Να λείπουν τα «ταρατατζούμ», ο ΠΑΟΚ δεν είναι τσίρκο...

“Να παίξει ο Μπερμπάτοφ στη Βέροια, να γουστάρουμε...”. Το άκουσα από αρκετούς φίλους μου ΠΑΟΚτσήδες και συνειδητοποίησα ότι θα περάσουν κι άλλα πολλά χρόνια για να ξεπεράσουμε τη νοοτροπία του “ταρατατζούμ”. Να κάνω τι τον Μπερμπάτοφ στη Βέροια, αν δεν είναι ακόμη έτοιμος και αν δεν έχει προσαρμοστεί στην ομάδα; Ο ΠΑΟΚ δεν είναι τσίρκο, ούτε περιοδεύων θίασος. Μια σοβαρή ομάδα θέλει να λέει ότι είναι, με σοβαρό πλάνο και με σοβαρό προπονητή, που θέλει στα σοβαρά να υπηρετήσει τους στόχους που τέθηκαν.

Αν ο Βούλγαρος άσος είναι ακόμη ανέτοιμος, πράγμα φυσιολογικό, δεν πρέπει να παίξει ούτε δευτερόλεπτο. Γιατί να ρισκαριστεί με τη συμμετοχή του ένας πιθανός τραυματισμός; Γιατί να κινδυνεύσει να εκτεθεί αγωνιστικά; Και γιατί να θελήσει να κάνει το χατίρι των βιαστικών ο Τούντορ;

Δεν πιστεύω ότι θα το κάνει. Αύριο το μείζον δεν είναι να παίξει ο Μπερμπάτοφ. Είναι να κάνει ο ΠΑΟΚ μια καλή εμφάνιση και να πετύχει την πρώτη νίκη του στο Πρωτάθλημα. Κακώς μπήκαν βιαστικά στην ενδεκάδα όλοι οι υπόλοιποι ξένοι. Κακώς θα μπει ακόμη και ο Μπερμπάτοφ αν πρώτα δεν φτάσει 100% στο επίπεδο που μπορεί να βρεθεί.

Αγνώμων Κονσεισάο

Τον χαρακτήρα Κονσεισάο ποτέ δεν τον συμπάθησα. Νάχαμε να λέγαμε ψευτόμαγκα τον θεωρούσα. Ξέρω ότι από τότε που έφυγε από τον ΠΑΟΚ, ακούει ΠΑΟΚ και τρέχει. Ισως κάποιος του φέρθηκε σκάρτα και το κρατάει. Αλλο, όμως, αυτός ο κάποιος -αν υπάρχει- και άλλο ο ΠΑΟΚ. Η ομάδα τον τίμησε με την προτίμησή της και τον χρυσοπλήρωσε, ενώ ο κόσμος τον αγάπησε και τον στήριξε, αλλά ο Πορτογάλος δεν δείχνει την παραμικρή ευγνωμοσύνη. Εφτασε στο σημείο να ακούει στο τηλέφωνο ρεπόρτερ του ΠΑΟΚ που θέλει να του ζητήσει κάποια δήλωση και του κλείνει το τηλέφωνο. Το έκανε πολλές φορές, δείχνοντας ότι δεν μπορεί να σεβαστεί ούτε τους στοιχειώδεις κανόνες ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Υποκρισία και το μέγα έλεος

Δεν τους άρεσε τους πολιτικούς αρχηγούς το ντιμπέιτ. Ανευρο ήταν, είπαν. Ανιαρό και κουραστικό. Μόνο που τα ίδια τα κόμματα, δια των εκπροσώπων τους στη διακομματική, αποφάσισαν τους κανόνες της διεξαγωγής του. Οι άνθρωποι δεν παίζονται. Εχουν καταρρίψει κάθε ρεκόρ υποκρισίας και αναξιοπιστίας και, όμως, απαιτούν να γίνουν πιστευτοί από τους ψηφοφόρους.

Απαξίωση και αποχή

Ξέρω πολλούς, κυρίως νεαρούς, που απαξιώνουν τις εκλογές της 20ης του μήνα και δεν θα ξοδέψουν χρόνο για να ψηφίσουν, επειδή δεν μπορούν πλέον να πιστέψουν κανέναν. Δεν συμφωνώ ποτέ με τη λογική της αποχής, αλλά τους καταλαβαίνω απόλυτα. Αλλωστε, τι καταλάβαμε πολλοί από εμάς, που υποκύπτουμε στην επιλογή του λιγότερου κακού; Από το κακό στο χειρότερο πηγαίνουμε.