Μια σοβαρή ομάδα «παράγει» και ικανούς προπονητές...

Μη βρίσκοντας στον ΠΑΟΚ αυτής της χρονικής στιγμής άλλο πρόσωπο που να παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τον Βλάνταν Ιβιτς, θα ασχοληθώ για μία ακόμη φορά μαζί του. Πρόθεσή μου – και ευχή, ταυτόχρονα – η αποφυγή ενός τεράστιου λάθους. Ενός λάθους, που αν γίνει, θα οδηγήσει στο «κάψιμο» ενός κόουτς που ίσως έχει να προσφέρει πολλά στην ομάδα.

 Ο Ιβιτς έχει συμπληρώσει μόλις δυόμιση χρόνια στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ. Η πορεία των ομάδων που επέβλεπε και καθοδηγούσε ήταν περίφημη. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι πλέον ένας φτασμένος, έμπειρος προπονητής.

Εδώ και μία εβδομάδα είναι ο προπονητής της πρώτης ομάδας. Η εμφάνιση του ΠΑΟΚ στον αγώνα με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο ήταν εξαιρετική και συνοδεύτηκε με μία άνετη νίκη. Ούτε, όμως, αυτό σημαίνει ότι ο Ιβιτς έγινε ξαφνικά καταξιωμένος προπονητής. Ο πρώτος που το ξέρει αυτό είναι ο ίδιος. Ο Βλάνταν δεν πετάει στα σύννεφα, δεν βιάζεται να κάνει το επόμενο βήμα στην καριέρα του, έχει επίγνωση της πραγματικής θέσης στην οποία βρίσκεται σήμερα και αυτό είναι προς τιμήν του.

Ο Ιβιτς, λοιπόν, δεν κινδυνεύει από τη δική του νοοτροπία. Κινδυνεύει από τη νοοτροπία του όλου συστήματος που λέγεται «ΠΑΟΚ». Κάποιοι ξεχνούν ότι είναι υπηρεσιακός προπονητής και ότι μόνο ως υπηρεσιακό προπονητή πρέπει και να τον αντιμετωπίζουν και να τον κρίνουν. Κάποιοι, ακόμη και μέσα από την ΠΑΕ, προσπαθούν να μεταδώσουν το μήνυμα ότι ο Ιβιτς θα κριθεί από την πορεία του ΠΑΟΚ στους υπόλοιπους αγώνες της κανονικής περιόδου και στα πλέι οφ και στο τέλος της σεζόν θα αξιολογηθεί ώστε να αποφασιστεί αν μαζί του θα καταστρωθεί το επόμενο πλάνο (που θα είναι πραγματικό πλάνο) για τη δημιουργία μιας μεγάλης ομάδας. Αυτό είναι το μεγάλο λάθος. Διότι είτε πετύχει ο Ιβιτς, είτε αποτύχει, η μοναδική προοπτική που πρέπει να του προτείνει ο επίσημος ΠΑΟΚ είναι να γίνει βοηθός του επόμενου προπονητή. Αν υπάρχει σωφροσύνη στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ, πρέπει να του προτείνουν να ανεβεί προσεκτικά το επόμενο σκαλί, ώστε, κάποια στιγμή, όταν αποκτήσει κι άλλες εμπειρίες, να αναλάβει ως πρώτος προπονητής. Αυτή θα είναι η ορθολογική εξέλιξη του Ιβιτς και κάθε άλλη κίνηση μπορεί να τον αχρηστεύσει. Θα έχουμε έναν ακόμη «καμένο» από τον ίδιο τον ΠΑΟΚ προπονητή και θα είναι κρίμα.

 Για να μην ξεχνιόμαστε, έτσι άρχισε την προπονητική καριέρα του και ο Πάμπλο Γκαρσία. Ο οποίος, μάλιστα, ανέλαβε τις ακόμη πιο μικρές ομάδες των ακαδημιών. Τι του είπαν του Πάμπλο; «Μείνε τρία-τέσσερα χρόνια στις ακαδημίες και, σιγά-σιγά, θα έρθει η ώρα σου». Φανταστείτε πόσο λάθος θα ήταν να του έδιναν τώρα την πρώτη ομάδα και το καλοκαίρι να ήθελαν να τον κάνουν πρώτο προπονητή. Ούτε ο Γκαρσία θα άντεχε, ούτε ο Ιβιτς θα αντέξει την αμφισβήτηση από τον ίδιο τον ΠΑΟΚ με τις πρώτες αποτυχίες. Κι όμως. Και οι δύο έχουν να δώσουν πολλά αν ο ΠΑΟΚ τους αξιοποιήσει μεθοδικά, χωρίς βιασύνη και με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Μια σοβαρή ομάδα δεν «παράγει» μόνο ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, «παράγει» και ικανούς προπονητές…

Προσωπικά, πιστεύω στον Ιβιτς, αλλά δεν περιμένω να τον κρίνω από την πορεία του ΠΑΟΚ έως το τέλος της φετινής αγωνιστικής περιόδου. Περιμένω να του δώσει ο επίσημος ΠΑΟΚ κάθε δυνατή βοήθεια, να τον στηρίξει με όλη τη σημασία της λέξης και να τον διατηρήσει στην τεχνική ηγεσία, προσπαθώντας, όμως, να προσλάβει έναν σπουδαίο προπονητή, από τον οποίο θα έχει να ωφεληθεί η ομάδα, αλλά και να διδαχθεί ο ίδιος ο Ιβιτς…