Ονειρο του ΠΑΟΚτσή: Ενας… Τσόλο Σιμεόνε στην Τούμπα!
Φίλος της στήλης (και φίλος του ΠΑΟΚ) πρόσφατα στο περιθώριο μιας συζήτησης που είχαμε για τα όσα αφορούν τον Δικέφαλο μου εξομολογήθηκε ότι μεγάλος καημός του και κρυφό του όνειρο, είναι να δει κάποτε έναν κόουτς στην Τούμπα που θα έχει το φλογερό ταπεραμέντο του ιδιόρρυθμου και χαρισματικού Ντιέγκο Σιμεόνε.
«Πιστεύω, ότι ταιριάζει στον ΠΑΟΚ και θα «δέσει» με τον λαό του ένας τέτοιος προπονητής γιατί θα έχουν το ίδιο επαναστατικό DNA. Κάτι που αποδείχθηκε σχεδόν ιδανικά με την περίπτωση του Πάμπλο Γκαρσία». Συμπληρώνοντας ο φίλος του Δικεφάλου χαρακτήρισε τον Τσόλο «σαν έναν από εμάς»! (με ότι εννοούσε με αυτό). Ήταν γνώστης όλων όσων αφορούσαν τη «ζωή» και την εντυπωσιακή «διαδρομή» του «άνδρα με τα μαύρα», του Τσόλο, όπως τον βάφτισε ο πρώτος του προπονητής, Βικτόριο Σπινέτο στα 14 του χρόνια. Μια συνοπτική αναφορά στην φιλοσοφία του γύρω από το ποδόσφαιρο τον καθιστά αδιαπραγμάτευτα ξεχωριστό. «Παίρνω από τους παίκτες μου αυτό που μπορούν να δώσουν. Και τους περνάω το μήνυμα ότι η ζωή είναι μόνο να κερδίζεις. Διαλέγω παίκτες που μισούν να κάθονται στον πάγκο και δεν λυγίζουν μπροστά σε προκλήσεις και εμπόδια» συνηθίζει να υποστηρίζει σε κάθε ευκαιρία.
Ο Τσόλο… -συμφωνούμε όλοι- λειτούργησε μια αγωνιστική τακτική που στηρίζεται σε έναν ιστό αράχνης στην άμυνα, που δεν επιτρέπει να περάσει ούτε κουνούπι, ενώ στην επίθεση επικεντρώθηκε στις αντεπιθέσεις που μοιάζουν «με κοφτερό μαχαίρι πάνω σε βούτυρο». Πέντε τίτλοι, ανάμεσα τους ένα πρωτάθλημα και ένα Europa League και δυο συμμετοχές σε τελικούς CHL είναι επιτεύγματα που τον ανέβασαν στην κορυφή, στο ίδιο επίπεδο με τον Πεπ Γουαρδιόλα. ‘Εχει δηλώσει πολλές φορές ότι θέλει να τον θυμούνται σαν πολεμιστή και υπερασπιστή των αδυνάτων και των κατατρεγμένων, όπως θεωρείται στην Ισπανία η ομάδα του, η Ατλέτικο.
Στα έντεκα χρόνια του έχει αποβληθεί ως ball boy στη Βέλεζ γιατί πέταξε στον αγωνιστικό χώρο μια δεύτερη μπάλα ώστε να σταματήσει η επίθεση της αντίπαλης ομάδας. Κάτι που το επανέλαβε… πρόσφατα και τιμωρήθηκε με αποκλεισμό τριών αγωνιστικών από τον πάγκο της Ατλέτικο γιατί ενθάρρυνε ball boy να πετάξει μπάλα στον αγωνιστικό χώρο για να σταματήσει αντεπίθεση των παικτών της Μάλαγα. Οι φίλοι του λένε αστειευόμενοι ότι ο Τσόλο είναι ικανός να πουλήσει και τη μάνα του προκειμένου να φτάσει στη νίκη. Αξέχαστες παραμένουν οι σκηνές στο παιχνίδι με την Μπάγερν στο Μόναχο όταν ούρλιαζε στην κυριολεξία, αρπάζοντας από τον λαιμό τον Ριμπερί και χτυπώντας δυνατά μέλος της Ατλέτικο γιατί καθυστέρησε να σηκώσει την ταμπέλα για την αλλαγή που είχε αποφασίσει. Οι συμπαίκτες του αναφερόμενοι στα όσα έζησαν μαζί του παίζοντας δίπλα του, όλοι τους καταλήγουν στο ότι τους προκαλούσε τρόμο η «διέγερση» των ενστίκτων του.
Σε ένα αφιέρωμα εφημερίδας της πατρίδας του, πριν από μερικά χρόνια είχε αποκαλυφθεί πώς μετά την επιστροφή από το Μουντιάλ της Αμερικής το 1994, στη διάρκεια της γαμήλιας τελετής του, πήρε το μικρόφωνο και είπε στη γυναίκα του: «σου ζητώ συγνώμη γιατί δεν μπόρεσα να σου φέρω δώρο το τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου» ξεσπώντας στη συνέχεια σε κλάματα. Στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας το 2013, η Ατλέτικο του Σιμεόνε αντιμετώπισε την Ρεάλ του Μουρίνιο. Ο αγώνας είχε οριστεί να γίνει στην έδρα της Βασίλισσας στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου. Ο Σιμεόνε δεν πρόβαλε καμιά αντίδραση και δήλωσε ότι δεν είχε το παραμικρό πρόβλημα αρκεί η ομάδα του να είχε ακριβώς τα ίδια ball boys που θα έχει και η Ρεάλ! Υπονοώντας και επιβεβαιώνοντας αυτό που υποστηρίζει ως θεωρία του ότι και οι λεπτομέρειες παίζουν βασικό ρόλο. Το αποτέλεσμα; Η ομάδα του άρπαξε το Κύπελλο μέσα από το «σπίτι» των Μερένχες.
Οι ειδικοί λένε πώς αν υπάρχει μια ομάδα κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του προπονητή της αυτή είναι η Ατλέτικο. Εντεκα «κλώνοι» Σιμεόνε και με τον αυθεντικό στον πάγκο, έχουν αποδείξει πως είναι ικανοί να κερδίσουν και την καλύτερη ομάδα στον κόσμο. Ο Τσόλο γνωρίζει να χειραγωγεί τους οπαδούς της ομάδας του με μαγικό τρόπο. Τα μαύρα ρούχα του (αλά Ζορό) καλύπτουν έναν πολύπλοκο και εκρηκτικό χαρακτήρα και έναν πολυεπίπεδο και μυστηριώδη εσωτερικό κόσμο. Ο ίδιος συνηθίζει να λέει πως ο παίκτης παίζει με τον τρόπο που σκέφτεται και συμπεριφέρεται στη ζωή του: «Αν είσαι τεμπέλης στη ζωή είσαι και στο γήπεδο, αν είσαι ευγενής στο κοινωνικό σου περίγυρο είσαι και στο γήπεδο. Αν είσαι απατεώνας, είσαι και στο γήπεδο».
Το πιο συνηθισμένο μότο του «άνδρα με τα μαύρα» είναι: «Ζωή είναι να κερδίζεις». Αυτό το τελευταίο εξιτάρει πάνω από όλα τους παθιασμένους υποστηρικτές του όπως και τον φίλο ΠΑΟΚτσή που μας εξομολογήθηκε διακριτικά αλλά και με κάποια μελαγχολία το απωθημένο του. Έναν κόουτς σαν τον Ντιέγκο στην ομάδα του.
