Μετά τη ρήξη τι;
Τον τελευταίο καιρό προβληματίζομαι κάθε μέρα και περισσότερο σχετικά με το αν υπάρχει μέλλον για τη χώρα που ζούμε, αν είμαστε ικανοί να αλλάξουμε τα πράγματα και να ασχοληθούμε σοβαρά, υπεύθυνα, ειλικρινά με τα προβλήματά μας, μήπως και μπορέσουμε κάποια στιγμή να τα λύσουμε.
Οσο αναλύω, όμως, καταστάσεις, συμπεριφορές, ενέργειες, διαχείριση γεγονότων, τόσο πιο πολύ απογοητεύομαι. Διαπιστώνω ότι δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι για να προτείνουν ένα σοβαρό σχέδιο. Αυτό που βλέπω είναι να ανακυκλώνονται όλα αυτά που μας καταστρέφουν, που μας πηγαίνουν όλο και πιο πίσω, μας έχουν φτάσει ένα βήμα πριν από αχαρτογράφητα ύδατα.
Αυτό που με τρομάζει είναι ότι δεν αναγνωρίζεται τίποτε στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Αμφισβητούνται τα πάντα. Λες και έχουμε αποφασίσει να βάλουμε φωτιά και να τα κάψουμε όλα. Είναι έτσι, όμως; Είναι αυτή η αντίληψη κυρίαρχη για την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, ή, μήπως είναι για ένα μικρό μέρους, το οποίο, ωστόσο, έχει τον τρόπο να επικοινωνεί καλύτερα τις απόψεις του και να δημιουργεί την εντύπωση πως γίνονται αποδεκτές από όλους;
Εβλεπα χθες αυτή την ιστορία με την πρόεδρο της Βουλής και τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας. Του γύρισε πίσω, λέει, ως απαράδεκτη την έκθεση για την οικονομία και τον κατηγόρησε γιατί της την έστειλε σε στικάκι και όχι εκτυπωμένη. Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν το διάβασα. Εκεί, δε, που έμεινα άναυδος, ήταν όταν πληροφορήθηκα πως μία βουλευτής, η Ραχήλ Μακρή, δήλωσε ότι θα μηνύσει τον διοικητή της ΤτΕ για δόλο.
Μα, αν σκοπεύει να μηνύσει τον κ. Στουρνάρα, δεν θα πρέπει να μηνύσει και τον συνάδελφό της τον κ. Λαπαβίτσα; Ο οποίος είπε ότι «πρέπει να πάμε στην δραχμή και να βάλουμε δελτίο στα τρόφιμα»; Πώς γίνεται να έχει δόλο ο Στουρνάρας και να κατηγορείται πως με την έκθεσή του σπρώχνει ακόμη περισσότερους Ελληνες να βγάλουν τα χρήματά τους από την Ελλάδα και δεν έχει ο Λαπαβίτσας που προπαγανδίζει για μια επόμενη μέρα που όσοι αναφέρονται σ’ αυτή την περιγράφουν ως εφιαλτική;
Μήπως θα έπρεπε να σκεφτεί η κ. Μακρή και την πιθανότητα να μηνύσει τον άλλο συνάδελφό της από τον ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Λεουτσάκο, που προεξοφλεί το αδιέξοδο και σπρώχνει κι αυτός τους Ελληνες να βγάλουν άρον άρον τα χρήματά τους από τις τράπεζες, λέγοντας ότι «μόνο με τανκς μπορούν να περάσουν μέτρα των εταίρων»;
Θέλω να πω ότι όλοι αυτοί μια χαρά κάνουν την δουλειά τους. Βρίσκονται στο προσκήνιο, δίνουν μάχη για να διατηρήσουν τις θεσούλες τους, καλοπληρωμένοι και δίχως προβλήματα θα είναι ακόμη κι αν φύγουμε από το ευρώ, αν φύγουμε από την Ευρωπαϊκή Ενωση, αν επιστρέψουμε στη δραχμή.
Γι’ αυτό και δεν εξηγούν τι θα γίνει αν έρθει η ρήξη, είτε συνειδητά είτε από ατύχημα. Γι’ αυτό δεν ακούτε κανέναν από αυτούς να περιγράφει την επόμενη μέρα.
Διότι η επόμενη μέρα, έξω από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν θα είναι απλά χειρότερη. Θα είναι εφιάλτης. Για όλους μας…