Όχι μόνο πετσέτες, πάρτε και διαρκείας

Μου έλεγε ένας κοινός φίλος για τον Μάκη Σεντελίδη (ξέρει ποιος). «Μη τον βλέπεις έτσι, ακόμη κι όταν έπαιζε μπάλα, τον είχαν για ήσυχο, αλλα όταν χρειαζόταν για την ομάδα να βάλει εκεί όπου έπρεπε το έβαζε κι όποιον πάρει… ο χάρος». Τώρα θα μου πείτε. «Που τον θυμήθηκες τον Σεντελίδη και που κολλάει στην παρούσα φάση». Ε για να το γράφω κάτι έχω στο μυαλό μου, γενομένης συζήτησης βέβαια.

Τι εννοώ. Απλά ο Μάκης έτσι και πάρει χαμπάρι πως κάποιος ή κάποιοι επιχειρούν να βλάψουν τον Ηρακλή, ποιος είδε τον Θεό και δεν φοβήθηκε. Δια τούτο ω παίδες Ελλήνων και άλλων συναφών φυλών, αφού γίναμε αχταρμάς, ήσυχα και μη τον κολλάτε πολύ. Ποιοι; Αφήστε για μια άλλη φορά. Ηρθε  μεγάλη ώρα συντρόφια. Σήμερα περνάει επισήμως, την κλειστή πόρτα (για μια τετραετία) του Μαρμαρωμένου Βασιλιά ο Ηρακλής. Κι είναι σα να εκπληρώνεται το γνωστό, αλλά παραλλαγμένο, των πιστών στους καιρούς της οργής αλλά και τον δακρύων. «Σώπασε Ηρακλή πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θάναι». Δεν βαριέστε η αρχή να γίνει και μετά βλέπουμε. Θα τσουλήσει και πάλι το κάρο. Είναι μέχρι να στυλωθούν τα άλογα. Η ομάδα και ο κόσμος.

Ο κόσμος που πέρσι έδειξε τι μπορεί να κάνει και φέτος ελπίζω να συμβεί το ίδιο. Όχι μόνο μπιχλιμπίδια από την Μπουτίκ. Όπου χθες απ, ότι μανθάνω έγινε της μουρλής. Αραγε υπήρχαν εκεί πάγκοι για διαρκείας; Διότι αν ήταν όλο και κάποιος θα τσίμπαγε, ίσως κι από φιλότιμο να αγοράσει. Μπας και ο αριθμός από 1300 τόσα αυξανόταν. Ναι ρε μόρτες. Οσο και τσέπες άδειες κι αν υπάρχουν, κάπου από κάποια «κρυφή» ,που δεν πήρε χαμπάρι η σύζυγος θα βρισκόταν.

Διότι όπως διάβασα αυτά που «φεύγουν» περισσότερο είναι τα είδη παραλίας (πετσέτες θαλάσσης) αλλά και τα νέα T-shirts, ενώ τώρα με πληροφόρησε ο Παναγιώτας πως υπήρξε ενδιαφέρον και για τα διαρκείας. Για την ιστορία τα ωράρια λειτουργίας της μπουτίκ θα είναι από τις 10:00 το πρωί ως τις 15:00 μετά το μεσημέρι. Ορμάτε.