Ο «βασιλιάς» μας…ξεβρακώθηκε

Από το προχθεσινό παιχνίδι μια φάση και μόνον είναι σίγουρα και «όλα τα λεφτά». Αν θα μπορούσε κανείς να την «παγώσει» στον τηλεοπτικό του δέκτη θα είχε την ευκαιρία να ανατρέξει στο παρελθόν και να επιβεβαιώσει για μια ακόμη φορά και με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο (σε ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι) το βασικό λόγο της εξαθλίωσης του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Αναφερόμαστε όπως ήδη θα έχτε αντιληφθεί σε αυτήν η οποία είχε πρωταγωνιστές τον Κώστα Φορτούνη και τον κορυφαίο σήμερα κατά γενική ομολογία Ιταλό ρέφερι Ριτσόλι, ο οποίος πρόσφατα σφύριξε στον τελικό του Μουντιάλ ανάμεσα στη Γερμανία και την Αργεντινή. Ένα «μακροβούτι» θεαματικό από το νεαρό και ομολογουμένως εξελίξιμο παίκτη των «ερυθρόλευκων», το οποίο είχε σαν συνέπεια και να χρεωθεί αστραπιαία και για θέατρο την κίτρινη κάρτα, νομίζουμε και χωρίς να υπερβάλουμε ότι αποτελούσε μια ιδανική ευκαιρία για τους πανέλληνες ποδοσφαιρόφιλους να ανασύρουν μνήμες κι εμπειρίες από το παρελθόν  και να ισχυροποιήσουν και να τεκμηριώσουν συνειρμούς και συμβολισμούς που μπορούν να συμπεριλάβουν το δράμα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Θα θυμούνται όλοι βέβαια ότι για πολλές δεκαετίες μια σειρά ταλαντούχων παικτών του λιμανιού αποτέλεσε την ιστορική διαδρομή και συμπεριφορά της μεγάλης των…«σφουγγαράδων» (βουτηχτών) σχολής του λιμανιού.

Η οποία μαζί με την αντίστοιχη δεκάδων επίορκων και στημένων διαιτητών συνεργάστηκε για την αλλοίωση και πλαστογράφηση σημαντικών και όχι μόνο αποτελεσμάτων, επιστρατεύοντας ανισόνομες καταστάσεις και αναδεικνύοντας μόνιμους πρωταθλητές. Δεν είναι εύκολο να ξεχαστούν τα μακροβούτια του Τζόρτζεβιτς, του Γιαννακόπολου, του Νινιάδη, του Γεωργάτου, του Αλεξανδρή και αρκετών άλλων οι οποίοι «υποχρέωσαν» τους «φυτευτούς» και προσυνεννοημένους ρέφερι να καταλογίζουν την εσχάτη των ποινών και σε περιπτώσεις ακόμη που δεν υπήρξε επαφή ανάμεσα στους αντιπάλους.

