Μία αμυδρά υποψία για την προετοιμασία του ΠΑΟΚ
Για να (αμπελο)φιλοσοφήσουμε κομματάκι… Έλεγε ο πάνσοφος Αριστοτέλης, ο Χαλκιδικιώτης (εκ Σταγείρων γαρ, ορμώμενος) δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου: «Τά ἀγαθά κόποις κτῶνται». Λέει κι η Εκκλησία μας όμως, ανάλογα, στην Ακολουθία του μεγάλου αγγελικού μοναχικού σχήματος: «Τά γάρ καλά ἔργα κόπῳ κτῶνται καί πόνῳ κατορθοῦνται…
Που το πάμε εμείς; Στην κατά το ήμισυ εφαρμογή αρχαίας ελληνικής κι ελληνορθόδοξης ρήσης περί της προσπάθειας. Εντάξει. Είναι κομματάκι βαθυστόχαστη η εισαγωγή μας αλλά… Φανταζόμαστε, συμφωνείτε πως στην προετοιμασία του ΠΑΟΚ κοπιάζουν. Τώρα εάν κι εφ’ όσον ιδρώνουν περισσότερο σωματικά ή …πνευματικά; Δεν το γνωρίζουμε. Εμείς βλέπουμε, πως στους αγώνες προετοιμασίας ο ΠΑΟΚ επιθετικά βλέπει… φως. Στο τούνελ. Έτσι; Φτιάχνει λίγες ευκαιρίες και με αυτές κάνει πολλά γκολ.
Τούτο βέβαια, το περί κόπων (γι’ αυτούς εξάλλου πληρώνονται από τον Ιβάν Σαββίδη… Μοσχοπληρώνονται!) το οποίο καταθέτουμε σήμερα στην τράπεζα της… συζήτησης, ουδόλως δύναται να εκληφθεί ως συμπέρασμα. Μην τρελαθούμε κιόλας. Είναι απλά, μία εντύπωση. Ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, είναι μία αμυδρά υποψία περί κόπων και διακρινόμενων στον βάθος του ορίζοντα αγαθών.!
Όπως και να το κάνουμε, όμως. Όπως και να το δούμε… Όπως και να το πιάσουμε είναι ένα γεγονός. Φτιάχνει λίγες ευκαιρίες και με αυτές κάνει πολλά γκολ.
Με λίγα λόγια; Σα να αλλάζει κάτι. Προς το καλύτερο. Είναι φυσικά, πολύ, πάρα πολύ νωρίς ακόμη και για εντυπώσεις. Ίσως μάλιστα – παίζει κι αυτό – να μην προλάβουμε, να διαμορφώσουμε καν εντυπώσεις. Και να εξάγουμε απ’ ευθείας συμπεράσματα από τον πρώτο αγώνα του ΠΑΟΚ (στις 16 Ιουλίου, στο Ζάγκρεμπ, κόντρα στη Λοκομοτίβα) για τον δεύτερο γύρο των προκριματικών του Γιουρόπα Λιγκ. Είπαμε: Παίζει κι αυτό…
Στον αντίποδα αυτής της αμυδράς υποψίας δυστυχώς, για τον κόσμο του ΠΑΟΚ, υφίσταται η «ανοικτή πληγή» της άμυνας. Η «αχίλλειος πτέρνα» του «δικέφαλου»! Παρεμπιπτόντως, εξέβαλαν χολή ουκ ολίγοι για την παιδαριώδη. χονδροειδέστατη ανοησία (μην αναφέρουμε άλλη λέξη με ομοιοκαταληξία) του Ρόμπιν Όλσεν. Την τράβηξαν από εδώ, την τράβηξαν από εκεί. Την ξεχείλωσαν. Και τους διέφυγε στο νταλκά τους, να τον διασύρουν (για μία γκάφα σε αγώνα προετοιμασίας), μία απόκρουση για την οποία ο σουηδικός Τύπος – παράλληλα – κατέθεσε διθυράμβους. Τέλος πάντων. Παρεμπιπτόντως ανοίξαμε αυτή την παρένθεση.
Το πρόβλημα… Η «ανοικτή πληγή» του ΠΑΟΚ δεν είναι ο τερματοφύλακας. Είναι η αμυντική λειτουργία. Προσέξτε εδώ. Δε λέμε η άμυνα. Η αμυντική λειτουργία, λέμε. Ιδιαίτερα δε, μιλάμε για την έλλειψη αλληλοκάλυψης…
Μέχρι και χθες λοιπόν – για να τα λέμε τα πάντα, όλα – δεν διακρίναμε, ανάλογα με την επιθετική λειτουργία, αμυδρά υποψία αγαθών στο βάθος του ορίζοντα. Για κόπους κουβέντα, φυσικά. Φανταζόμαστε, πως ο Ιγκόρ Τούντορ πλάθει με το υπάρχον «υλικό» όσο μπορεί καλύτερες επιλογές. Πριν τις … ψήσει στον φούρνο της 11άδας. Και τις σερβίρει στις 16 Ιουλίου. Είτε έτσι, είτε αλλιώς πάντως, αμυντικά ο ΠΑΟΚ είναι ακόμη στο πέρυσι. Επιθετικά; Προχωρά στο εφέτος!
Και λάβετε υπόψη πως το ρόστερ του Ιγκόρ Τούντορ δεν είναι πλήρες. Ο Φρανκ Άρνεσεν αναζητά κι άλλα κομμάτια, για να συμπληρώσει το παζλ. Αργά ή γρήγορα θα τα βρει. Αμφότεροι γνωρίζουν τις ανάγκες του ΠΑΟΚ, για να υπερβεί το εμπόδιο της Λοκομοτίβα. Με δεδομένο μετά το δικαίωμα αλλαγών. Οι φίλοι του «δικέφαλου» καταγράφουν τους κόπους,. Διακρίνουν… αμυδρά αγαθά στο βάθος του ορίζοντα. Κι ευελπιστούν πως όλα θα είναι εντάξει στην ώρα τους…
