"Μπήκες μ’ ένα πλατύ χαμόγελο στο δωμάτιό μου εκείνη την πρώτη φορά''
Με ένα post ο Κύπριος δημιουργός - που η ιστορία του έχει συγκινήσει ολόκληρο το παγκύπριο και έχει αγκαλιαστεί από αμέτρητους Έλληνες καλλιτέχνες - Στέλιος Πισής αποχαιρέτησε τον αγαπημένο του φίλο και συνάδελφο Αντώνη Βαρδή.
Ο νεαρός μουσικός έγραψε για την γνωριμία τους, τη συνάντηση τους, το δώρο - φυλακτό που του έδωσε ο μεγάλος τραγουδοποιός και όχι μόνο.
Στέλιος Πισής: Μπήκες μ’ ένα πλατύ χαμόγελο στο δωμάτιό μου εκείνη την πρώτη φορά!
Μου είπες: ''Άκουσα πολλά για σένα, Στέλιο, και ήρθα να σε γνωρίσω''.
Να ’ξερες, φίλε μου, πόσο ήθελα εγώ να σε γνωρίσω!
Ήξερες πως δεν μπορούσα να πάρω με τα χέρια μου τον ολόχρυσο σταυρό που μου χάρισες κι εσύ τον κρέμασες διακριτικά πάνω στην οθόνη μου.
Ύστερα ξανάρθες και ξανάρθες και τραγούδησες τα τραγούδια μου.
Ένιωσες την ανάγκη να γράψεις ένα τραγούδι αποκλειστικά για μένα.
Και τραγούδησες:
''Φίλε Στέλιο σε θυμάμαι όταν νιώθω πως φοβάμαι
πως εσύ τα όνειρα σου κυνηγάς
πως για σένα είναι δώρα
κάθε μέρα κάθε ώρα
και στα δύσκολα εσύ χαμογελάς…''
Κι εσύ πέρασες δύσκολα. Πόνεσες και πάλεψες. Οι σκέψεις μας συνέχεια σε σένα όλο αυτό τον καιρό της δοκιμασίας σου. Οι προσευχές μας θερμές για να σου δίνει ο Θεός δύναμη και κουράγιο.
Τί να πω σήμερα που έφυγες καλέ μου φίλε; Δεν υπάρχουν λόγια!
Σ’ ευχαριστούμε!
Ένας μεγάλος καλλιτέχνης, ένας σπουδαίος άνθρωπος, μια υπέροχη ψυχή δεν είναι πια μαζί μας.
Θα μας λείψεις! Θα μας λείψεις πολύ, Αντώνη μας!
''Μήπως είναι η αληθεια στο θάνατο
κι η ζωή μήπως κρύβει την πλάνη
ό,τι λέμε πως ζει μήπως πέθανε
κι είναι αθάνατο ό,τι έχει πεθάνει;''
Γεώργιος Δροσίνης
Είσαι τώρα στην όντως ζωή! Για μας δεν υπάρχει κανένα ''μήπως'' Είναι βεβαιότητα!
Ποιος είναι ο Στέλιος Πισής:
Ο Στέλιος Πισής γεννήθηκε στη Λεμεσό, της Κύπρου, το 1976 και από τα πέντε του χρόνια φάνηκε η κλίση και το ταλέντο του στη μουσική.
Ξεκίνησε αυτοδίδακτος παίζοντας πιάνο. Την ίδια περίοδο όμως οι γιατροί διέγνωσαν ότι έπασχε από Μυϊκή Δυστροφία. Λόγω των κινητικών δυσκολιών που προέκυψαν άρχισε να ασχολείται με τα ηλεκτρονικά μουσικά όργανα μια και δεν είχε πλέον την δυνατότητα να παίζει πιάνο.
Στα δέκα του χρόνια δεν μπορεί πια να περπατήσει και χρησιμοποιεί αναπηρικό καροτσάκι. Παρ’ όλα αυτά η αγάπη του για τη μουσική τον οδηγεί να αρχίσει να παρακολουθεί εντατικά μαθήματα μουσικής με καθηγητή στο σπίτι και παράλληλα να ανακαλύψει την ικανότητα του στο τραγούδι και στη σύνθεση.
Από το 1990 άρχισε να γράφει μουσική και τραγούδια. Έχει μετρήσει αμέτρητα βραβεία και έχει τιμηθεί από διάφορους διεθνής φορείς όπως την Unesco στα πλαίσια του προγράμματος ''Artists across the frontiers'' για το τραγούδι του ''Ψηφίδες'', το οποίο αναφέρεται στα ψηφιδωτά της κατεχόμενης εκκλησίας της Παναγίας της Κανακαριάς στην Κύπρο, τα οποία κλάπηκαν και πωλήθηκαν από τους Τούρκους εισβολείς.
Όλα αυτά τα χρόνια από την αρχή της ενασχόλησης του με τη μουσική και το τραγούδι μέχρι σήμερα έλαβε μέρος σε πάρα πολλές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και εμφανίστηκε σε κυπριακά τηλεοπτικά κανάλια. Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση της υγείας του σταδιακά επιδεινώθηκε και έτσι τώρα η ασθένεια τον κρατά μόνιμα σ’ ένα κρεβάτι, μ’ έναν αναπνευστήρα.
Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζει με ενθουσιασμό και μεράκι, χωρίς να τα βάζει κάτω, να δημιουργεί με τη βοήθεια του ηλεκτρονικού υπολογιστή γράφοντας μία-μία νότα με το ποντίκι.
Όπως είπαν οι ειδικοί, καθηγητές μουσικής, επώνυμοι συνθέτες και τραγουδιστές από όλο τον ελληνικό χώρο, οι οποίοι άκουσαν τη δουλειά του, «η μουσική του Στέλιου χαρακτηρίζεται από ποιότητα, γνήσια έμπνευση και ευαισθησία που αγγίζει αμέσως τον ακροατή». Κι επίσης: «έχει πολύπλευρο ταλέντο, με όποιο είδος μουσικής κι αν καταπιαστεί το αποτέλεσμα είναι υπέροχο».
Κατά καιρούς το φαινόμενο Στέλιος Πισής έχει κάνει πολλούς καλλιτέχνες να τον τιμήσουν, αγκαλιάσουν και τραγουδήσουν κομμάτια του όπως Γιώργος Νταλάρας, Μιλτιάδης Πασχαλίδης, Αντώνη Βαρδής, Αντώνη Ρέμος, Μαρία Έλενα Κυριάκου κ.α.
πηγή: mustonline.gr
