Μπορούσε να τους… λιώσει χαλάρωσε όμως και… ρίσκαρε

Σε μια δύσκολη και…. γκαντέμικη έδρα ο Δικέφαλος, αυτή η φορά δεν δυσκολεύτηκε από τον αντίπαλο του, αλλά από τον εαυτό του. Αδιαμφισβήτητα κυρίαρχος, με απόλυτη κατοχή, σαφέστατα ποιοτικότερος, πιο δημιουργικός και πιο συγκροτημένος σαν ομάδα, είχε την δυνατότητα να εξασφαλίσει τη νίκη και το τρίβαθμο από το πρώτο σαρανταπεντάλεπτο του αγώνα.

Οι ευκαιρίες που χάθηκαν σε αυτό το διάστημα της απόλυτης υπεροχής του, σε συνδυασμό με ένα ανεξήγητο χαλάρωμα που… προέκυψε στην επανάληψη μαζί με κάποια παιδαριώδη λάθη, που «γέννησαν» ευκαιρίες από το πουθενά για τον αντίπαλο του, προκάλεσαν ορισμένες συνθήκες αμφισβήτησης (περιστασιακές και προσωρινές) της κυριαρχίας του. Χωρίς όμως αυτό να έχει την παραμικρή δυσάρεστη συνέπεια και απώλεια.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η διαφορά επιπέδου ανάμεσα στις δύο ομάδες, ακόμη και με αυτό το χαλάρωμα και με τα όποια αμυντικά δωράκια που δόθηκαν και πάλι απλόχερα, δεν αλλοίωσαν την εικόνα της ανωτερότητας των νικητών. Απλά άφησε να «αιωρηθεί» για ένα συγκεκριμένο διάστημα του αγώνα κάποιο ρίσκο το οποίο θα μπορούσε πολύ εύκολα να αποφευχθεί.

Η νίκη «καταγράφεται» συνοδευόμενη με δύο έξοχα γκολ και με δικαιολογημένες αισιόδοξες προοπτικές για την «πρωτιά». Αρκεί, τα όσα «στραβά» διαπιστώθηκαν χθες να διορθωθούν και να μην επαναληφθούν στα επόμενα παιχνίδια. Και όταν λέμε «στραβά», εννοούμε όχι μόνο κάποιες αφέλειες (τύπου Τζαβέλλα) που προσέφεραν στο πιάτο γκολ για τους γηπεδούχους, αλλά και τον όχι ιδανικό τρόπο της διαχείρισης της υπεροχής και της ανωτερότητας της ομάδας.

Γιατί, μη μου πείτε ότι αυτό το «βασανιστικό»… πίσω – γύρισμα, με την μπάλα στον τερματοφύλακα ακόμη και από αποστάσεις απαγορευτικές, όπως και το «σβήσιμο» του ρυθμού τη στιγμή κατά την οποία ο αντίπαλος δείχνει πανικόβλητος και προσπαθεί να αμυνθεί όπως – όπως, δεν είναι ερασιτεχνισμοί, που δεν επιτρέπονται να γίνονται από σοβαρούς κι έμπειρους παίκτες. Οι δηλώσεις του Ίβιτς μετά τον αγώνα… «έλεγαν πολλά».

Νομίζουμε ότι ο κόουτς του ΠΑΟΚ θα τις «απλώσει» από σήμερα και θα τις συζητήσει με τους παίκτες του στα αποδυτήρια. Κάποια από τα χθεσινά λάθη εξυπακούεται ότι απαγορεύεται να επαναληφθούν στα παιχνίδια που απομένουν και από το αποτέλεσμα των οποίων θα διαμορφωθεί η βαθμολογική σειρά στα πλέι οφ. «Συζήτηση» και «λόγος» για το αν το «πέρασμα» του ΠΑΟΚ από την γκαντέμικη έδρα ήταν εύκολο ή δύσκολο, μπορεί να γίνει. Κάποιο δικαίωμα δόθηκε. Όμως για το αν η νίκη ήταν δίκαιη ή όχι, νομίζουμε ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε μια ειρωνική προσέγγιση του αγώνα. Και αυτό γιατί το σκορ, αν δεν υπήρχαν τα όσα προαναφέραμε και αφορούσαν επιπολαιότητες, χαλαρώματα και ερασιτεχνισμούς θα μπορούσε να είναι ένα ολοστρόγγυλο 6-0!

Σημαντικότατη χαρακτηρίζεται για τον αγώνα η «κίνηση» του Ίβιτς να περάσει στο παιχνίδι τον Μπερμπάτοφ με προφανή σκοπό να διακόψει το χαλάρωμα και να δώσει με την προσωπικότητα του Βούλγαρου μια σοβαρότητα κι ένα ψύχραιμο εσωτερικό κοουτσάρισμα από τον πολύπειρο επιθετικό. Κάτι που το πέτυχε και μάλιστα σε απόλυτο βαθμό ο προπονητής του ΠΑΟΚ. Σε ατομικό επίπεδο ο Γλύκος ήταν σταθερός. Έχασε μάχες ο Κίτσιου στην άμυνα και δεν βοήθησε όσο θα έπρεπε στην επίθεση. Πολύ καλός ο Μαλεζάς. Αδικεί τον εαυτό του με κάποιες παιδαριώδεις και αφελείς ενέργειες ο Τζαβέλλας, όπως εκείνη που έδωσε το δικαίωμα στον αντίπαλο του να βγει απέναντι στον Γλύκο, σε μια φάση που αποφεύχθηκε το γκολ χάρη στον ηρωισμό του Μαλεζά. Για μια ακόμη φορά μέσα στους διακριθέντες ο Λέοβατς. Μαχητής, αλλά βιαστικός, παρορμητικός και λίγο τσαπατσούλης ο νεαρός Χαρίσης. Εξαιρετική εμφάνιση από τον Τσίμιροτ, όπως και από τον Αθανασιάδη. Δεν «του βγήκαν» οι καλές του προσπάθειες του Πέλκα. Το ίδιο και του Ροντρίγκες. Υπέροχο (σε έμπνευση και σε εκτέλεση) το γκολ του Μακ.