Ο Πέλκας, η παρέα του και η εύνοια των πλανητών

ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΟΛΚΑ

Κουβέντα γίνεται για τον Δημήτρη Πέλκα, τον κορυφαίο παίκτη του ΠΑΟΚ σε αυτό το ξεκίνημα της σεζόν. Ο Πέλκας βέβαια αυτός ήταν πάντα σε επίπεδο ποιοτικών χαρακτηριστικών. Πράγματα που δουλεύονται του έλλειπαν. Η δύναμη, η τακτική συμπεριφορά, ο ξεκάθαρος ρόλος.

Όταν τον είχε βάλει ο Γιώργος Δώνης στην ομάδα, ήταν ίσως μία βιαστική κίνηση υπό την έννοια της διαχείρισης. Ο Έλληνας τεχνικός κατάλαβε τότε πως μπορεί να του πιστωθεί η παρουσία ενός χαφ πολυτελείας από αυτά που δεν έχει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Είδε τα στοιχεία του παίκτη, βιάστηκε να τον βάλει μπροστά στο κάδρο, λειτουργώντας εγωιστικά. Δίνοντάς του το νούμερο δέκα, φορτώνοντάς του το φάντασμα του Γιώργου Κούδα. Ο Πέλκας τότε, ανέτοιμος σε αρκετούς τομείς, λύγισε.

Ο ΠΑΟΚ όντας μπερδεμένος στα παιχνίδια εξουσίας της εποχής Σαββίδη, σταμάτησε να σκέφτεται ποδοσφαιρικά και ουσιαστικά ξέχασε τον Πέλκα. Ενώ δεν είχε μισό παίκτη να περάσει μία κάθετη πάσα, να πάει πάνω στον αντίπαλο, να σπείρει τον φόβο με το που θα πάρει την μπάλα, πέταξε τον Δημητράκη στον κάλαθο των αχρήστων. Αστεία πράγματα…

Πέρυσι μάλιστα, ενώ το… πρότζεκτ – γελάνε όλα τα πρότζεκτ – ήταν η δημιουργία ενός κορμού Έλλήνων που θα στηθεί για να αποκτήσει η ομάδα βάση, ο Πέλκας δεν ακούμπησε στη πρώτη ομάδα. Ο ΠΑΟΚ έβγαλε ολόκληρη σεζόν χωρίς δημιουργικό χαφ μιας και ο Μάρτενς που πληρωνόταν για αυτόν τον ρόλο, εισέπραξε τα πιο πεταμένα λεφτά της ιστορίας του συλλόγου.

Ευτυχώς για τον Δικέφαλο, δούλεψαν οι Πορτογάλοι για αυτόν και ο Δημητράκης γύρισε καλύτερος και έτοιμος. Έχει ακόμη πολλά περιθώρια βελτίωσης, μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη διάρκεια στην καλή του απόδοση, μπορεί να γίνει ένα μόνιμο σημείο αναφοράς για την ομάδα του.

Το αστείο της υπόθεσης, είναι πως όλη αυτή η παρέα του Πέλκα πέρασε ανάλογες δυσκολίες. Για παράδειγμα, ο Δημήτρης Κωνσταντινίδης ταλαιπωρήθηκε πολλές φορές από μυϊκούς τραυματισμούς και μόλις φέτος έκανε ειδικό πρόγραμμα ενδυνάμωσης. Ο Κίτσιου μέχρι ένα απόγευμα στα Γιάννενα δεν είχε θέση. Δεν ήξερες τι είναι. Μία έμπνευση του ΓΧ να τον βαφτίσει δεξιό μπακ εκείνο το απόγευμα, έσωσε την καριέρα του. Ο Κάτσε, φόρεσε μία μπλούζα και παραλίγο να τον λιντσάρουν.

Αυτό το παρεάκι πλέον, μάλλον γιατί οι πλανήτες το ήθελαν, αποτελεί σημαντικό κορμό του ΠΑΟΚ. Είναι ποδοσφαιριστές σημαντικοί στα χέρια του Ιγκόρ Τούντορ. Και μάλλον το κανονικό πλάνο εμφανίστηκε οριακά για να σωθεί η καριέρα παιδιών που σύντομα θα αποτελούν κομμάτι της Εθνικής ανδρών της χώρας.

Και αυτό είναι το λιγότερο, γιατί αν έπρεπε ο ΠΑΟΚ να τους αγοράσει, θα ξόδευε αρκετά εκατομμύρια ευρώ.

Υ.Γ. Γελάω κρατώντας την κοιλιά μου – είναι και μεγάλη – όταν διαβάζω αβανταδόρους να χρεώνουν αυτά τα παιδιά σε συγκεκριμένα πρόσωπα.

Ο ΠΑΟΚ έκανε μία τεράστια επένδυση στις ακαδημίες μετά από απόφαση του Θοδωρή Ζαγοράκη η οποία πληρώθηκε από τον κόσμο του. Διάφοροι ηγήθηκαν αυτής της προσπάθειας, αλλά υπό την σκέπη του συλλόγου πάντα. Ας σταματήσει αυτό το παραμυθάκι εκμετάλλευσης της δυναμικής του συλλόγου από πρόσωπα. Χωρίς τον Δικέφαλο, οι περισσότεροι εξ αυτών θα έπαιζαν πρέφα στα καφενεία.