Νατάσα Κωνσταντινίδου: «Νιώθω πιο θηλυκή με το ποδόσφαιρο» (pics)
«Νους υγιής, εν σώματι υγιεί», ήταν το σύνθημα ζωής και πολιτισμού των Αρχαίων Ελλήνων και όχι άδικα. «Νους υγιής, σε σώμα υγιές» , αφού η άσκηση θεωρείται φάρμακο σε καθετί στη ζωή.
ΓΡΑΦΕΙ Η ΣΟΦΙΑ ΑΛΑΤΖΑ
Η γυμναστική είναι μία δραστηριότητα, που ξεκίνησε από την αρχαιότητα. Τα οφέλη της, πολλαπλά και ανέλπιστα, αφού πραγματικά μπορούν να αλλάξουν ολοκληρωτικά την εικόνα και την ψυχική κατάσταση ενός ανθρώπου. Καλύτερη διάθεση, περισσότερη ενέργεια, υγιής καρδιά, λιγότερο στρες, έλεγχος βάρους, δυνατά κόκαλα και μυς, καλός ύπνος και αυτοπεποίθηση είναι μερικά από τα σημαντικότερα οφέλη της άσκησης.
Η Νατάσα Κωνσταντινίδου έχει κατανοήσει καλά τη σπουδαιότητα της άσκησης στη ζωή και φαίνεται να το απολαμβάνει, καθώς είναι τόσο δραστήρια από μικρή ηλικία. Η 25χρονη Θεσσαλονικιά, αφού αποφοίτησε από αθλητικό Γυμνάσιο και Λύκειο, σπούδασε στην Ακαδημία «North Academy of Fitness». Από μικρή, ξεκίνησε να ασχολείται με τον στίβο, ως αθλήτρια στον Ηρακλή και στην Πτολεμαΐδα, για 6 χρόνια. Στη συνέχεια, έπαιξε ποδόσφαιρο για 10 χρόνια στην ομάδα του ΠΑΟΚ και του Μέντεκα Καλαμαριάς, ενώ παράλληλα εργαζόταν, ως ναυαγοσώστρια. Τώρα, καταφέρνει και συνδυάζει τη ναυαγοσωστική με το Kick Boxing.
Η «στρογγυλή θεά» όμως, βρίσκεται συνεχώς στην καρδιά και στο μυαλό της και έτσι δεν αποκλείεται να την δούμε σύντομα, να αναλαμβάνει ξανά τα αμυντικά της καθήκοντα στο χορτάρι.
Γιατί αποφάσισες, να ασχοληθείς με ένα κατεξοχήν ανδρικό άθλημα, το ποδόσφαιρο;
«Μου άρεσε πολύ σαν άθλημα κι όταν έμαθα ότι υπάρχει και γυναικεία ομάδα, ενθουσιάστηκα. Πάντα παρακολουθούσα αγώνες και πήγαινα στα γήπεδα. Πιστεύω, ότι μου ταιριάζει πάρα πολύ, γιατί είναι δυναμικό άθλημα και χαίρομαι που πλέον ασχολούνται περισσότερες γυναίκες με αυτό».
Σε ποια θέση αγωνίζεσαι (;), υπάρχει προτίμηση συγκεκριμένου συστήματος;
«Στην αρχή, έπαιζα δεξί μπακ και μετά δεξί χαφ. Είμαι λάτρης του συστήματος 4-4-2, με φουλ επίθεση και το ένα στόπερ να κρατάει βάθος. Έτσι αγωνιζόμουν τόσο στον ΠΑΟΚ, όσο και στον Μέντεκα Καλαμαριάς. Κλασικό και αποτελεσματικό σύστημα».
Πως σε αντιμετωπίζει ο περίγυρός σου;
«Γενικά, υπάρχει ρατσισμός και κακοφαίνεται στους περισσότερους, το να ασχολείται μία γυναίκα με πιο ανδρικά και σκληρά αθλήματα. Δηλαδή, θεωρούν τη γυναίκα κατώτερη και λιγότερο ικανή, για να τα κάνει με επιτυχία. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένοι που είναι πιο ανοιχτόμυαλοι, με καλούν να δούμε μαζί ματς, ρωτώντας και υπολογίζοντας τη γνώμη μου».
