Νέα τραγική εμφάνιση… φθηνή ήττα, αισχρή διαιτησία
INFO: Απαράδεκτος και απογοητευτικός ο ΠΑΟΚ σε μία ακόμα θλιβερή ποδοσφαιρική παράσταση. Κόουτς και παίκτες έχασαν με κατεβασμένα τα χέρια από μία μισοπεθαμένη ΑΕΚ προκαλώντας προβληματισμό και πολλά ερωτηματικά.
Τα μηνύματα που εξέπεμπε εδώ και αρκετό καιρό η ομάδα και τα οποία έγιναν έντονα ιδιαίτερα στα παιχνίδια τον πλέι οφ, φαίνεται πως δεν ελήφθησαν σοβαρά υπ’ όψιν και δεν ερμηνεύτηκαν σωστά από τον Ίβιτς και τους παίκτες του. Με συνέπεια να ξαναδούμε και χθες μια τραγική ποδοσφαιρική παράσταση, η οποία συνοδεύτηκε από μια φθηνή ήττα αυτή τη φορά, αλλά και την απώλεια βαθμών που θα μπορούσαν να κλειδώσουν την πρωτιά. Το ανησυχητικό δεν είναι μόνο η απώλεια της μεγάλης ευκαιρίας που χάθηκε, αλλά η εικόνα που είχε και πάλι οΔικέφαλος και μάλιστα απέναντι σε έναν μετριότατο αντίπαλο, όπως είναι σήμερα η ΑΕΚ.
Οι αλλεπάλληλες απαράδεκτες εμφανίσεις με το σύνολο σχεδόν των παικτών (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) να σέρνονται στην κυριολεξία και να δείχνουν πως δεν αποτελούν πλέον ομάδα, αλλά ένα άναρχο μπουλούκι, όπως επίσης και η αδυναμία του πάγκου να δώσει σοβαρές λύσεις με τολμηρές παρεμβάσεις, αποτελούν προφανώς ένα νέο προειδοποιητικό μήνυμα, αλλά εμμέσως και μια επιβεβαίωση ότι κάτι δεν πάει καλά τώρα τελευταία στην ομάδα. Ο κόσμος του ΠΑΟΚ, χωρίς να θέλει να διαγράψει τα όσα θετικά έχουν επιτευχθεί αυτή την περίοδο, προβληματίζεται και φοβάται μη τυχόν και όλη αυτή η ποδοσφαιρική διαστροφή που εισπράττει σήμερα από την ομάδα του έχει και κάπου αλλού την αιτία και τη βάση της.
Άλλωστε, πολλά λέγονται, λίγα γράφονται και μερικά συγκαλύπτονται μεθοδευμένα. Ασφαλώς θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και να βρούμε δικαιολογίες για κάποιες απουσίες. Ακόμα και για μερικές άτυχες στιγμές, όπως επίσης και για φονικά σφυρίγματα, όπως έγιναν χθες. Όλα αυτά όμως θεωρούνται πιθανά και προβλέψιμα και μέσα στα όσα μπορεί να βρει μπροστά της μια ομάδα. Η οποία όμως όφειλε να είναι προετοιμασμένη για να τα αντιμετωπίσει. Εδώ όμως έχουμε μια διαφορετική κατάσταση, αδόκιμη και απαράδεκτη ποδοσφαιρικά. Στον σημερινό ΠΑΟΚ βλέπεις και διαπιστώνεις κάποιες περίεργες εμμονές, με μονιμοποιήσεις δευτεροκλασάτων παικτών και αντίστοιχους αποκλεισμούς και περιθωριοποιήσεις αξιόμαχων, υψηλού επιπέδου και ελπιδοφόρων, που για μήνες ολόκληρους σκουριάζουν στον πάγκο. Μερικοί από αυτούς τους τελευταίους κλήθηκαν να μπουν στη φωτιά (και χθες) αποδεικνύοντας ότι και παρά τον περίεργο παραγκωνισμό τους ήταν ικανοί να προσφέρουν πολλά. Το κενό λοιπόν της πρόληψης, της πρόβλεψης και της προετοιμασίας για να αντιμετωπιστούν όλα αυτά τα ενδεχόμενα αποδεικνύεται μεγάλο.