Στην ιστορία καταγράφηκαν και ακόμη χειρότερες όπως εκείνες (βλέπε Παπουτσέλης) που δόθηκαν πέναλτι αρκετά μέτρα εκτός μεγάλης περιοχής. Μέσα σε αυτή την άρρωστη νοοτροπία και τη γενικευμένη διαιτητική διαφθορά δυστυχώς γαλουχήθηκαν και διαμορφώθηκαν χαρακτήρες αξιόλογων παικτών που αψήφησαν ακόμη και την υστεροφημία τους υποκύπτοντας στον πειρασμό της προσχεδιασμένης «βουτιάς». Οι παλιές σειρές παραδίδουν στις νέες και οι νέες προφανώς εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα παραδώσουν στις επόμενες. Την φάση λοιπόν του Φορτούνη μπορείς να την «διαστείλεις»,  να της δώσεις δηλαδή εύρος και βάθος και μέσα σε αυτές τις μεγεθυμένες διαστάσεις της να συμπεριλάβεις και όλη αυτή την υπόθεση που έχει σχέση με την ομάδα του Ολυμπιακού και με το σύστημα το οποίο εδώ και δεκαετίες επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Είναι κρίμα σίγουρα νέοι παίκτες όπως ο Φορτούνης – ο οποίος δυστυχώς έχει πάρει και τα πρώτα ποδοσφαιρικά του μαθήματα στη Γερμανία – ταλαντούχοι κι εξελίξιμοι να προσβάλλονται άμεσα και μόνο με την επαφή της ερυθρόλευκης φανέλας από τον ιό των σφουγγαράδων (ή «βουτηχτών» όπως λέγετε στην ποδοσφαιρική διάλεκτο). Όσο για το γεγονός της νέας ευρωπαϊκής σφαλιάρας, για το ξεφτιλίκι των σχολιαστών της κρατικής τηλεόρασης και για τα «σάλια – μάλια» των κατ επάγγελμα υμνητών του τιτανομέγιστου Ολυμπιακού, νομίζουμε πως δεν χρειάζεται να γίνει ιδιαίτερη αναφορά. Όλοι γνωρίζουν τον τρόπο που «κατασκευάστηκε» (από το παρασκήνιο), και «γιγαντώθηκε» (από τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ του λεκανοπεδίου) ο διασυρθείς για πολλοστή φορά θρύλος φτάνει και μόνο να αναφερθείς στην ομάδα που βρήκε απέναντι του και από την οποία διασύρθηκε. Την αποτελούσαν οκτώ μη βασικοί της Άρσεναλ.

Η εκπροσώπηση του ελληνικού ποδοσφαίρου κατά γενική ομολογία είναι ανάλογη της κατάστασης που βιώνει η ομάδα που το εκπροσωπεί. Η οποία ομάδα είναι «άρρωστη», «κούφια» και δομημένη ανορθόδοξα. «Πληρώνει» τακτικά στο εξωτερικό και σε μεγάλες διοργανώσεις την ανεκδιήγητη συμπεριφορά της και τις αμαρτίες που διαπράττει στο εσωτερικό. Ο τρόπος με τον οποίο διεκδικεί τίτλους και διακρίσεις είναι σκοτεινός. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι σε μερικές περιπτώσεις παρουσιάζεται τόσο αδύναμη, ώστε δεν θα μπορούσε να διεκδικήσει την παραμικρή μεγάλη διάκριση εκτός ελληνικής επικράτειας. Με δυο λόγια και επιστρέφοντας  στον αγώνα μεν την Άρσεναλ και στη φάση με το Φορτούνη και τον Ριτσόλι, έχουμε να πούμε ότι εμείς τουλάχιστον είδαμε – πιστεύουμε και μαζί μας αρκετοί υγιώς σκεπτόμενοι Έλληνες ποδοσφαιρόφιλοι – τον «βασιλιά» μας τελείως γυμνό. Σχεδόν «ξεβράκωτο» και εμφανέστατα εκτεθειμένο να επιμένει να γαλουχεί σφουγγαράδες κα βουτηχτές παίκτες. Καιρός είναι νομίζουμε οι άνθρωποι του λιμανιού να πάψουν να είναι αφελείς και να πιστεύουν σε όσα διθυραμβικά και ανόητα τους ετοιμάζουν κάθε φορά τα χαλκεία της προπαγάνδας  τους. Στο φινάλε για τη νέα φάπα πρέπει να υπάρξει λίγος χρόνος για να συνέλθουν. Ωστόσο και αν δεν αλλάξουν, νομίζουμε ότι δεν θα είναι και η τελευταία.

ΥΓ: Πληροφορηθήκαμε ότι τον αγώνα του ΠΑΟΚ στη Λειβαδιά του Κομπότη θα τον διευθύνει ένα «παιδί από τον Πειραιά». Ο γνωστός και μη εξαιρετέος φιλοολυμπιακός Αρετόπουλος. Τι έχει να πει επ αυτού η ΠΑΕ;