Ο Πέλκας και τα άλλα δικά του παιδιά «λάμπουν» μέχρι τώρα

Αν θελήσει κανείς να αξιολογήσει την προσφορά των παικτών του ΠΑΟΚ στους μέχρι τώρα αγώνες για το πρωτάθλημα και το Γιουρόπα Λιγκ, δεν θα δυσκολευτεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τη μεγαλύτερη βοήθεια την εισπράττει από τα δικά του παιδιά και όχι από τους νεοφερμένους.

Κωνσταντινίδης και Κίτσιου δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους. Το ίδιο και ο Κάτσε. Ο Πέλκας είναι ο κορυφαίος όλων και ο Αθανασιάδης, στην πρώτη εμφάνισή του, έδειξε ότι δεν ξέχασε καθόλου την τέχνη του. Προσθέτω τον Τζιόλη, που έχει σταθερά καλή απόδοση, τον Μακ που έχει πετύχει επτά γκολ σε εννιά αγώνες και εκεί τελειώνει η λίστα. Από τους υπόλοιπους αμυντικούς υπάρχουν δικαιολογημένα παράπονα, ενώ από τους χαφ και τους επιθετικούς κανείς άλλος δεν έχει ξεχωρίσει, αν εξαιρέσουμε φυσικά τον Μυστακίδη, ο οποίος πρόλαβε να δείξει ότι έχει μέλλον στα λίγα λεπτά, που, συνολικά, χρησιμοποιήθηκε.

Από τους ξένους που αποκτήθηκαν, νομίζω ότι κανείς δεν έχει δικαιολογήσει ακόμη τη μεταγραφή του. Δεν μιλάω φυσικά για τον Μπερμπάτοφ, αλλά για όσους προηγήθηκαν, χωρίς να παραγνωρίζω το γεγονός ότι δεν έχουν ακόμη προσαρμοστεί και δικαιούνται πίστωση χρόνου για να βρουν τον όποιο καλό εαυτό τους. Και λέω «τον όποιο καλό εαυτό τους» γιατί καθόλου σίγουρος δεν είμαι ότι ορισμένοι από αυτούς θα είναι σε θέση να προσφέρουν ακόμη και όταν ενσωματωθούν πλήρως στο νέο περιβάλλον. Μακάρι να πέσω έξω και μακάρι να αποδειχθεί ότι ήξερε ο Αρνεσεν πολύ καλά τι έκανε, σε όλες τις περιπτώσεις.

Σίγουρα η ομάδα βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της «κατασκευής». Σίγουρα θα ανεβεί επίπεδο και θα βρει καλύτερη «χημεία» όταν ο Τούντορ φτάσει στο σημείο να έχει όλους τους παίκτες του ετοιμοπόλεμους και στο ίδιο επίπεδο προσαρμογής και φυσικής κατάστασης. Τότε θα δούμε ποιες είναι οι πραγματικές δυνατότητες του φετινού ρόστερ του ΠΑΟΚ. Και τότε ο προπονητής θα έχει ολοκληρωμένη άποψη για κάθε παίκτη ξεχωριστά, ώστε να εισηγηθεί, αν χρειαστεί, κάποιες διορθωτικές κινήσεις στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο.

Προσωπικά, περιμένω προσφορά και από τον Σκόνδρα και από τον Μαλεζά, που, προσωρινά, είναι παροπλισμένοι. Θα έρθει η ευκαιρία τους και επειδή είναι και οι δύο άψογοι επαγγελματίες, «φορτωμένοι» με πολύ τσαγανό, είμαι βέβαιος ότι δεν θα την αφήσουν να πάει χαμένη. Η μόνη απορία που έχω είναι πόσοι και ποιοι από τους ξένους θα βοηθήσουν, πέρα από τον Μπερμπάτοφ.

Επί τη ευκαιρία, χαίρομαι πάρα πολύ με τη σταθερή εξέλιξη του Πέλκα. Το παλικάρι δικαιώνει όσους τον πίστεψαν και όσους διέκριναν στα προσόντα του τα στοιχεία που ποτέ δεν διέθετε η ομάδα τα τελευταία χρόνια. Στοιχεία που διαθέτει ένας καλός δημιουργικός χαφ. Ευφυία, ευστροφία, ταχύτητα, δεξιοτεχνία, καλή πάσα και ικανότητα στο σκοράρισμα. Ο Πέλκας διαθέτει όχι μόνο ποδοσφαιρική ποιότητα, αλλά και προσωπικότητα ηγέτη. Τον φαντάζομαι μετά από τέσσερα-χρόνια και βλέπω τον παίκτη που θα είναι πραγματικός αρχηγός. Τον παίκτη που θα μπορεί να σηκώνει όλη την ομάδα στην πλάτη του. Η πιο σωστή ενέργεια που έγινε το περασμένο καλοκαίρι ήταν η υπογραφή του νέου συμβολαίου του. Αν ο ΠΑΟΚ τον παραχωρούσε πάλι δανεικό, θα είχε γίνει τεράστιο λάθος.

Σιαμαίες αδελφές, αποθέωση και απαξίωση

Μου φαίνεται παράξενο και παράλογο το... μίσος με το οποίο αντιμετωπίζουν τα «πράσινα» ΜΜΕ τον Γιάννη Αναστασίου, μαζί με πολλούς από τους οπαδούς του Παναθηναικού. Εξίσου περίεργο θεωρώ το γεγονός ότι τέθηκε φέτος θέμα απομάκρυνσής του από πολύ νωρίς. Ο ήρωας και ο «μάγος» προπονητής των προηγούμενων δύο χρόνων έγινε ξαφνικά άχρηστος και ανίκανος. Ναι, ο Παναθηναικός απέτυχε οικτρά φέτος στην Ευρώπη, αλλά χάρη σ' αυτόν τον προπονητή, ο Παναθηναικός παρουσίασε μια ομάδα καλοδουλεμένη η οποία πέτυχε πολλά περισσότερα από τις πραγματικές δυνατότητές της, με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Κυπέλλου πρόπερσι. Είναι ίδιον των Ελλήνων, τελικά, η συγγένεια της αποθέωσης με την απαξίωση. Τις έχουμε κάνει δίδυμες αδελφές. Και, μάλιστα, σιαμαίες...