Με τους ταχείς και δεξιοτέχνες ξόρκισαν τον περσινό εφιάλτη

Από τους παίκτες του ΠΑΟΚ δεν έλειπε ούτε η διάθεση, ούτε η ταχύτητα. Περίσσευε, όμως, η βιασύνη στο πρώτο ημίχρονο. Η επιπολαιότητα και στις εναλλαγές της μπάλας, αλλά και στην τελική πάσα. Στα πρώτα 45 λεπτά δεν δημιουργήθηκε καμία ευκαιρία, αν εξαιρέσουμε μια πολύ ωραία ατομική προσπάθεια του Ζάιρο, που θέλησε και να σκοράρει σουτάροντας πάνω στον Πασχαλάκη, αντί να γυρίσει την μπάλα σε συμπαίκτη του. Μάλιστα, ενώ ο ΠΑΟΚ δεν κινδύνευσε καθόλου, λίγο έλειψε να πάει στα αποδυτήρια με γκολ εις βάρος του σε μια φάση που ο Γλύκος απέκρουσε σουτ εξ επαφής ενστικτωδώς και χωρίς να το πολυκαταλάβει. Εν ολίγοις, σε όλο το πρώτο ημίχρονο το μόνο που είδαμε ήταν η κινητικότητα του Ζάιρο.

Ολοι οι υπόλοιποι ήθελαν αλλά δεν μπορούσαν. Ο Αθανασιάδης, ως συνήθως (όπως και ο Μπερμπάτοφ) έμεινε μόνος του στη μεγάλη περιοχή του Πανθρακικού, σαν την καλαμιά στον κάμπο. Μέτρησα δώδεκα προσπάθειες συμπαικτών του να τον τροφοδοτήσουν και όμως καμιά από τις δώδεκα μπαλιές δεν “πέρασε”!

Στο δεύτερο ημίχρονο η εικόνα άλλαξε και έγινε εντελώς διαφορετική με την είσοδο του Μακ και του Ροντρίγκες. Ο ΠΑΟΚ έγινε πιο ταχύς, πιο πιεστικός, έπαιξε καλύτερο και πιο ήρεμο ποδόσφαιρο και ήταν λογικό και αναμενόμενο να φτάσει κάποια στιγμή στο ζητούμενο. Αφού χάθηκαν κλασικές ευκαιρίες με Πέλκα και Μακ, οι δύο παίκτες συνδυάστηκαν περίφημα για να σκοράρει ο Πέλκας, βγάζοντας το φίδι από την τρύπα. Ακολούθησε ο Ζάιρο με ένα χαμένο τετ α τετ και λίγο μετά “χτύπησε” ο Μακ για να τελειώσει οριστικά το παιχνίδι.

Ο Γκολάσα ήταν καλός στο δεύτερο ημίχρονο, παίζοντας στο κέντρο και όχι στη γραμμή όπου ξεκίνησε το παιχνίδι, ο Πέλκας είχε αρκετές καλές ενέργειες, όπως και ο Χαρίσης, Ροντρίγκες και Μακ “σκηνοθέτησαν” τη νίκη από τη στιγμή που μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο, ενώ μια χαρά πήγε όλη η άμυνα. Συμπαθητική ήταν η εμφάνιση του Σάμπο, αν και, όπως το συνηθίζει, δεν πρόσεξε τις πάσες του.

Κερδισμένοι από τους θεωρούμενους εφεδρικούς είναι οι Μαλεζάς, Σκόνδρας, Χαρίσης και Γκολάσα. Ο Κοροβέσης, αντίθετα, δεν πήρε καλό βαθμό. Οσο για τον Γλύκο, ήταν παρών στην περίπτωση που χρειάστηκε, αλλά γενικά υποχρεώθηκε σε ρόλο θεατή του αγώνα.

Αν μείνουμε στο δεύτερο ημίχρονο, οι εντυπώσεις είναι πολύ καλές. Αν δούμε συνολικά το ματς, πρέπει να επισημάνουμε την καλή αμυντική λειτουργία, αλλά και τη δυσκολία στην ανάπτυξη του παιχνιδιού, μια δυσκολία που εξουδετερώνει όποιον παίκτη  αγωνίζεται στην “κορυφή”. Πάντως, η αλήθεια είναι ότι μία ακόμη νίκη κατακτήθηκε χάρη στην ταχύτητα και τη δεξιοτεχνία ορισμένων παικτών. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι έκριναν το ματς οι Πέλκας, Μακ και Ροντρίγκες.

Ετσι ή αλλιώς, ο στόχος επιτεύχθηκε και ο ΠΑΟΚ μπήκε στην ιστορία του Κυπέλλου με τρεις βαθμούς. Αν μη τι άλλο, ξόρκισε τον περσινό εφιάλτη του αποκλεισμού από Γιάννινα, Κέρκυρα και Απόλλωνα Καλαμαριάς...