Μόνο με ριζικές αλλαγές θα υπάρξουν προοπτικές
Νομίζουμε ότι δεν χρειάζονται επιπλέον αποδείξεις και σχόλια για να επιβεβαιωθούν τα δεδομένα και αυτονόητα τα οποία αφορούν τη στελέχωση, την παρουσία και την προσφορά μιας κατ΄ ευφημισμό αποκαλούμενης Ποδοσφαιρικής Ανώνυμης Εταιρείας, η οποία σε βάθος τριετίας και βάλε δεν έχει να επιδείξει τίποτε, πέραν της ανεπάρκειας και της αφελούς μακαριότητας των μελών της.
Κατά καιρούς και όταν ο μεγαλομέτοχος αποπειράται να προχωρήσει – κάτω από την πίεση δυσάρεστων γεγονότων- σε κάποιες προσθαφαιρέσεις στην προκαθορισμένη αυστηρά από τον ίδιο στελέχωση και περίμετρό της ξεκινάει μια συζήτηση για τον τρόπο διοίκησης που έχει επιβάλλει.
Η οποία όμως συζήτηση ποτέ δεν ολοκληρώνεται γιατί σε αυτό φροντίζει επιδέξια το επικοινωνιακό «πασαλιψατέρ» που εκπορεύεται από τη Μικράς Ασίας. Έτσι, στις συγκεκριμένες περιπτώσεις χάνεται η ευκαιρία μιας καλόπιστης επισήμανσης στον οποίο καλόπιστο (αλλά και ευκολόπιστο) μεγαλομέτοχο να προχωρήσει σε έναν ουσιαστικότερο και ευρύτερο ανασχηματισμό ο οποίος θα έδινε τέλος στη διοικητική παραλυσία και αποτελμάτωση. Με ηγέτες «ξένους» προς την οικογένεια και την νοοτροπία της τεχνοκράτες και ασύμβατους με το ελληνικό ποδόσφαιρο, ο ΠΑΟΚ πορεύεται και φέτος.
Οι πλουσιοπάροχα αμειβόμενοι δυστυχώς όχι δεν προσέφεραν λύσεις και βοήθειες στον Ιβάν, αλλά επιπρόσθετα δημιούργησαν νέες αγκυλώσεις στον Σύλλογο με τις αναιτιολόγητες σιωπές τους και τις υποτακτικές συμπεριφορές τους. Κάτι που έριχνε συνεχώς νερό στο μύλο των αντιπάλων. Αποδεδειγμένα ως εκ τούτου το μοντέλο με τους ξένους τεχνοκράτες ήδη στις υπάρχουσες παθογένειες και αδυναμίες προσέθεσε και τις αντίστοιχες δικές του. Ο Ιβάν όταν οι καταστάσεις φτάνουν στο απροχώρητο προχωρεί σε κινήσεις και αλλαγές οι οποίες όμως αποδεικνύονται πανομοιότυπες και αναποτελεσματικές.
Έτσι, ο κύκλος των χαμένων ευκαιριών για την οποιαδήποτε βελτίωση μεγαλώνει όπως και το πρόβλημα με την ανύπαρκτη σοβαρή διοικητική εκπροσώπηση του Συλλόγου. Σήμερα ο μεγαλομέτοχος έρχεται αποφασισμένος να επαναλάβει τη συγκεκριμένη του κίνηση και να επιχειρήσει ένα λίφτινγκ στην ΠΑΕ η οποία παραμένει αναλλοίωτη και… ατάραχη σε ότι γύρω της –και εις βάρος του ΠΑΟΚ- συμβαίνει.
Η επιλογή του Νίκου Βεζυρτζή (προφανώς και του Γιώργου Κούδα) είναι προς τη σωστή κατεύθυνση αρκεί όμως να συνοδεύεται από ένα σοβαρό και υπεύθυνο σκεπτικό για τις αρμοδιότητές τους. Θα λέγαμε όμως ότι από μόνη της αυτή η κίνηση δεν θεωρείται ικανή να αλλάξει σημαντικά την ήδη επικρατούσα εκφυλισμένη κατάσταση. Επιβάλλεται ως εκ τούτου ο μεγαλομέτοχος να αναζητήσει πρόσωπα μέσα από τη μεγάλη δεξαμενή της ασπρόμαυρης οικογένειας. Υπάρχουν επιτυχημένοι επιχειρηματίες, επιστήμονες, δοκιμασμένοι τεχνοκράτες και νέοι φιλόδοξοι σπουδαγμένοι στα καλύτερα Πανεπιστήμια της Ευρώπης και της Αμερικής. Πριν από καιρό ο Ιβάν είχε συναντηθεί με τον στρατηγό Φράγκο Φραγκούλη και με τον Γιώργο Λυσσαρίδη.
Πιστεύουμε ότι έχει το κύρος και την ανάλογη πειθώ να τους επιστρατεύσει για μια νέα μεγάλη προσπάθεια ανανέωσης, αναμόρφωσης και στελέχωσης μιας διοίκησης ανάλογης με το μέγεθος του ΠΑΟΚ, αλλά και το ύψος της επένδυσης του. Μέχρι σήμερα έχει ξοδέψει ένα «σκασμό» λεφτά. Θα ήταν κρίμα να συνεχίσει να το κάνει κάτω από τις ίδιες συνθήκες και με τα ίδια πρόσωπα.
