Οσο νωρίτερα βγαίνουν τα προβλήματα, τόσο καλύτερα
Ηταν, μάλλον, πιο λογικό να βλέπεις τον ΠΑΟΚ να βγάζει τα προβλήματα που έβγαλε στα τελευταία 15 λεπτά του πρώτου ημιχρόνου στο φιλικό με την Στεάουα, παρά να τον βλέπεις να έχει εντυπωσιακά κομμάτια στο παιχνίδι του με την Μπριζ και να την κερδίζει με άνεση.
Κακά τα ψέματα, για οποιαδήποτε ομάδα είναι πέντε εβδομάδες πριν από την έναρξη του πρωταθλήματός της, αυτό που περιμένεις βλέποντάς την στα φιλικά παιχνίδια είναι να δεις, κυρίως, τις αδυναμίες της.
Να την δεις να μην έχει ρυθμό, ή να έχει για μικρή διάρκεια, να μην έχει συνοχή, να υπάρχουν δυσκολίες στις συνεργασίες, να μην καταφέρνουν ακόμη να συνεννοηθούν οι παίκτες που ήταν και την προηγούμενη σεζόν στην ομάδα, με αυτούς που ήρθαν στις μεταγραφές.
Για τον ΠΑΟΚ, λοιπόν, δεν ήρθε η καταστροφή επειδή έχασε από την Στεάουα, όπως δεν είχε έρθει και η δικαίωση για κανέναν επειδή νίκησε την Μπριζ.
Ηταν εξάλλου ένα… τρελό παιχνίδι αυτό με τους Ρουμάνους, ένα παιχνίδι στο οποίο οι δύο ομάδες συναγωνιζόταν στο πρώτο ημίχρονο ποια θα κάνει τα περισσότερα λάθη, τα πιο αβίαστα, ποια θα έχει την χειρότερη οργανωμένη άμυνα για να αντιμετωπίσει μια στημένη φάση ή μια αντεπίθεση.
Επειδή, όμως, οι δυσλειτουργίες που εμφάνισε ο ΠΑΟΚ έχουν να κάνουν με πολύ κρίσιμους τομείς του παιχνίδιού, ο Ιβιτς δεν μπορεί να τον προσπεράσει ούτε να αδιαφορήσει.
Είναι σίγουρο ότι έβγαλε τα συμπεράσματά του. Όπως είναι σίγουρο και ότι –όχι επειδή είναι… μαζοχιστές αλλά γιατί τους βοηθάει- οι προπονητές θέλουν να υπάρχουν τέτοιες αφορμές στα φιλικά παιχνίδια, για να προλαμβάνουν και να αποφεύγουν τα χειρότερα.
Ο πειραματισμός του Ιβιτς χθες ήταν ξεκάθαρος. Επιχείρησε να παίξει στο πρώτο κομμάτι του παιχνιδιού με αυτούς που φαίνεται μέχρι στιγμής (για τους περισσότερους) ότι δεν προορίζονται για βασικοί. Ηθελε να τους τεστάρει στο διάστημα του παιχνιδιού που πάντα, όταν μιλάμε για φιλικά, υπάρχει καλύτερος ρυθμός, περισσότερη διάθεση, μεγαλύτερη ένταση.
Βέβαια, τον μπέρδεψαν λίγο, γιατί αν δεν είχε αλλάξει τόσο πολύ η εικόνα του παιχνιδιού μετά το 3-1, άλλη συζήτηση θα κάναμε τώρα. Θα λέγαμε για το πόσο ισορροπημένη ήταν η απόδοση του ΠΑΟΚ για ένα ακόμη παιχνίδι, για το πόσο δύσκολο είναι για τον Ιβιτς να καταλήξει στο βασικό σχήμα για τα πρώτα επίσημα ματς.
Για να μιλάμε, όμως, με βάση τα δεδομένα που έχουμε στην διάθεσή μας, η μεσοαμυντική λειτουργία είναι ένα ζήτημα για τον ΠΑΟΚ που χρειάζεται προσοχή. Αν οι ανασταλτικοί μέσοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, δυσκολεύουν πολύ τα πράγματα και για την άμυνα. Εκεί όπου εξακολουθεί να είναι ένα θέμα οι στόπερ και αν χρειάζεται ένας που θα κάνει τη διαφορά ή αν… έκλεισε ο ΠΑΟΚ με Τζαβέλλα, Κρέσπο, Μαλεζά, Πούγγουρα, Χατζηισαϊα.
Όπως, επίσης, είναι ένα θέμα και αν η δουλειά που απαιτείται να γίνει από τον δημιουργικό χαφ, μπορεί να γίνει με επιτυχία από Πέλκα, Τσίμιροτ, Μπίσεσβαρ, Περέιρα, ή χρειάζεται και σε αυτή τη θέση ένας παίκτης που θα κάνει τη διαφορά.
Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα είναι σημαντικές, γιατί θα κρίνουν πολλά πράγματα –και- σχετικά με το πώς θα είναι ο νέος ΠΑΟΚ και σχετικά με το μέχρι πού θα φτάνουν οι δυνατότητές του.
