Νωθρός και ανορθόδοξος «σκάλωσε» στους... Αζέρους
Με κατεβασμένα κεφάλια γυρίζουν από το Μπακού παίκτες και κόουτς, συναισθανόμενοι ασφαλώς τις ευθύνες τους για την πρώτη «απώλεια» βαθμών στην μάχη των ομίλων, απέναντι σε μια ομάδα η οποία σαφέστατα και είναι υποδεέστερης δυναμικότητας, αλλά και απειροελάχιστης ευρωπαϊκής εμπειρίας. Το γεγονός ότι αυτή η απώλεια συνδυάστηκε και με μια εμφάνιση επιεικώς προβληματική, προκαλεί όπως είναι λογικό και μια σχετική ανησυχία.
Η διαπίστωση μιας αγωνιστικής αστάθειας με παρενθέσεις χαλάρωσης και αδικαιολόγητες βιαστικές λαθεμένες αντιδράσεις σαφέστατα και δεν δικαιολογούνται σε ομάδες του επιπέδου και των φιλοδοξιών του σημερινού ΠΑΟΚ. Αυτά που «συνέβησαν» χθες μπορεί να πει κανείς ότι στεναχώρησαν περισσότερο τον κόσμο του ΠΑΟΚ και από το…«μη αναμενόμενο» αποτέλεσμα. Ο Δικέφαλος δεν είχε καμία σχέση με την ομάδα η οποία ακόμη και στις εμφανίσεις της με αρνητικά αποτελέσματα παρουσίαζε μια τελείως διαφορετική εικόνα.
Θα αποφύγουμε τον πειρασμό να χρησιμοποιήσουμε αυστηρούς χαρακτηρισμούς για όσα «είδαμε». Θα μείνουμε σε απλές επισημάνσεις όπως αυτές που αφορούσαν τη συνολική νωθρότητα, την ανορθόδοξη τακτική και την ανεξήγητη καθίζηση συγκεκριμένων παικτών με κομβικό ρόλο. Χθες το βράδυ ο ΠΑΟΚ ξέφυγε από τα πλάνα του και τα πατήματα του στα οποία είχε αρχίσει να συνηθίσει να βαδίζει ώστε να αποδίδει και ικανοποιητικά. Η απειθαρχία και η έλλειψη στοιχειώδους σύνδεσης και ασυνεννόησης γραμμών φάνηκαν μεγαλόπρεπα. Επανεμφανίστηκαν «γιόμες» (βλέπε Τζαβέλλας) και οι απεγνωσμένες «μπούκες» που επιχειρούσαν ενίοτε οι αμυντικοί (Βιτόρ). Από το χθεσινό παιχνίδι έλλειψε η ποιότητα, η κάθετη πάσα και η εύκολη επιθετική δημιουργία. Οι παίκτες της μεσαίας γραμμής βρέθηκαν σε πολύ άσχημη μέρα. Ο νεαρός Πέλκας απείχε πολύ των καλών του τελευταίων εμφανίσεων.
Ο πολύπειρος Τζιόλης, όπως αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά, χωρίς τον Κάτσε…χάνει στην κυριολεξία το «φως» του, ενώ ο Σάμπο ήταν «ωσεί παρών». Αν προσθέσεις και τον μετριότατο χθες Κίτσιου έχεις τον πρώτο λόγο και τη δικαιολογία για όλα όσα παράταιρα και στραβά συνέβησαν χθες. Η είσοδος του Μπερμπάτοφ «συμμάζεψε»« κάπως τα πράγματα και άλλαξε προς το καλύτερο την ψυχολογία της ομάδας. Με την παρουσία του σοβαρεύτηκαν κάποιοι άσχετοι και απείθαρχοι και λειτούργησαν σχετικά καλύτερα οι «πτέρυγες» οι οποίες είχαν απονεκρωθεί εξαιτίας της απερίγραπτης ακαταστασίας και ασυνεννοησίας που επικρατούσε ανάμεσα στους παίκτες που τις στελέχωναν.
Η καθυστερημένη αλλαγή του Σάμπο βοήθησε και αυτή, αλλά όχι τόσο όσο θα μπορούσε αν είχε πραγματοποιηθεί νωρίτερα. Από την άλλη μεριά οι Αζέροι βλέποντας τον αντίπαλο τους να μην είναι διατεθειμένος να επιβεβαιώσει την φήμη που τον συνόδευε, «βγήκαν μπροστά»…χτύπησαν το παιχνίδι και αν δεν έβρισκαν μπροστά τους τον φύλακα άγγελο της εστίας του (Όλσεν) θα μπορούσαν να αρπάξουν και το ανέλπιστο (;) τρίβαθμο. Και να σκεφτεί κανείς ότι στην τελική προσπάθεια που επιχείρησαν για την κατάκτηση της νίκης οδηγήθηκαν από τον ίστρο του συμπαθέστατου…Φανούρη (Περέιρα) που εξεδιώχθη αναίτια – κατά την προσωπική μας άποψη – από την Τούμπα.
Ο Όλσεν λοιπόν δικαιούται τον τίτλο του κορυφαίου. Ο Κίτσιου ήταν μετριότατος. Μαχητικό το δίδυμο των Πορτογάλων (Ρικάρντο Κόστα - Βιτόρ) με τον πρώτο να αποφεύγει με τη βοήθεια του Θεού ένα αυτογκόλ. Τζιόλης - Πέλκας σε πολύ άσχημη μέρα, όπως προαναφέραμε. Ο Σάμπο…ταλαντούχος αλλά χθες…ανύπαρκτος. Ο Μακ έχασε τη μεγάλη ευκαιρία, αλλά χάθηκε και μέσα στο πέλαγος της ασυνεννοησίας των συμπαικτών του, όπως ακριβώς και ο Αθανασιάδης. Δεν παίχτηκε όπως και όσο θα έπρεπε ο ταχύτατος Ροντρίγκες, ενώ ο Ζάιρο δεν κρίνεται λόγω του μικρού χρόνου που χρησιμοποιήθηκε. Όσο για τον Μπερμπάτοφ; Και η απλή παρουσία του είναι σε θέση να αλλάζει καταστάσεις και να δημιουργεί θετική αύρα με συνθήκες αισιόδοξων προοπτικών.
