Ο Δικέφαλος που ονειρευόμαστε

Έχοντας ακολουθήσει αμέτρητες φορές τον ΠΑΟΚ σε εκτός έδρας παιχνίδια δεν είναι υπερβολικό να πω ότι πρόκειται ένα για τα πιο ‘’ανδρικά’’ διπλά που έχει πάρει ο ΠΑΟΚ. Αυτό το διπλό δεν έχει δώσει ακόμη τον τίτλο στον ΠΑΟΚ.

Είναι ξεκάθαρο για πολλούς και διαφόρους λόγους ότι ο ΠΑΟΚ δεν είναι ακόμη φαβορί για τον τίτλο. Είναι όμως δεδομένο ότι αυτό το διπλό ταρακούνησε για τα καλά τον υπερόπτη Ολυμπιακό που είχε δεδομένη τη συντριβή του ΠΑΟΚ. Επιτρέψτε μου, να μην αναφερθώ στο πως παρατάχθηκε ο ΠΑΟΚ αν και θα μπορούσα να γράψω σελίδες ολόκληρες για τον τρόπο με τον οποίο πριν αλλά και κατά τη διάρκεια του αγώνα ο Άγγελος Αναστασιάδης χειρίστηκε το παιχνίδι.

Όταν κερδίζεις αυτόν τον Ολυμπιακό στο εχθρικό ‘’Γεώργιος Καραϊσκάκης’’ όλα τα αίσχη που έγιναν πριν την έναρξη του αγώνα ένα πράγμα πρέπει να αναδείξεις: Στο μέταλλο και στην ψυχή αυτής της ομάδας.

Με Σαλπιγγίδη δεξιά στην άμυνα, με Αθανασιάδη χαφ, με Τζιόλη στο κέντρο της άμυνας χρειάζεται ψυχή και πάθος για να πάρεις ένα τέτοιο διπλό σε αυτή την έδρα και απέναντι σε μια άθλια διαιτησία που όμως παρά τις φιλότιμες προσπάθειές της δεν μπόρεσε να σταματήσει τον ΠΑΟΚ.

Ο ΠΑΟΚ χθες ανάγκασε τον πολυλογά Σάββα Θεοδωρίδη, αλλά και τον Βαγγέλη Μαρινάκη να υποκλιθούν στην ανωτερότητά του. Δεν τρώω την… μπανανόφλουδα αλλά τουλάχιστον αναγνωρίζω ότι ο ΠΑΟΚ τους ανάγκασε να μην γίνουν γραφικοί για ένα ακόμη παιχνίδι. Είναι ο ΠΑΟΚ που ονειρευόμαστε όλοι αυτούς που είδα χθες αλλά είναι ξεκάθαρο ότι αν ένας άνθρωπος πρέπει πλέον να ‘’προβληματιστεί’’ από αυτό το +5 είναι ένας.

Αυτός είναι ο Ιβάν Σαββίδης. Ιβάν αν θέλεις να νιώσεις καλά όπως όλοι μας σε παρακαλώ πολύ, όπως σε παρακαλεί όλος ο κόσμος του ΠΑΟΚ φέρε παιχταράδες όχι γιατί αυτοί δεν αξίζουν να είναι πρωταθλητές, αλλά επειδή αυτή η ομάδα χρειάζεται επιπλέον λύσεις για να βγάλει μία δύσκολη και απαιτητική χρονιά. Κλείνω με κάτι τελευταίο. Στην Ξάνθη δε θα πέφτει καρφίτσα σε ένα παιχνίδι που επιτρέψτε μου να υποστηρίξω ότι είναι εξίσου δύσκολο όπως το χθεσινό.