Ο ΠΑΟΚ είναι εδώ!
Δεν ξέρω αν είναι η μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία του. Δεν ξέρω πόσοι την περίμεναν.
Ένα πράγμα ξέρω γιατί το έζησα:
Είδα τους οπαδούς της Ντόρτμουντ να αποχωρούν πριν το τέλος του αγώνα.
Είδα τους οπαδούς της Ντόρτμουντ να ζητούν εξηγήσεις από τους ποδοσφαιριστές .
Είδα τους οπαδούς της Ντόρτμουντ αποσβολωμένοι να κοιτούν στο ασπρόμαυρο πεταλάκι.
Είδα τον Παναγιώτη Γλύκο να συνεχίζει κουτσαίνοντας στο ματς γιατί δεν μπορούσε να κάνει άλλη αλλαγή ο Τούντορ.
Είδα υποβασταζόμενο τον Γλύκο να αποχωρεί από το γήπεδο.
Είδα τους παίκτες της ομάδας να μην φοβούνται να πλησιάσουν στο πέταλο και να το απολαμβάνουν.
Είδα 5000 φίλους του ΠΑΟΚ να ζουν ονειρικές στιγμές και να έχουν υποδειγματική συμπεριφορά.
Είδα 5.000 φίλους του ΠΑΟΚ να γράφουν ιστορία σε ένα από τα πιο σπουδαία γήπεδα της Ευρώπης.
Είδα τον Μυστακίδη από τα αριστερά που δεν είναι η φυσική του θέση να κάνει το παιχνίδι της ζωής του απέναντι στην Ντόρτμουντ και όχι στον Πλατανιά.
Είδα τον Τούντορ να διαβάζει καλά την αναμέτρηση και να παρατάσσει έναν άψογο τακτικά ΠΑΟΚ.
Είδα τους παίκτες να κάνουν κατάθεση ψυχής.
Είδα τον Τζαβέλλα να μπορεί να πηγαίνει στην κερκίδα και να μην αποδοκιμάζεται.
Είδα χαμογελαστά πρόσωπα παντού.
Είδα τον ΠΑΟΚ να είναι εδώ! Να κάνει μια νίκη που του δίνει ώθηση για τη συνέχεια.
Είδα τους παίκτες του να ζηλεύουν επειδή δεν είχαν ξαναπαίξει σε αυτό το γήπεδο και αυτή τη ζήλεια να την βγάζουν σε ενέργεια.
Είδα τον ΠΑΟΚ που όλοι ονειρευόμαστε.
Είδα και τον Σαββίδη να παίρνει επιτέλους μια μεγάλη χαρά.
Αυτά είδα. Και μακάρι η νίκη αυτή να είναι η αφορμή για την εκτόξευση της ομάδας. Ώστε του χρόνου στο νέο του ευρωπαϊκό ταξίδι να παίζει σε τέτοια γήπεδα και όχι σε αυτά της Λοκομοτίβα και της Σπαρτάκ. Ο ΠΑΟΚ είναι εδώ και το φώναξε.
