναλάβουν και πρωτοβουλίες για να διορθωθεί η κατάσταση, επαναλαμβάνουμε ότι θα χρειαστούν γενναίες αποφάσεις και τολμηρές τομές. Αυτή είναι η αλήθεια όσο και αν δυσαρεστεί μερικούς.

ΥΓ1: Ο Ατρόμητος με βασικούς συντελεστές και πρωταγωνιστές θα έλεγε κανείς, τους Χατζησαϊα, Ουάρντα (κλήθηκε εκ νέου στην εθνική Αιγύπτου) και τον νεαρό Γιαννούλη, βρίσκεται στην κορυφή της βαθμολογίας, τη στιγμή που ο Λεβέκ δεν έχει απουσιάσει ούτε δευτερόλεπτο από τα κέντρα αποκατάστασης.

ΥΓ2: Στον πάγκο -  ακόμη και με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς – σε ολόκληρο το ενενηντάλεπτο έμεινε ο Κάτσε (!!!). Δικαιολογημένα, μετά τη μεγαλειώδη απόδοση του Σάκοχφ.

ΥΓ3: Ο αναγνώστης μας Κυριάκος Αποστόλου ανέλαβε – όπως ο ίδιος μας διαβεβαίωσε – να μας εξηγήσει το «φαινόμενο μονιμότητας του Σάκχοφ». Υποστηρίζει, ότι  είναι γνώστης της υπόθεσης και ότι αυτό οφείλεται σε όρο που έχει επιβάλλει ο μάνατζερ του. Αν είναι δυνατόν.

ΥΓ4: Ο Παπαπέτρου διαιτητής και ο Τουμπακάρης πλάγιος ( δηλαδή ο Καραπαπάς και Τσουκαλάς) ορίστηκαν  στο παιχνίδι Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού. Αλήθεια μήπως προεξοφλούν την ήττα τους οι πράσινοι και  αναζητούν άλλοθι; Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει.