Νταμπλ με την… περσινή ομάδα, συν μόνο Βιεϊρίνια, Πασχαλάκη!
Δυστυχώς, όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, το ενδιαφέρον των οπαδών του ΠΑΟΚ έχει στραφεί περισσότερο στα δικαστήρια και λιγότερο στους αγωνιστικούς χώρους. Είναι πάλι υποχρεωμένοι να κάνουν εκπαίδευση στα νομικά θέματα και κοντεύουν να ξεχάσουν το ποδόσφαιρο.
Αν αφήσουμε στην άκρη για λίγο τη δικαστική μάχη που θα συνεχιστεί στη δευτεροβάθμια πειθαρχική επιτροπή της ΕΠΟ και θελήσουμε να μείνουμε στον καθαρά αγωνιστικό τομέα, πρέπει να κάνουμε μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση. Μια παρατήρηση που οδηγεί σε ένα πολύ χρήσιμο και… διδακτικό συμπέρασμα.
Κατ’ αρχήν, μιλάμε καθαρά αγωνιστικά και αφήνουμε έξω από όσα ακολουθούν την πιθανότητα να κλαπεί φέτος το Πρωτάθλημα από τον ΠΑΟΚ εάν δεν ανατραπεί πλήρως η απαράδεκτη πρωτόδικη απόφαση της Σκολαρίκη. Και λέμε, για όσους δεν το έχουν προσέξει, ότι η φετινή ομάδα που «χτυπάει» νταμπλ είναι ο… περσινός ΠΑΟΚ, με την προσθήκη δύο μόνο παικτών. Του Βιεϊρίνια και του Πασχαλάκη.
Αυτοί οι δύο είναι οι μόνοι που προσφέρουν από όσους παίκτες αποκτήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι. Από τα υπόλοιπα νέα πρόσωπα, άλλοι κάθονται στον πάγκο, άλλοι μπαινοβγαίνουν στην ενδεκάδα, άλλοι θεωρούνται βασικοί, αλλά κανείς δεν έχει δικαιολογήσει μέχρι τώρα την απόκτησή του και δεν έχει προσφέρει όσα προσφέρουν οι παλιοί.
Ο Ρέι συνδύασε τις συμμετοχές του με την αδυναμία της ομάδας να νικήσει εκτός έδρας. Η πρώτη νίκη μακριά από την Τούμπα ήρθε στην Ξάνθη με τερματοφύλακα τον Πασχαλάκη, που από τότε έγινε βασικός και αναντικατάστατος.
Ο Ελ Καντουρί είχε μηδενική προσφορά σε όλα τα ματς που έπαιξε και οι δύο τραυματισμοί του θεωρήθηκαν… ευτύχημα, διότι έδωσαν στον Πέλκα τη δυνατότητα να καθιερωθεί στο βασικό σχήμα.
Ο Σαμπράνο ήλθε, είδε και απήλθε και τον θυμόμαστε μόνο για την γκάφα που στοίχισε την άδοξη ήττα από τον Ολυμπιακό, στον πρώτο γύρο.
Ο Μακ απέχει πολύ από τον Μακ που ξέραμε όλοι.Εχει διάθεση, θέλει, προσπαθεί, αλλά είναι ακόμη πολύ μακριά από τον παλιό καλό εαυτό του.
Ο Μαουρίσιο παίζει σταθερά, αλλά η απόδοσή του είναι απογοητευτική. Δεν θυμίζει ούτε στο ελάχιστο τη βραζιλιάνικη καταγωγή του. Δύο γκολ και δυο-τρεις ασίστ είναι ελάχιστα για έναν παίκτη της δικής του εμπειρίας και φήμης.
Πάμε όμως και σ’ αυτούς που αποκτήθηκαν στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου: Ο Μουλέν δεν έχει αγωνιστεί ούτε μία φορά στην αρχική ενδεκάδα, ο Αζεβέδο είναι αναπληρωματικός του Βιεϊρίνια, αν και ο Πορτογάλος εξ’ ανάγκης «μετατράπηκε» σε αριστερό μπακ, ενώ ο Μιχόγεβιτς υπάρχει για να μετέχει απλώς στις προπονήσεις.
Με λίγα λόγια και απλά, η προσπάθεια του φετινού ΠΑΟΚ στηρίζεται κυρίως στο περσινό ρόστερ. Μάτος, Κρέσπο, Βαρέλα, Μαλεζάς, Κάνιας, Τσίμιροτ (μέχρι τον Ιανουάριο), Σάκχοφ, Πέλκας, Μπίσεσβαρ, Κάμπος, Λημνιός, Πρίγιοβιτς και Κουλούρης, μαζί με Βιειρίνια και Πασχαλάκη, είναι αυτοί που τραβάνε το κουπί. Μιλάμε για 13 παίκτες. Οι 13, όμως, στους 17-18 του κορμού της ομάδας, αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα.
Μια πλειονότητα που αποδεικνύει ότι, για πολλοστή φορά, οι μεταγραφές επιλογές ήταν αποτυχημένες. Εκτός κι αν θέλουμε να δεχτούμε ότι αρκούσαν ο Βιειρίνια και ο Πασχαλάκης για να γίνει ο ΠΑΟΚ καλύτερη ομάδα και να διεκδικεί και το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο.
