Οι λόγοι της κατάρρευσης του Αρη στο «Γεντί Κουλέ»
Παρά το αυτονόητο συμπέρασμα ότι μία ήττα δεν φέρνει την καταστροφή, αυτή στο Ηράκλειο και ο τρόπος που ήρθε δεν παύει να “πονάει”. Η όποια ηρεμία και η αυτοπεποίθηση που είχε αποκτήσει η ομάδα από το αήττητο σερί των επτά αγωνιστικών κλονίστηκαν και η αγωνιστική κατάρρευση στο β’ ημίχρονο του προχθεσινού αγώνα σε συνδυασμό με το αποτέλεσμα υπήρξαν σαφώς πισωγύρισμα.
Οι λόγοι αυτής της αρνητικής εξέλιξης είναι πολλοί, όπως πολλά είναι και τα αγωνιστικά αίτια για τα οποία ο Ένινγκ θα πρέπει να βρει άμεσα τις λύσεις, κυρίως κατά τη διάρκεια των αγώνων όπου η ομάδα στα περισσότερα παιχνίδια της δείχνει να παθαίνει ένα ανεξήγητο μπλακ-άουτ. Ο προπονητής του Αρη έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης, τα λάθη που έκανε στην επιλογή της τακτικής, της ενδεκάδας και τη διαχείριση του αγώνα υπήρξαν σημαντικά. Στο γήπεδο όμως παίζουν οι ποδοσφαιριστές, αρκετοί εκ των οποίων θα πρέπει να αναλογιστούν και να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τα διαρκείς σκαμπανεβάσματα. Πόσω μάλλον όταν τα δύο ματς μέχρι τη διακοπή για τα Χριστούγεννα, με Βόλο και Παναθηναϊκό, δημιουργούν έξτρα ανασφάλεια που πρέπει πάση θυσία να ξεπεραστεί και να μετατραπεί σε πείσμα. Ας δούμε όμως τα βασικά αμοιγώς αγωνιστικά αίτια της κατάρρευσης στο Ηράκλειο.
Ο Αρης μετά το γκολ που σημείωσε, με το οποίο ουσιαστικά “ξύπνησε” ο ΟΦΗ, βραχυκύκλωσε, πήγε να παίξει από τα άκρα αλλά δεν είχε σε καλή μέρα τους Γκάμα-Φετφατζίδη. Δεν είχε υπομονή, την απαιτούμενη συγκέντρωση και ειδικά μόλις δέχτηκε την ανατροπή έδειξε κάκιστη αντίδραση και πανικό να βγει μπροστά να ισοφαρίσει. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χαθεί τελείως η συνοχή και το… κακό (3-1) δεν άργησε να γίνει. Μία βασική λεπτομέρεια την οποία σαφώς έχει πληρώσει ο Αρης φέτος είναι τα “παιδικά” λάθη, είτε σε ατομικό επίπεδο (βλ. Κουέστα) είτε σε ομαδικό (βλ. αντίδραση αμυντικής λειτουργίας).
Και το δυστύχημα είναι ότι αυτά τα λάθη συνεχίζονται δίχως να μπαίνει “φρένο”. Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη φυσικά έπαιξε και η κακή διαχείριση από τον προπονητή, ο οποίος έδειξε να ξεμένει από… ιδέες και τρόπο αντίδρασης όταν ο αντίπαλος άρχισε να παίρνει μέτρα στο γήπεδο και να κάνει παιχνίδι.
