Ο πιεσμένος Ίγκορ Τούντορ

Είναι προφανές ότι ο Ίγκορ Τούντορ βιώνει πολύ έντονα το τελευταίο διάστημα την πίεση του αποτελέσματος και της ανάγκης να δώσει αποδείξεις για τη δουλειά του. Φαίνεται από τις επιλογές που κάνει οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις αποκτούν χαρακτήρα εμμονής.

Η σταθερή στήριξη σε θέση βασικού του Λέοβατς για παράδειγμα, το γεγονός ότι δεν έχει δοκιμάσει να δουλέψει σταθερά σε μία εναλλακτική λύση πέρα από το 3-5-2 για να έχει την πολυτέλεια ενός δεύτερου αγωνιστικού πλάνου είναι δύο απτές αποδείξεις.

Μόνο που η υπερβολική πίεση (την οποία μην περιμένετε να παραδεχθεί ποτέ δημόσια ο Κροάτης τεχνικός) δεν έκανε ποτέ καλό σε κανέναν. Κι ο Τούντορ που θέλει να αρπάξει τη μεγαλύτερη ευκαιρία της προπονητικής καριέρας του που του δίνεται μέσω του ΠΑΟΚ, είναι βέβαιο ότι θέλει πρώτος απ’ όλους να κερδίζει η ομάδα του για να πιστώνεται την επιτυχία.

Όταν, όμως, κουβαλά συνεχώς την ανασφάλεια να δείξει ότι αυτό που κάνει είναι το ενδεδειγμένο για την ομάδα του χωρίς, αρκετές φορές, διάθεση βελτιώσεων, τότε αυτό γυρίζει μπούμερανγκ.

Ο Κροάτης έχει δείξει πολύ καλά στοιχεία ως προπονητής, αλλά και ορισμένες αδυναμίες που σε μεγάλο βαθμό προέρχονται και από την απειρία που κουβαλά. Η σεζόν σε λίγο καιρό θα μπει στην τελική της ευθεία και ο Τούντορ πρέπει επιτέλους να κατασταλάξει στο τι ταιριάζει στην ομάδα του (μέχρι σήμερα, σε 28 ματς έχει παίξει μόλις δύο φορές με την ίδια ενδεκάδα και αυτό δεν μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο από τραυματισμούς και τιμωρίες). Μόνο έτσι θα αυξήσει και τις νίκες του και θα πετύχει τους στόχους που ψάχνει ο ΠΑΟΚ (2^η θέση, Κύπελλο).