Mια χαρά ξημερώνει και με πολλά κοκόρια

Mια χαρά ξημερώνει  και με πολλά κοκόρια

“Ψάχνεται” ο Ιβάν Σαββίδης. Και για το μοντέλο που πρέπει να ακολουθήσει και για τα πρόσωπα που θα το υπηρετήσουν. Λογικό είναι. Και ενθαρρυντικό. Γιατί, από τη στιγμή που όλα τα μοντέλα και όλα τα πρόσωπα απέτυχαν εδώ και 3,5 χρόνια, το ανησυχητικό θα ήταν να μην αντιδρούσε ο ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ και να μην αναζητούσε τη λύση.

 

Κατά καιρούς έχουμε αναρωτηθεί πώς είναι δυνατόν να μην μπορεί να στελεχώσει την ΠΑΕ και την ομάδα με ικανούς ανθρώπους. Δίκιο είχαμε, αλλά κάποιες προσπάθειες τις έκανε.

 

Ηταν αποτυχημένες, αλλά τις έκανε. Με τον Τσιστιακόφ, με τον προπονητή – απόλυτο κουμάντο που λεγόταν Στέφενς, με τον Βρύζα σε δύο και τρεις ρόλους ταυτόχρονα, με τον Αγγελίδη στην προεδρία και πρόσφατα με τον Αρνεσεν ως τεχνικό διευθυντή.

 

Το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που έπρεπε, εξ ου και η ανάγκη που ένιωσε να εντάξει στην ΠΑΕ τον Βεζυρτζή, τον Κούδα, τον Μίχελ και τον Νταβιντιάν. Αν μη τι άλλο, αυτή τη φορά ο Σαββίδης δείχνει ότι πήρε πολύ σοβαρά την ενίσχυση της ΠΑΕ καταλαβαίνοντας προφανώς ότι τις μεγάλες ομάδες τις δημιουργούν οι άνθρωποι και όχι μόνο τα λεφτά. Και όπου άνθρωποι, όχι μόνο οι παίκτες και οι προπονητές.

 

Λένε πολλοί ότι πολλά κοκόρια μαζεύτηκαν και ότι θα αργεί να ξημερώσει. Εγώ λέω ότι χειρότερη αποκλείεται να γίνει η κατάσταση. Μόνο καλύτερη μπορεί να γίνει, διότι με λιγότερα κοκόρια ο ΠΑΟΚ είχε μονίμως μαύρα μεσάνυχτα. Υστερα, δεν έχει μόνο σημασία ο αριθμός των ατόμων πλαισιώνουν μια ΠΑΕ αλλά και η ποιότητά τους.

 

Προσωπικά δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι Βεζυρτζής και Κούδας θα προσφέρουν πολλά, όχι μόνο με την εμπειρία τους, αλλά και με το ΠΑΟΚτσήδικο συναίσθημά τους.

 

Από την άλλη, ευχής έργον θα ήταν να προσφέρουν, από τα δικά τους πόστα, οι δύο τεχνοκράτες της νέας τάξης πραγμάτων, ο Μίχελ και ο Νταβιντιάν. Γι' αυτούς δεν μπορούμε να έχουμε καμία άποψη, διότι δεν έχουμε δείγματα γραφής της δουλειάς τους και των δυνατοτήτων τους.

 

Το θέμα, πάντως, δεν είναι αν μαζεύτηκαν πολλά τα κοκόρια. Μια χαρά μπορεί να ξημερώσει κι ας είναι πολλά. Το θέμα είναι να κάνει το καθένα αποτελεσματικά τη δουλειά του και να μην μπλέκεται το ένα στα πόδια του άλλου.

 

Να είναι ξεκάθαροι οι ρόλοι όλων και να μη “βραχυκυκλωθούν” ποτέ σε σύγχυση αρμοδιοτήτων. Φαντάζομαι ότι μετά από τόσες συζητήσεις που έγιναν μεταξύ τους, αυτά έχουν ξεκαθαριστεί απολύτως και μένει να αποδειχθεί ότι ξεκάθαρα θα είναι και στην πράξη.

 

Οσο για το τι ρόλο θα παίζει ο Αρνεσεν, που υποτίθεται ότι “καπελώνεται” από τον Βεζυρτζή, εγώ λέω ότι θα παίζει τον ρόλο ακριβώς που πρέπει. Θα ερευνά, θα επιλέγει και θα εισηγείται, αλλά οι εισηγήσεις του θα κρίνονται και θα αξιολογούνται από τον Βεζυρτζή και τον Αγγελίδη πριν φτάσουν προς έγκριση στον Σαββίδη. Δεν θα ήταν λογικό να έχει επιπλέον δικαιοδοσίες ο Αρνεσεν.

 

Ούτε αλάνθαστος είναι, ούτε αφεντικό. Ενας απλός υπάλληλος είναι, υποχρεωμένος να πειθαρχεί κι αυτός σε κάποιους αυτονόητους κανόνες. Αλλωστε, το αποτέλεσμα της δραστηριότητας που ανέπτυξε το καλοκαίρι στην επιλογή του προπονητή και των παικτών ήταν απογοητευτικό...

 

Ενημερωθείτε πρώτοι για όλα τα τελεταία νέα, απευθείας στο email σας