«Νεκροκεφαλές»… και «γκρανκάσες»

Θα ήταν «δώρο Θεού» βεβαίως, αν είχαμε την δυνατότητα να κρίνουμε (και να κριθούμε), χωρίς τον φόβο να σπάσουμε τα μούτρα μας, πέφτοντας πάνω σε περίεργες δικαστικές αποφάσεις και σε παρασκηνιακά συστήματα προσκείμενα σε εγκληματικές οργανώσεις.

Θα θέλαμε αν ήταν δυνατόν να καταγγείλουμε με τη σκληρή γλώσσα της αλήθειας και της πραγματικότητας συγκεκριμένα και επώνυμα πρόσωπα αλλά και καταστάσεις, αφήνοντας στην άκρη τις αόριστες και φοβισμένες υπαινικτικές καταγγελίες που επιστρατεύουμε για πράγματα και καταστάσεις που είναι ολοφάνερα και αυταπόδεικτα.

Μερικές φορές βέβαια ανεβάζουμε κάπως τους τόνους, ξεπερνάμε τον φόβο για τον ενδεχόμενο κίνδυνο να μπούμε σε απαγορευμένη περιοχή και να υποστούμε την μοίρα των τριών συναδέλφων που τιμήθηκαν για τον ηρωισμό τους (τον ξυλοδαρμό τους και τους άγριους προπηλακισμούς τους δηλαδή από την γνωστή φάρα των φουσκωτών συγκεκριμένου συλλόγου).

Αυτό όμως δεν μπορεί να λογιστεί σαν μαχητική δημοσιογραφία που θα ήταν σε θέση να ταρακουνήσει παρασκήνια και παγιωμένες βρώμικες ποδοσφαιρικές επικυριαρχίες. Τα σχόλιά μας μπορεί καμιά φορά να «δακτυλοδείχνουν» τους πρωταγωνιστές. Ωστόσο επαναλαμβάνουμε δεν έχουν την δύναμη να τους γκρεμίσουν. Απλά τους… ενοχλούν.

Πάμε όμως παρακάτω μιας και αποδεδειγμένα δεν έχουμε ούτε τον τρόπο, ούτε και την δύναμη να αντιπαρατεθούμε απέναντι σε βουνά ξεμπροστιάζοντας επίορκους θεσμικούς και σχολιάζοντας περίεργα βουλεύματα και συμπεριφορές δικαστικές που ενόχλησαν ακόμη και τον Αρειο Πάγο.

Κι αυτό το «πάμε παρακάτω» δεν είναι τίποτα άλλο από το να υπενθυμίσουμε στον κόσμο ότι η πορεία του αθλήματος στην χώρα μας είναι προδιαγεγραμμένη και διασφαλισμένη για αρκετά χρόνια προς όφελος των γνωστών κύκλων της ανομίας και των σκανδάλων.

Το σύστημα της… «θρυλικής» παράγκας είναι βαθύριζο, τσιμενταρισμένο και πολυκέφαλο. Με τις τοπικές Ενώσεις και τους τζιχαντιστές εκπροσώπους της να ψηφίζουν δαγκωτό στις εκλογές την ΕΠΟ.

Στην ίδια κατεύθυνση όλος  ο υπόλοιπος μηχανισμός (διαιτησία, πειθαρχικά όργανα, τα πάντα) να παραμένει ανέγγιχτος τουλάχιστον ως προς την «δομή» του. Θεωρείται βέβαιο ότι εάν δεν προκύψει ένας γενικός ξεσηκωμός και εάν δεν βοηθήσει η Πολιτεία (κάτι που φαίνεται αυτή τη στιγμή ότι μάλλον πάει στραβά) τότε δεν πρόκειται να υπάρξει γιατρειά.

Ο ισχυρός άνδρας της ΑΕΚ Δημήτρης Μελισσανίδης μίλησε για ένα «τέλος» που πλησιάζει. Ότι δηλαδή θα μπουν στο περιθώριο οι γνωστές «νεκροκεφαλές» και «γκρανκάσες» του χώρου.

Μάλλον ο «τίγρης» βρυχάται» μάταια. Σαν έμπειρος στον χώρο και γνωρίζοντας πολύ καλά παρασκήνια, καταστάσεις και πολιτειακές περίεργες και ύποπτες συμπεριφορές, αλλά και την πληθώρα των εκατοντάδων προθύμων να διαδεχθούν αυτές τις «νεκροκεφαλές» και τις «γκρανκάσες» δεν θα πρέπει να ελπίζει σε διαφοροποιήσεις.

Ηδη το «μεγάλο αφεντικό», που… «ξεγλιστράει» σαν χέλι από τις γνωστές του περιπέτειες, έχει έτοιμους τους αντικαταστάτες των υποδίκων και τελειωμένων υποτακτικών του, τους οποίους προφανώς θα θεωρεί και στημένες άχρηστες λεμονόκουπες.

Τους έχει έτοιμους και  θα τους «ορκίσει» όπως ακριβώς έκανε με τους προηγούμενους και όπως πιθανόν θα κάνει και με τους επόμενους. Κι αυτό γιατί έχει όλα τα «κόζια» δικά του. Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει εκτός εάν κάποιο ευλογημένο χέρι (εξ ουρανού ή της ελληνικής δικαιοσύνης) δώσει τη λύση αποκεφαλίζοντας την «Λερναία Ύδρα».

Σ.Σ. Για τα λάθη που παρουσίασε το χθεσινό σχόλιο η ανάληψη των ευθυνών οδηγεί στον τρόπο «μεταφοράς» του κειμένου. Κάτι συνηθισμένο για το οποίο όμως η συγγνώμη του υπογράφοντος θεωρείται επιβεβλημένη.