Όταν η εμπειρία συναντά τα νιάτα

Από τη μία η εμπειρία που προσδίδει ηρεμία, ψυχραιμία, ευστροφία, παραστάσεις, συνεπώς και καλύτερες αντιδράσεις. Από την άλλη τα νιάτα που προσφέρουν ενθουσιασμό και φιλοδοξία. Ενίοτε και μία σχετική άγνοια κινδύνου.

Στην περίπτωση του φετινού Ηρακλή όταν η εμπειρία συναντά τα νιάτα το αποτέλεσμα που προκύπτει-μέχρι στιγμής- είναι… εκρηκτικό. Συνάμα και εξαιρετικό. Αποτελέσματα και απόδοση το επιβεβαιώνουν πανηγυρικά κάθε αγωνιστική.

Ο φετινός σχεδιασμός της ομάδας εξάλλου οργανώθηκε με στόχο η πείρα να… σμίξει με τα νιάτα σε κάθε γραμμή των «κυανόλευκων».

Όπως αποδεικνύεται η «δουλειά» έγινε σωστά…

Βλέποντας κανείς το ρόστερ του Ηρακλή μπορεί να διαπιστώσει πολύ εύκολα ότι οι ποδοσφαιριστές με εμπειρία, συμμετοχές στη Superleague και γενικότερα μεγάλη γκάμα παραστάσεων είναι λίγοι. Αυτοί δε που είναι… plus 30 και διαθέτουν περισσότερη ποδοσφαιρική ωριμότητα είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Χουάντερσον, Πουρτουλίδης, Περόνε, Μπαρτολίνι και Ρομάνο. Αν προστεθεί στους προαναφερθέντες και ο 27χρονος μεν αλλά «μπαρουτοκαπνισμένος» για την ηλικία του δε Μιχάλης Μπουκουβάλας μετά βίας συμπληρώνεται μισή ντουζίνα.

Οι υπόλοιποι, με εξαίρεση, τον θεαματικά βελτιωμένο τη φετινή χρονιά, Ιντζόγλου και τον νεοαποκτηθέντα Τσιλιγκίρη είναι κάτω των 24 ετών. Δε θα μπορούσε άλλωστε να είναι μεγαλύτεροι λόγω και των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στον Ηρακλή εξαιτίας της μη αδειοδότησης το καλοκαίρι.

Οι σωματοφύλακες της άμυνας

Ξεκινώντας από τα… μετόπισθεν των «κυανόλευκων» υπάρχει μία τριάδα ποδοσφαιριστών που συμβάλλουν τα μέγιστα στην εξέλιξη των νεότερων ηλικιακά παικτών. Ουσιαστικά αποτελούν τους τρεις… σωματοφύλακες, με τους Χουάντερσον, Μπαρτολίνι και Μπουκουβάλα να συνεργάζονται ιδανικά με τη... nextgeneration του Ημίθεου. Ητοι δηλαδή με τους Ζιάμπαρη, Στάμου, Σαραμαντά και Βαλεριάνο. Ο αργεντίνος κεντρικός αμυντικός αποτελεί τον καθοδηγητή της «κυανόλευκης» άμυνας, έχοντας ως παρτενέρ έναν εκ των Ζιάμπαρη ή Στάμου. Τα αποτελέσματα της συνεργασίας τους; Αν μη τι άλλο κρίνονται καταπληκτικά. Οι αριθμοί λένε την αλήθεια, με τους «κυανόλευκους» να διατηρούν μηδέν παθητικό σε έντεκα αγώνες πρωταθλήματος και τρεις κυπέλλου. Σε σύνολο δεκαεννέα αναμετρήσεων!

Η συνεργασία που «δένει» το κέντρο

Τους χωρίζει ηλικιακά μία τριετία, με τον έναν να είναι γεννηθείς το 1980 και τον άλλο το 1983. Αμφότεροι αποτελούν από τους πιο έμπειρους και ικανούς ποδοσφαιριστές του Ηρακλή και είναι αυτοί που «δένουν» τη μεσαία γραμμή. Ο λόγος για τους Ρομάνο και Πουρτουλίδη, τους «εγκεφάλους» του Ημίθεου. Μεταδίδουν το… knowhow της κατηγορίας αλλά και του συλλόγου στον οποίο αγωνίζονται σε όλους τους… πιτσιρικάδες. Συνεπικουρούμενοι από τον εξαιρετικό φέτος Λευτέρη Ιντζόγλου. Τα… νιάτα, δηλαδή οι Σιατραβάνης, Τσιλιανίδης, Πασάς, Στάμου, Κάσσος και Κυριακίδης το εμπεδώνουν και το αξιοποιούν εντός αγωνιστικού χώρου.

Μέντορας ο Περόνε

Η εμπειρία συναντά τα νιάτα όμως και στην επιθετική γραμμή του Ηρακλή. Εκεί δεσπόζει η αρχηγική μορφή του Εμάνουελ Περόνε, με τον… πολύ Αργεντίνο να είναι αυτός που ηγείται της «γραμμής κρούσης». Στη χρονιά εισήλθε… φουριόζος σημειώνοντας συνεχή τέρματα τα οποία έδωσαν νίκες στον Ηρακλή. Εκτοτε ακολούθησε μία περίοδος «αφλογιστίας», με τον 32χρονο φορ όμως να κάνει πολλή και αθόρυβη δουλειά σε κάθε παιχνίδι. Πολλές φορές δεν μπορούν να τον «πιάσουν» οι συμπαίκτες του, εξ ου και ο εκνευρισμός που τον διακατέχει.

Δίπλα στον Αργεντίνο βρίσκεται μία από τις αποκαλύψεις της φετινής χρονιάς. Γιάννης Λουκίνας το όνομά του, με τον γεννηθέντα το 1991 επιθετικό να είναι ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με πέντε τέρματα. Ο τρίτος της επίθεσης είναι ο Αγγελούδης, ένας ποδοσφαιριστής που διαθέτει προσόντα, περιμένει και αυτός την ευκαιρία του και κυρίως το «άνοιγμα λογαριασμού» με τα αντίπαλα δίχτυα.