Ο Ημίθεος ετοιμάζεται για το ταξίδι του
Δεν είναι μόνο ο Ηρακλής που ανησυχεί για την κατάσταση του Κυατανζογλείου. Απ ότι διαβάζω και η Καλλονή διαβεβαιώνει πως μέχρι το Σάββατο όλα θα είναι μια χαρά στον αγωνιστικό χώρο και αν θέλουμε το πιστεύουμε όμως. Χρόνιο το πρόβλημα της ομάδας αυτής της πανέμορφης πόλης, τους αξιολάτρευτου νησιού μου (κατάγομαι από εκεί) και ουδέποτε λύθηκε.
Τάματα από πολλούς δια την «πρόοδο» των εργασιών, αλλά πού. Τέλος πάντων Ελλάδα των προσευχών, των δεήσεων, των υποσχέσεων και των προσφύγων είναι αυτή και πώς να αλλάξει. Ο Ηρακλής το Σάββατο ανοίγει τον τεράστιο κύκλο της φετινής αναζήτησής του στην άγνωστη, για τους περισσότερους παίκτες του, της SuperLeagueαναζητώντας ένα σταθερό κέντρο, ώστε η περιφέρεια του να είναι όσο το δυνατόν ολοκληρωμένη.
Τον πιστεύω αυτόν τον Ηρακλή, όπως τουλάχιστον τον «μέτρησα» στο παιχνίδι με τη Φιορεντίνα. Όταν φυσικά αγωνίστηκαν αυτοί που έπρεπε και όχι οι… λοιποί. Εκεί στο νησί μου εύχομαι ο Νικόλας να παρατάξει μια ομάδα η οποία θα ανταπεξέλθει στις συνθήκες ενός παιχνιδιού, εντελώς διαφορετικού από τα περσινά. Γράφτηκε παραδίπλα πως στη Λέσβο θα βρίσκεται και ο Παπαθανασάκης. Καλώς να ορίσει και να μας τιμήσει κατόπιν κι απ΄εδώ στα μέρη μας. Αλλωστε πέραν της θέασης του αγώνα έχει και κάτι να τελειώσει. Όχι μην πάει ο νους σας στα χορηγικά. Διότι και αυτά τα διαβάζω, αλλά χορηγίες δεν βλέπω, ιδιαίτερα αυτή των Τούρκικων αερογραμμών, θα ξεπεράσει ως ολοκλήρωση κι αυτό το γεφύρι της Αρτας. Τι έλεγα; Α ναι.
Ο Σπύρος έχει κάποιες εκκρεμότητες εδώ. Και δεν αναφέρομαι στο στάδιο, τις χορηγίες, αλλά στη μια και μοναδική αυτή του Λουκίνα. Ενώ τα θέματα όσων ήταν να παραμείνουν, τελείωσαν προ πολλού, του σκόρερ του Ηρακλή ακόμη όχι. Γιατί άραγε; Διότι ο μεν πρώτος κάπου διαφωνεί στο οικονομικό, αλλά ο δεύτερος, θέλει να παραμείνει, όμως μάλλον οδεύει, εκτός συγκλονιστικού απρόοπτου στο εξωτερικού. Ετσι γράφει το ρεπορτάζ, αφού από πλευράς ΠΑΟ ούτε, μήτε ακρόαση. Το ζήτημα όμως δεν είναι αν θα παραχωρηθεί ο Λουκίνας ή όχι. Μακάρι το παιδί να πάει στην Ευρώπη να βγάλει κάνα φράγκο, γιατί εδώ μήτε ψύλλος στον κόρφο του. Η ένστασή μου βρίσκεται αλλού. Ότι δηλαδή η απόφαση ήταν προ πολλού παρμένη. Αλλά θα δούμε.
