Με την απόλυση του Αρνεσεν καταρρίπτεται το… αερο-πλάνο

Ωραία τα ταίριαξε το αφεντικό. Όπως ακριβώς είχαμε προβλέψει από χθες, έδιωξε τον Αρνεσεν, που επέλεξε και στήριζε τον Τούντορ, τον οποίο Τούντορ το αφεντικό ήθελε πρώτο-πρώτο να διώξει, αλλά αποφάσισε τελικά (δήθεν) να τον στηρίξει.

Ταυτόχρονα, όπως αποκάλυψε ο Μαρσέλο Λίπι, δέχτηκε κρούση από τον ΠΑΟΚ για να γίνει προπονητής στη θέση του προπονητή που στηρίζει το αφεντικό, αλλά, βέβαια, σε δευτερόλεπτα θα τον έδιωχνε αν ο Λίπι ή οποιοσδήποτε άλλος από αυτούς στους οποίους απευθύνθηκε έλεγε το «ναι».

Τώρα, χωρίς τεχνικό διευθυντή, συνεχίζει με τον προπονητή της επιλογής του πρώην τεχνικού διευθυντή και, ενώ έχει αποδειχθεί μεγαλοπρεπώς ότι αναζητεί νέο προπονητή εδώ και έναν μήνα, υποτίθεται ότι εξακολουθεί να παριστάνει ότι στηρίζει τον Τούντορ, μένοντας πιστός στο… πλάνο τριετίας το οποίο είχαν αποφασίσει και οι τρεις να ακολουθήσουν. Πλάνο; Αεροπλάνο, ήθελα να πω.

«Υπήρχε διαφορετική νοοτροπία στο χτίσιμο και τη διαχείριση της ομάδας», αναφέρει ως αιτία της απόλυσης του Δανού η ανακοίνωση της ΠΑΕ. Θα καταλαβαίναμε τι εννοεί ο ποιητής αν ξέραμε ποια είναι η φιλοσοφία της ΠΑΕ στο χτίσιμο και τη διαχείριση της ομάδας και ποια του Αρνεσεν. Μέχρι να μάθουμε και το ένα και το άλλο (που δεν θα τα μάθουμε ποτέ) θα μείνουμε με την απορία τι είδους συζήτηση έκανε το αφεντικό με τον Αρνεσεν και σε τι είχαν συμφωνήσει όταν τον προσέλαβε. Συμφώνησαν άραγε σε μια συγκεκριμένη φιλοσοφία και, αν ναι, γιατί ο Δανός «τράβηξε» διαφορετικό δρόμο, κόντρα στη συμφωνημένη φιλοσοφία; Κι αν όντως το έκανε αυτό, γιατί αλήθεια έπρεπε να φτάσουμε στα μέσα του Φεβρουαρίου για να διαπιστώσει  το αφεντικό ότι διαφέρει η φιλοσοφία που ακολουθεί ο Αρνεσεν;

Η αλήθεια είναι μία και μοναδική και δεν έχει καμία σχέση με ανύπαρκτες φιλοσοφίες και αόρατα πλάνα. Όταν ο Ιβάν Σαββίδης πείστηκε, εδώ και δύο μήνες, ότι οι 9 στις 10 μεταγραφές που έκανε ο Αρνεσεν ήταν «μούφα», του έκατσε στο στομάχι. Ο άνθρωπος διέθεσε 20 εκατομμύρια κι εκείνος τα σκόρπισε για παίκτες της πλάκας, χρυσποληρώνοντας ένα σωρό μανατζαραίους.

Οπως διαβάσατε χθες στο κατεθυνόμενο από την ίδια την ΠΑΕ ρεπορτάζ αθηναικού σάιτ, το οποίο «έφτιαξε» κλίμα ενόψει της απόλυσης του Αρνεσεν, ο αθεόφοβος αγόρασε παίκτες που νωρίτερα είχαν προταθεί σε άλλες ομάδες με πολύ λιγότερα χρήματα, ενώ βόλεψε μια χαρά και έναν στρατό ατζέντηδες δίνοντάς τους προμήθειες πολύ ψηλότερες από τις διεθνώς προβλεπόμενες.

Ετσι τουλάχιστον λέει η ΠΑΕ. Ετσι, δηλαδή, λέει ο ίδιος ο Ιβάν Σαββίδης. Και, ειλικρινά, τον πιστεύω απόλυτα. Μόνο που όταν διαθέτεις τα χρήματά σου οφείλεις να προσέχεις και να ελέγχεις πού θα καταλήξουν. Την ποιότητα των παικτών που θα έφερνε ο Αρνεσεν δεν μπορούσε να την ξέρει ο Σαββίδης, μπορούσε όμως άνετα να τον… διαλοστείλει την πρώτη φορά που είδε ότι τάισε με χρυσά κουτάλια μανατζαραίους. Δεν το έκανε. Δεν προστάτευσε την περιουσία του. Και αυτή η αυτοκαταστροφική τάση τον ακολουθεί μονίμως.

Εννοείται ότι με την απομάκρυνση του Αρνεσεν καταρρέει θεαματικά όλη η φαφλατολογία που από το καλοκαίρι αναπτύχθηκε περί ύπαρξης πλάνου αγωνιστικής αναδημιουργίας του ΠΑΟΚ σε βάθος τριετίας.

Ακουγα για πλάνο και γελούσα από την πρώτη στιγμή, διότι έβλεπα στην πράξη ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως πλάνο. Ούτε οι μεταγραφές του Αρνεσεν έδειχναν συγκεκριμένο προσανατολισμό, ούτε οι αλλοπρόσαλλες ενέργειες του Τούντορ.

Αλλωστε, κανείς δεν μπορούσε να με πείσει ότι ο Αρνεσεν και ο Τούντορ θα δούλευαν επί τρία χρόνια και θα τους στήριζε ο μεγαλομέτοχος με υπομονή και επιμονή, διότι, πολύ απλά, δεν πρόδιδαν κάτι τέτοιο τα συμβόλαια που είχαν υπογράψει.

Και τα δύο ήταν για ένα συν δύο χρόνια. Δηλαδή, τον πρώτο χρόνο, απλώς ο Σαββίδης θα τους δοκίμαζε και τους δύο. Και θα τους αξιολογούσε με ένα και μοναδικό κριτήριο. Το αν θα δημιουργούσαν ομάδα καλή, ικανή να διεκδικήσει και να πετύχει τίτλους και διακρίσεις. Όλα τα άλλα ήταν κουραφέξαλα με τη ρίγανη…