Ο μύθος της ανίκητης Εθνικής ομάδας
Στο παιχνίδι με την Κολομβία καταρρίφθηκε ένας μύθος εθνική ομάδα. Της χαλύβδινης άμυνας. Εχει καλλιεργηθεί η αίσθηση ότι αυτή η εθνική ομάδα οικοδομεί την όποια φήμη της γύρω από την άμυνα. Πράγματι, στις προκριματικές φάσεις μεγάλων διοργανώσεων θα μπορούσε να το ισχυριστεί. Όχι όμως στην τελική φάση. Αφήνοντας στην άκρη τoμακρινό Εθνών του 1980 και των ΗΠΑ το 1994, μετά το 2004 μέχρι τούδε σε Euroκαι Μουντιάλ η εθνική δεν δέχθηκε γκολ μόνο σε ένα παιχνίδι. Με τη Ρωσία το 2012 που πήρε και την πρόκριση με το γκολ του Καραγκούνη για τα νοκ άουτ. Συνεπώς, η άμυνά της δεν είναι ό,τι ακριβώς θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι, ή ακόμη και αυτό που θεωρούν οι ξένοι ότι είναι. Στην πορεία για το Μουντιάλ η απώλεια τριών στόπερ επιπέδου όπως ο Κυργιάκος, ο Αβραάμ Παπαδόπουλος και – κυρίως – ο Σιόβας αποδυνάμωσε ακόμη περισσότερο την άποψη της γραμμής Μαζινό ιδιαίτερα στο κέντρο της άμυνας. Ο Παπασταθόπουλος είναι αμυντικός επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ αλλά αυτό δε σημαίνει ότι ένας παίκτης μπορεί να κρατήσει την ανασταλτική λειτουργία μιας ομάδας σε κορυφαίες διοργανώσεις.
Αν πιστεύουμε ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε κάτι περισσότερο σε ένα τουρνουά που εξελίσσεται διαφορετικά από το στυλ μας, επιβραβεύοντας τις ομάδες με ενέργεια, τότε ενόψει του αγώνα με την Ιαπωνία προέχει η ενδελεχής εξέταση της αμυντικής διάταξης κι όχι της επίθεσης. Η δυστοκία του Μήτρογλου και του Γκέκα εξελίχτηκε σε υπ’ αριθμόν ένα μείζον ζήτημα στα mustτης ομάδας κι αυτό ήταν το λάθος. Ούτε ο Αθανασιάδης θα έλυνε το πρόβλημα με τους Κολομβιανούς. Το πρόβλημα όμως θα περιοριζόταν αν λειτουργούσε όλη η ομάδα αμυντικά. Αν ο Σαμαράς για παράδειγμα έδιωχνε την μπάλα στο πρώτο δοκάρι που κάλυπτε στη φάση του δεύτερου γκολ της Κολομβίας. Αν δε δεχόταν φάσεις με ευκολία κάτι που επισημάνθηκε και από τα πρώτα φιλικά με την Πορτογαλία και τη Νιγηρία όπου τουλάχιστο στα τέσσερα πρώτα κόρνερ από τύχη δεν παραβιάστηκε η εστία του Καρνέζη. Ο Χολέμπας δέχτηκε την κριτική όλων χωρίς κανείς να υποστηρίζει ότι δεν είχε την παραμικρή βοήθεια από τη θέση του μέσα αριστερά που λόγω διάταξης δεν υπάρχει ή του έξω αριστερά στην οποία ο Σαμαράς δεν την έδινε.
Ο Σάντος είναι έξυπνος και προφανώς το έχει εντοπίσει το πρόβλημα στην άμυνα. Το ανησυχητικό είναι ότι απέναντι στους Ιάπωνες δεν ξέρω τις λύσεις. Αν επιμείνουμε στο ποιος θα σκοράρει, οι πιθανότητες να δούμε την εθνική μας στα πρώτα λεπτά να υποφέρει όπως υπέφερε απέναντι σε Πορτογαλία, Νιγηρία και Κολομβία είναι όσες και να αποκλειστούμε. Αν μετατρέψουμε στην πράξη την αίσθηση που διαχέεται περί της αμύνης τα παιδιά τότε η Ιαπωνία θα μας δώσει ευκαιρίες να παραβιάσουμε την εστία. Κι ο σκόρερ ας μην είναι ούτε ο Μήτρογλου, ούτε ο Γκέκας.
