Ωραίος και παθιασμένος ΠΑΟΚ κόντρα σε μια ακόμη αθλιότητα
Ωραίο παιχνίδι έγινε χθες στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, αλλά δυστυχώς βάλθηκε να το καταστρέψει ο Κύζας. Απέβαλε τον Τζιόλη για άγαρμπο όντως μαρκάρισμα, στο οποίο, πάντως, άλλοι διαιτητές βγάζουν κόκκινη και άλλη κίτρινη κάρτα, δεν έκανε όμως το ίδιο για πανομοιότυπο μαρκάρισμα του Κουτρουμπή, στον οποίο, μάλιστα, χάρισε αργότερα δεύτερη κίτρινη κάρτα, ενώ έκλεισε τα μάτια (και τα αυτιά) σε πολλές περιπτώσεις, στις οποίες οι παίκτες του Παναθηναικού έπρεπε να «κιτρινιστούν». Αποκορύφωμα, η κίτρινη, αντί για… κατακόκκινη, που έδειξε στον Ταυλαρίδη, στο 85’, για «δολοφονικό» μαρκάρισμα στον Αθανασιάδη.
Ο Δραμινός ρέφερι αλλοίωσε τις ισορροπίες, υποχρέωσε τον ΠΑΟΚ να αγωνιστεί με παίκτη λιγότερο επί 70 λεπτά και όχι μόνο για ελάχιστα, μέχρι να αποβληθεί και ο Κουτρουμπής και, γενικά, με τη διαιτησία του ήταν σα να λέει στους παίκτες του ΠΑΟΚ ότι όσο περνάει από το χέρι και τη σφυρίχτρα του θα τους εμποδίσει να κερδίσουν. Από κοντά και ο περίφημος Τουμπακάρης, ο οποίος δεν είχε μάτια για τα φάουλ υπέρ του ΠΑΟΚ, ακόμη και σε φάσεις που «έτρεχαν» μπροστά στα μάτια του στο δεύτερο ημίχρονο.
Εκτός της κάκιστης διαιτησίας, ο ΠΑΟΚ είχε να αντιμετωπίσει και την ατυχία του τραυματισμού του Ζάιρο, ο οποίος πέρασε στο ματς για να βοηθήσει επιθετικά και πρόλαβε να αγωνιστεί μόνο επτά λεπτά, για να αποχωρήσει και να δώσει τη θέση του στον Σκόνδρα. Ακόμη, ουσιαστικά ήταν απών ο Μακ, ο οποίος φάνηκε ανέτοιμος και δεν κατάφερε να προσφέρει το παραμικρό.
Ολες αυτές οι αντίξοες συνθήκες δημιουργήθηκαν στο πιο κρίσιμο ματς όλης της χρονιάς. Ενα ματς το οποίο έπρεπε να κερδηθεί πάση θυσία και, στη χειρότερη περίπτωση, να μη χαθεί. Και όμως. Ο ΠΑΟΚ άντεξε. Βρήκε σθένος και ωραίο τρόπο να ισοφαρίσει το φοβερό γκολ του Μπεργκ με ακόμη πιο εντυπωσιακό γκολ του Χαρίση και έχασε μοναδική ευκαιρία να αρπάξει και τη νίκη στη φάση που ο Ροντρίγκες έβαλε πολλή δύναμη στην μπάλα και δεν τροφοδότησε όπως έπρεπε τον Αθανασιάδη για να σκοράρει εύκολα.
Βέβαια, στο 77’ ο ΠΑΟΚ στάθηκε τυχερός στο δοκάρι του Μπεργκ, αλλά έχω την εντύπωση ότι σ’ αυτή την περίπτωση «μίλησε» η θεία δίκη και απένειμε τη δικαιοσύνη που δεν ήθελε να απονείμει ο Κύζας.
Η ισοπαλία είναι σίγουρα επιτυχία. Και σε όλους τους παίκτες του ΠΑΟΚ αξίζουν συγχαρητήρια. Όχι μόνο γιατί κατέθεσαν ψυχή στο χόρτο, αλλά και γιατί έπαιξαν έξυπνα και πειθαρχημένα, ακολουθώντας κατά γράμμα τις οδηγίες του Βλάνταν Ιβιτς.
Οσο για τον Σέρβο κόουτς, πήρε άριστα στο κοουτσάρισμα. Θα το πω με πολύ απλό τρόπο: Είχα πολλά χρόνια να δω τον ΠΑΟΚ να παίζει όχι με ηττοπάθεια και με μοναδικό στόχο να αποφύγει την ήττα σε παιχνίδι που έμεινε με παίκτη λιγότερο. Εστω και με 10, ο ΠΑΟΚ έδειχνε ότι και ήθελε και μπορούσε να πάρει τους τρεις βαθμούς της νίκης. Και ίσως να την έπαιρνε τελικά εάν ο Κύζας σφύριζε 50-50.
Ρεαλιστικά αντιμετώπισε το 1-1 ο Βλάνταν Ιβιτς. Είπε το αυτονόητο: «Από τη στιγμή που αναγκαστήκαμε να παίξουμε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα με 10 παίκτες, δεν μπορώ παρά να είμαι ικανοποιημένος με την ισοπαλία και με τους παίκτες μου που τα έδωσαν όλα για την ομάδα». Αυτή είναι, συνοπτικά, η μισή αλήθεια για το χθεσινό ματς της Λεωφόρου. Η άλλη μισή είναι ότι η ελληνική διαιτησία ξεφτιλίστηκε για μία ακόμη φορά εξ αιτίας του Κύζα. Αλλά αυτό είναι ένα άθλιο φαινόμενο στο οποίο έχουμε συνηθίσει. Επαψε προ πολλού να αποτελεί είδηση…
