Ο... κίτρινος σουρεαλισμός κι οι αντοχές του Κάλας
Ενώ ο Αρης έχει μπει στην τελική ευθεία μιας δύσκολης, απαιτητικής, χρονοβόρας προσπάθειας για να ανοίξει το παράθυρο της συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής, στο στενό περιβάλλον της ομάδας εξακολουθεί να κυριαρχεί μια σουρεαλιστική αντίληψη για τα πράγματα, αυτή που σταθερά τα τελευταία χρόνια οδήγησε τους «κίτρινους» στο απόλυτο κενό.
Ευρισκόμενος σε περίοδο αδείας τις τρεις τελευταίες εβδομάδες, παρακολουθούσα την αγωνιώδη επιχείρηση αποδόμησης και αποκαθήλωσης του Αλεξ Κάλας. Μια επιχείρηση με την συμμετοχή αυτών που σταθερά πρωταγωνιστούν κάθε φορά που υπάρχουν εξελίξεις στον Αρη, αυτών που ανάλογα με τα προσωπικά τους συμφέροντα και όχι βάσει των συμφερόντων της ομάδας, ανεβάζουν και κατεβάζουν διοικήσεις, αυτών για τους οποίους ξέρουν οι πάντες, πλέον, ότι οι παρεμβάσεις τους κανένα πρόβλημα δεν λύνουν αλλά ολοένα και περισσότερα δημιουργούν.
Μίλησα για σουρεαλισμό και νομίζω ότι η λέξη ταιριάζει απόλυτα σε αυτό που συμβαίνει στον Αρη. Διότι αν δεν είναι σουρεαλιστικό ότι αμφισβητείται ο μόνος άνθρωπος που, αποδεδειγμένα, έβαλε λεφτά από την τσέπη του τα τελευταία χρόνια στον Αρη, τότε τι είναι;
Αν δεν είναι σουρεαλιστικό ότι υποκινείται η ανατροπή του ανθρώπου ο οποίος βάζει χρήματα για να κάνει μεταγραφές, χρήματα τα οποία ρισκάρει και δεν μπορεί με κανένα τρόπο να τα δικαιολογήσει, ούτε να τα πάρει πίσω, τότε τι είναι;
Αν δεν είναι σουρεαλιστικό να απαιτούν ορισμένοι από αυτόν που ό,τι υπόσχεται το κάνει πράξη, να εξαφανίσει τον άνθρωπο ο οποίος προστατεύει την επένδυσή του (τον αδερφό του, Δημήτρη Καλαϊτζίδη), διότι ο ίδιος βρίσκεται εκτός Ελλάδας, τότε τι είναι;
Αν δεν είναι σουρεαλιστικό να απαιτούν ορισμένοι να αποφασίζουν αυτοί και όχι εκείνος που βάζει τα λεφτά, ποιοι θα είναι οι συνεργάτες του, τότε τι είναι;
Αν δεν είναι σουρεαλιστικό, την ώρα που μαίνεται η μάχη για την συμμετοχή της ομάδας στην Β’ Εθνική και ο Αλεξ Κάλας έχει αφιερώσει όλο το χρόνο και όλες τις δυνάμεις του για να πετύχει αυτή η προσπάθεια, ορισμένοι να έχουν βγει στη γύρα και να ψάχνουν ποιον θα φέρουν στη θέση του, τότε τι είναι;
Ότι η παράνοια, ο παραλογισμός, είναι έννοιες ταυτόσημες με τη λειτουργία, την καθημερινότητα, τις συμπεριφορές των ανθρώπων του Αρη, είναι κάτι που το γνωρίζει ο καθένας που ψύχραιμα παρατηρεί αυτό το φαινόμενο.
Γιατί, αν δεν είναι παράνοια, την ώρα που η ομάδα σου κυνηγάει έναν στόχο και το κάνει συντονισμένα, μεθοδικά, έχοντας ως επικεφαλής τον μοναδικό άνθρωπο που δεν κορόιδεψε τους φιλάθλους του Αρη, τον μοναδικό άνθρωπο για τον οποίο δεν υπάρχει ούτε καν υποψία ότι παίζει παιχνίδια στην πλάτη της ομάδας, αποσκοπώντας σε προσωπικά οφέλη, να επιχειρούν ορισμένοι την αποδυνάμωσή του, τότε τι είναι;
Αλήθεια, ποιος λογικός άνθρωπος μπορεί να συζητάει σοβαρά την πιθανότητα ανατροπής του Κάλας, εφόσον αυτός φτάσει μέχρι το τέλος με επιτυχία την προσπάθεια για την άνοδο στη Β’ Εθνική και συνεχίσει να κάνει μεταγραφές σαν κι αυτές που κάνει έως τώρα –κι ακόμη καλύτερες-, οι οποίες θα καταστήσουν τον Αρη φαβορί για την επιστροφή στην Superleague;
Όταν έγραφα πριν από τρεις εβδομάδες για «πραξικόπημα εναντίον του Κάλας», γνώριζα πάρα πολύ καλά τι συνέβαινε. Ηξερα ποια είναι τα… μηνύματα που έστελναν κάποιοι στον ομογενή επιχειρηματία, τα οποία μετά από λίγες μέρες «βαφτίστηκαν»… προτάσεις, οι οποίες, βεβαίως, δεν έγιναν ποτέ, αλλά παρουσιάστηκαν ως τέτοιες προκειμένου να δημιουργηθούν εντυπώσεις και να υπάρξει θόρυβος, έστω κι αν δεν υπήρχε κανένα απολύτως υπόβαθρο.
Το μόνο ευχάριστο σε όλη αυτή την ιστορία, είναι ότι δεν πτοείται ο Αλεξ Κάλας. Διότι, αν δεν ήταν ο ομογενής επιχειρηματίας, ο Αρης αυτή την στιγμή δεν θα είχε απλά δηλώσει συμμετοχή στη Γ’ Εθνική, αλλά θα ήταν μαθηματικά βέβαιο πως δεν έχει πιθανότητα να παίξει σε καμία άλλη κατηγορία εκτός από την Γ’ Εθνική.
Γι’ αυτό και έχω μεγάλη απορία να δω τι θα σκαρφιστούν όλοι αυτοί που επεξεργάζονται σχέδια ανατροπής του Κάλας, με ποιον τρόπο θα τον ρίξουν, αν ο Αρης ανέβει στη Β’ Εθνική, κι αν γίνουν 3-4 ακόμη μεταγραφές τύπου Κόστλι…
