Ο Τούντορ οφείλει να βρει άμεσα λύση στο πρόβλημα Μπερμπάτοφ

Δεν είναι το πρόβλημα του φετινού ΠΑΟΚ η διαφαινόμενη «αποκαθήλωση» του Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ, αλλά είναι κι αυτό ένα σημαντικό θέμα. Το οποίο, εδώ που τα λέμε, απειλεί με «αποκαθήλωση» του Ιγκόρ Τούντορ, σε περίπτωση που κρίνει ο Ιβάν Σαββίδης ότι αχρηστεύεται ένας έμπειρος άσος παγκόσμιας ακτινοβολίας, για την απόκτηση του οποίου ξόδεψε ένα σωρό χρήματα.

Φανερό ότι κάτι δεν πάει καλά μεταξύ κόουτς και παίκτη. Αρχικά, ο Κροάτης, για να είμαστε δίκαιοι, τον είχε τον Βούλγαρο στα «ώπα-ώπα». Του έδωσε τον «αέρα» να θεωρεί ότι είναι το δεξί του χέρι, ένας δεύτερος προπονητής μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά και στα αποδυτήρια. Προφανώς, ο Μπερμπάτοφ δεν τον έπαιξε καλά τον ρόλο αυτό, με συνέπεια, σιγά-σιγά να αλλάξει στάση απέναντί του ο Τούντορ και να τον αντιμετωπίζει πλέον όπως και όλους τους άλλους παίκτες. Αρέσει αυτό στον Μπερμπάτοφ; Οχι. Κι από τη στιγμή που δεν του αρέσει, φυσιολογικό είναι να δείχνει ολοφάνερα ότι έχει «χαλαστεί».

Ο καθένας θα «χαλιόταν» στη θέση του Μπερμπάτοφ, αν ο προπονητής τον έβαζε να παίξει στα τελευταία 15 λεπτά του αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα και ενώ το σκορ ήταν 3-0. Σε τέτοιες περιπτώσεις δίνεις χρόνο συμμετοχής σε πιτσιρικάδες, όχι σε Μπερμπάτοφ.

Ο Βούλγαρος πιθανότατα δεν ανταποκρίνεται όπως όλοι περίμεναν. Οχι μόνο αγωνιστικά, αλλά και γενικότερα στα αποδυτήρια, σαν ο πιο έμπειρος, ή σαν καθοδηγητής των υπόλοιπων παικτών. Είτε γιατί έπαψε να του αρέσει η όλη ατμόσφαιρα, είτε γιατί δεν του ταίριαζε ο ρόλος του ηγέτη, δεν είναι ο Μπερμπάτοφ που και ο προπονητής και οι συμπαίκτες του περίμεναν. Ισα-ίσα, που έδωσε και δικαιώματα με πειθαρχικά παραπτώματα, ορισμένα από τα οποία κρίθηκε σκόπιμο από την ΠΑΕ ΠΑΟΚ να μη γίνουν γνωστά.

Δέχομαι, λοιπόν, ότι ο Μπερμπάτοφ έχει ευθύνη για το γεγονός ότι δεν έχει προσφέρει μέχρι στιγμής. Πρέπει, όμως, να υπογραμμίσουμε και την ευθύνη του Τούντορ. Μια ευθύνη που απλώνεται σε δύο επίπεδα.

Το πρώτο: Οταν έχεις να διαχειριστείς έναν παίκτη – βεντέτα, πρέπει να βρεις το κουμπί του. Πρέπει να βρεις τον τρόπο για να τον αξιοποιήσεις όσο μπορείς περισσότερο και καλύτερα. Με αυστηρότητα; Με χαμόγελο; Με διπλωματία; Με καρότο και μαστίγιο; It’suptoyou , που λένε και οι Αγγλοι. Είναι δικό σου θέμα. Οφείλεις να πάρεις το 100% αυτών που έχει να σου δώσει και αυτή, φυσικά, είναι η υποχρέωσή σου και για όλους ανεξαίρετα τους υπόλοιπους παίκτες. Ο Τούντορ, μέχρι στιγμής, δεν βρήκε το κουμπί του Μπερμπάτοφ. Κι απ’ αυτό δεν βγαίνει ζημιωμένος ο Μπερμπάτοφ. Ο ΠΑΟΚ βγαίνει.

Το δεύτερο: Η ομάδα, με τον τρόπο που παίζει, με όποιο σύστημα και με όποια διάταξη, δεν μπορεί να αξιοποιήσει τον Μπερμπάτοφ, όπως δεν μπορεί να αξιοποιήσει ούτε τον Αθανασιάδη. Μιλάμε για χαρισματικούς σκόρερ, που, αποδεδειγμένα, θα σου βάλουν ένα γκολ σε δύο-τρεις τελικές και, όμως, στους περισσότερους αγώνες που έπαιξαν δεν πήραν περισσότερες από μια-δυο πάσες της προκοπής εντός μεγάλης περιοχής. Ολος ο κόσμος το βλέπει αυτό. Οπως βλέπει ότι και οι δύο κινούνται περισσότερο σαν χαφ παρά σαν φορ.

Συμπέρασμα: Εύκολο είναι να ρίξουμε όλο το ανάθεμα στον Μπερμπάτοφ, εύκολο είναι να πούμε ότι είναι βαδιστής, αδιάφορος, ή οτιδήποτε άλλο, αλλά, σε κάθε περίπτωση, την ευθύνη για την αξιοποίησή του προς όφελος της ομάδας την έχει ο Τούντορ. Την εμπειρία για να τον διαχειριστεί έξυπνα δεν την έχει. Και πώς να την έχει άλλωστε; Του έτυχε στη… διετή προπονητική καριέρα του πριν έρθει στον ΠΑΟΚ και άλλος Μπερμπάτοφ; Οχι βέβαια. Να που η περίπτωση του Βούλγαρου άσου προσφέρεται για να αυξήσει τις εμπειρίες του. Οταν λύσει το πρόβλημα που λέγεται Μπερμπάτοφ, θα έχει γίνει πιο σοφός. Και οφείλει να προσπαθήσει, γιατί ο Σαββίδης δεν έτρεξε να πάρει τον Μπερμπάτοφ για να τερματίσει άδοξα την ποδοσφαιρική καριέρα του στον ΠΑΟΚ. Τον πήρε για να σημάνει την αρχή της δημιουργίας μιας πραγματικά μεγάλης ομάδας, που θα αποτελείται από πραγματικά μεγάλους παίκτες…