Μόνο όταν επιστρέψει η κανονικότητα στη χώρα
Η φράση «το ζήσαμε κι αυτό» υπήρχε πάντα. Και υπήρχε για να δείξει την έκπληξή μας, όταν βλέπαμε να συμβαίνει κάτι που δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε λογικά, που δυσκολευόμασταν να κατανοήσουμε τι εξυπηρετούσε.
Αυτό, βέβαια, δεν συνέβαινε συχνά. Ηταν λίγες οι φορές που οι καταστάσεις μας έφερναν στα χείλη την φράση «το ζήσαμε κι αυτό», γι’ αυτό είχε και την αξία του.
Μια αξία, όμως, που εσχάτως χάθηκε. Χάθηκε μαζί με την λογική, μαζί με το μέτρο.
Πλέον, κάθε μέρα έχουμε όλοι μας μία αφορμή για να πούμε «το ζήσαμε κι αυτό»
Για παράδειγμα, όταν ο καθηγητής συνταγματικού δικαίου, κ. Αλιβιζάτος, λέει ότι «για πρώτη φορά από το 1975 διεξάγεται έρευνα σε μέσο ενημέρωσης», σχολιάζοντας την εισβολή αστυνομίας και εισαγγελέως στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι, προκειμένου να βρούνε και να συλλάβουν τον συνάδελφο, Κυριάκο Θωμαϊδη, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας για προληπτική λογοκρισία, λες «το ζήσαμε κι αυτό»
Όταν μαθαίνεις ότι η ΕΠΟ σκοπεύει να καταργήσει την ακροαματική διαδικασία στα δικαιοδοτικά της όργανα και οι δικηγόροι να μην έχουν την δυνατότητα να υπερασπιστούν τους πελάτες τους (ομάδες, ποδοσφαιριστές) παρά μόνο με την κατάθεση υπομνημάτων, λες «το ζήσαμε κι αυτό»
Όταν ακούς πως μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας, μια διαδήλωση ενάντια στα μέτρα που ισοπεδώνουν το σύνολο των Ελλήνων πολιτών «κινείται στα όρια του συντάγματος, είναι γραφική, εχθρική προς τα συμφέροντα της χώρας», λες «το ζήσαμε κι αυτό»
Όταν ακούς ότι ένας ατζέντης –αρκετά αμφιλεγόμενος, κιόλας- προορίζεται για να αναλάβει… τεχνικός διευθυντής σε μια ομάδα και μάλιστα το θέμα χρησιμοποιείται για να αλλάξει και την ατζέντα της συζήτησης στην συγκεκριμένη ομάδα, λες «το ζήσαμε κι αυτό»
Όταν ακούς ότι είναι «σκυλιά που ουρλιάζουν» όσοι βγάζουν κραυγή αγωνίας για την διάλυση του συστήματος υγείας στη χώρα, για τα νοσοκομεία που για να λειτουργήσουν πρέπει να αγοράσουν τα υλικά οι πολίτες, γιατί αλλιώς δεν μπορούν να γίνουν ούτε επείγοντα χειρουργεία, λες «το ζήσαμε κι αυτό»
Όταν ακούς, από επίσημα χείλη, ότι ο παππούς και η γιαγιά που χάνουν το ΕΚΑΣ και από 600 ευρώ που παίρνανε το μήνα θα πάρουν τώρα 380 ήταν… φοροφυγάδες, λες «το ζήσαμε κι αυτό»
Όταν ακούς αυτούς που ψηφίζουν μνημόνια, αυξάνουν τους φόρους, μειώνουν μισθούς και συντάξεις μέσω των έμμεσων φόρων, παραχωρούν την εκμετάλλευση της δημόσιας περιουσίας στους δανειστές για 100 χρόνια, ψηφίζουν την διατήρηση του ΕΝΦΙΑ για άλλα 15 χρόνια, να λένε πως «για όλα φταίνε τα βοθροκάναλα της διαπλοκής» κι αν χρειαστεί «θα βάλουν τρία μέτρα κάτω από τη γη τους δημοσιογράφους», λες «το ζήσαμε κι αυτό»
Είναι πια κομμάτι της καθημερινότητάς μας η φράση «το ζήσαμε κι αυτό». Η κοινή λογική έχει πάει περίπατο, ο παραλογισμός κυριαρχεί.
Η κυβέρνηση δεν επενδύει στην ενότητα των Ελλήνων, αλλά στην πόλωση, στον διχασμό. Οποιος της ασκεί κριτική, είναι ακροδεξιός, διαπλεκόμενος, υπερασπιστής των συμφερόντων του κεφαλαίου.
Γι’ αυτό και δεν πρόκειται να σταματήσουμε να λέμε καθημερινά, πολλές φορές, ότι «το ζήσαμε κι αυτό». Μέχρι να αποφασίσουμε ότι πρέπει να συμβάλλουμε όλοι ώστε να επιστρέψει η λογική, μαζί της και η κανονικότητα στην χώρα.