Ο κόουτς έβλεπε, ιδιαίτερα στα τελευταία παιχνίδια, μερικούς από τους παίκτες του να είναι όχι απλά αδύναμοι κρίκοι, ιδιαίτερα στην άμυνα, αλλά και να αποτελούν τους μοιραίους παίκτες. Δεν είναι όμως της ώρας να μιλήσουμε και να επεκταθούμε σ’ ένα θέμα τόσο σημαντικό και για το οποίο χρειάζεται χρόνος, μεγάλη συζήτηση αλλά και ιδιαίτερες συνθήκες νηφαλιότητας και ψυχραιμίας. Τις λίγες μέρες που έχουν μπροστά τους ο κόουτς και οι παίκτες του ας τις εκμεταλλευτούν για να προετοιμαστούν και να αντιμετωπίσουν την ευκαιρία της Τετάρτης με τελείως διαφορετική νοοτροπία απ’ ότι έχουν δείξει στα τελευταία παιχνίδια. Τα περί κούρασης είναι αστεία. Δεν είναι δικαιολογίες για επαγγελματίες παίκτες αυτού του επιπέδου. Ο θλιβερός χθεσινός ΠΑΟΚ, λοιπόν, ο οποίος ευτύχησε να βρεθεί στην πρώτη θέση, θα πρέπει να έχει την λεβεντιά και τη γενναιότητα να την υπερασπιστεί. Ας ελπίσουμε να το κάνει την Τετάρτη. Ο Μπρκιτς δεν ευθύνεται για το γκολ που δέχθηκε και για το οποίο μεγάλη ευθύνη -όπως και στην περίπτωση του πέναλτι, αλλά και στο ότι έχασε μέσα στη μικρή περιοχή για δεύτερη φορά τον Αραούχο- την έχει ο Κρέσπο.
Ο Ισπανός και στα προηγούμενα παιχνίδια, ιδιαίτερα με τον Παναθηναϊκό, ήταν πραγματικά ο αδύναμος κρίκος της άμυνας. Έδειχνε πως δεν πατάει καλά. Δυστυχώς όμως μετά και τον τραυματισμό του Βαρέλα αποδείχθηκε ότι η αποχώρηση του Βίτορ και η μη αξιολόγηση του Χατζηισαΐα, ενός αμυντικού που σε ολόκληρο το προηγούμενο Πρωτάθλημα αναδείχθηκε από τους κορυφαίους, ήταν λάθη που δεν έπρεπε να γίνουν. Μηνυματική και ενδεικτική και η περίπτωση του νεαρού Χαρίση, ο οποίος ξεχασμένος και παροπλισμένος ήρθε χθες από το πουθενά για να υπενθυμίσει σε κάποιους όχι μόνο ότι υπάρχει και παραμένει ένα μεγάλο ταλέντο και περιουσιακό στοιχείο στον ΠΑΟΚ, αλλά ότι διαθέτει το σθένος, την ποιότητα και τη μαχητικότητα που λείπει από πολλούς άλλους, οι οποίοι απολαύσανε εύνοιες και προνομιακές μεταχειρίσεις. Απαράδεκτα κακοί Μάτος, Κάνιας, Τσίμιροτ, Μπίσεσβαρ. Εξαίρεση ο άτυχος Κάμπος. Μόνος και αβοήθητος ο Πρίγιοβιτς, κορυφαίος ο ηρωικός Μαλεζάς που «κλαδεύτηκε» βάσει προγράμματος και ενόψει Παναθηναϊκου από τον κ. Θάνο.
Η διαιτησία του τελευταίου; Μία μεγάλη ντροπή. Όχι μόνο για το πέναλτι που δεν έδωσε και για την καρτοεκτέλεση της μισής ομάδας του ΠΑΟΚ, αλλά και για τον ανέντιμο και ύπουλο τρόπο που έδινε σε όλο το παιχνίδι στην ΑΕΚ τη μια φάση μετά την άλλη, κλείνοντας και ανοίγοντας τα μάτια του σε όσα βοηθούσαν τους γηπεδούχους. Ο Θάνος έπαιζε 80-20!!!
Ο Μελισσανίδης, που μίλησε για τον στημένο επόπτη του τελικού, για ένα λάθος που έκανε και το αναγνώρισε ο έντιμος Καλφόγλου, τι έχει να πει για έναν διαιτητή που έπαιζε 90 λεπτά σαν ο 12ος παίκτης της ομάδας του; Πώς εννοεί ο «Τίγρης» ότι γίνεται το στήσιμο; Πιθανότατα με τον τρόπο που είδαμε χθες. Με δυο λόγια ας αναλογιστούν ο Ίβιτς και οι παίκτες του ότι έχασαν από μια μικρή ομάδα μια μεγάλη ευκαιρία για να είναι από χθες ήσυχοι. Την Τετάρτη ας φροντίσουν να αποκαταστήσουν την τάξη, την… «νομιμότητα» και να προστατεύσουν το γόητρο και την ιστορία της ομάδας της οποίας τη φανέλα έχουν την τιμή να φοράνε.
