Ο Μίσιτς έσωσε την παρτίδα αλλά...
Η γκολάρα του Μίσιτς έσωσε την παρτίδα για τον ΠΑΟΚ που απέφυγε την πρώτη του ήττα μετά από 38 ματς και πολύ περισσότερο δεν επέτρεψε στον αιώνιο αντίπαλο του να σπάσει αυτο το αήττητο.
Ομως είναι ξεκάθαρο πως αυτό δεν είναι αιτία πανηγυρισμού για τον ΠΑΟΚ και αυτό φάνηκε και με το τέλος του αγώνα όπου αρκετοί ήταν αυτοί που αποδοκίμασαν. Μάλιστα μετά το 1-2 ακούστηκε μετά από πολύ καιρό το "Βαριά βαριά του ΠΑΟΚ η φανέλα". Σαφώς και υπερβολική αντίδραση αλλά από την άλλη ο κόσμος βλέπει πως η ομάδα δεν "περπατά" και δεν κάνει βήματα προόδου. Γιατί δεν μπορείς να χαμογελάς επειδή είδες τον ΠΑΟΚ να παίζει μπάλα για ένα τέταρτο, δηλαδή στο διάστημα πριν δεχθεί το δεύτερο γκολ.
Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που έχουν πάρει τις ευκαιρίες τους και δεν ικανοποιούν και πλέον ο Φερέιρα πρέπει να αποφασίσει να δώσει χρόνο και στον Στοχ και στον Λάμπρου. Ο Ζαμπά ήταν για μια ακόμη φορά απαράδεκτος ενώ είναι προφανές πως το σύστημα "όσα βάλουμε και όσα φάμε" δεν έχει ποδοσφαιρική λογική. Ο ΠΑΟΚ δέχθηκε ξανά δυο γκολ με τον αντίπαλο συνολικά να κάνει τρεις ευκαιρίες. Και είναι πλέον ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.
Για το ακυρωθέν γκολ του Μάτος; Δεν ξέρω τι θα γινόταν αν αυτή η φάση ήταν στην αντίπαλη περιοχή. Πραγματικά δεν μπορώ να σκεφτώ τι θα έγραφαν τα ερυθρόλευκα ΜΜΕ. Ο ΠΑΟΚ έχει να διορθώσει αρκετά πράγματα. Το θέμα είναι ο Φερέιρα να έχει τη διάθεση να τα αναγνωρίσει σε πρώτη φάση. Να δώσει ευκαιρίες και σε άλλους παίκτες. Να δει γιατί ο ΠΑΟΚ σε κάθε επίθεση αντιπάλου δέχεται γκολ. Οπως επίσης και ο κατά τα άλλα σπουδαίος Μάτος να αντιληφθεί πως κρεμάει την ομάδα του στον υπερβολικό του ζήλο. Και τη στέλνει στο ΟΑΚΑ χωρίς να μπορεί ο ίδιος να τη βοηθήσει.
Ο ΠΑΟΚ κράτησε το αήττητο, απέφυγε την ήττα αλλά αυτός δεν είναι στόχος όταν θέλεις να κατακτήσεις το Πρωτάθλημα.