Αγαπημένοι ποδοσφαιριστές…
«Ο Νάτσο Σκόκο της ΑΕΚ ήταν αυτός που θαύμαζα από το ελληνικό πρωτάθλημα. Από ξένους ποδοσφαιριστές μου αρέσουν οι Ιμπραΐμοβιτς, Ριμπερί, Ντάνι Άλβες».
Πώς συνδυάζεται το ποδόσφαιρο με το επάγγελμα της ναυαγοσώστριας;
«Μου άρεσε πολύ το κολύμπι και γενικά η ιδέα της ναυαγοσωστικής κάλυψης. Έτσι, στα 18 μου χρόνια αποφάσισα να το κάνω και σαν επάγγελμα τους καλοκαιρινούς μήνες, σπουδάζοντας στη «Ναυαγοσωστική Σχολή Μακεδονίας». Νιώθω πολύ ευχάριστα, που ξέρω να βοηθάω τον κόσμο σε οποιαδήποτε κατάσταση κινδύνου».
Ασχολείσαι παράλληλα με το KickBoxing, λένε ότι είναι αρκετά δυναμικό για μια γυναίκα.
«Ασχολήθηκα πιο πολύ γιατί γίνονται δυνατές και σκληρές προπονήσεις. Επίσης, πρόκειται για ένα πολύ δυναμικό άθλημα, όχι μόνο με σωματικά οφέλη, αλλά και γνώσεις αυτοάμυνας. Ακόμη, είναι ένα σπορ που με εκφράζει και σαν προσωπικότητα, εκρηκτικό. Ελάχιστες γυναίκες μπορούν να το κάνουν».
Ως άνθρωπος, ποια είναι τα οφέλη σου μέσα από τη πλούσια αθλητική δραστηριότητά σου;
«Το ποδόσφαιρο μου έμαθε την ομαδικότητα, την επικοινωνία με τον κόσμο και τη συνύπαρξη. Η ναυαγοσωστική μου δίδαξε, πώς να βοηθάω τον κόσμο σε περίπτωση κινδύνου και συγκεκριμένα, την ηθική ικανοποίηση που αισθάνεται κάποιος, συνεισφέροντας με τον τρόπο του. Τέλος, το Kick Boxing, επειδή είναι ατομικό άθλημα, με έκανε να καταλάβω, το πως είναι να τα βγάζεις πέρα μόνος σου και να προσπαθείς για το δικό σου καλό».
Σκοπεύεις να αφοσιωθείς σε κάποια από τις δραστηριότητες;
«Τη ναυαγοσωστική θα συνεχίσω για όσο μπορώ ακόμα, επειδή με βοηθάει και επαγγελματικά, για βιοποριστικούς λόγους».
Δεδομένων των χαρακτηριστικών των αθλημάτων, αισθάνεσαι λιγότερο θηλυκή, κλωτσώντας την μπάλα στο ποδόσφαιρο ή χτυπώντας στο KickBoxing;
«Ανάλογα το πώς θέλει να προβληθεί μία γυναίκα από τα εκάστοτε αθλήματα. Σίγουρα πάντως, δε μπορεί ένα άθλημα να χαρακτηρίσει, το αν κάποια γυναίκα είναι περισσότερο ή λιγότερο θηλυκή. Σημασία έχει πως νιώθω εγώ και ότι δεν με «παρασέρνει» το ανδρικό στυλ των αθλημάτων. Αντίθετα, με κάνουν και νιώθω πιο θηλυκή με διαφορετικό τρόπο».
Προβλέπεται έστω ένα 24ώρο ξεκούρασης;
«Δεν τα παρατάω ποτέ. Δε μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς άσκηση, αγχώνομαι και νιώθω τύψεις».