Με συνθήκες και συνειδήσεις ίδιες, δύσκολα αλλάζει ρότα η διαιτησία
Πρωτοτυπήσαμε σε όλα πάλι. Αρχίζουμε το Πρωτάθλημα με δύο αγωνιστικές καθυστέρηση και, μάλιστα, από την τρίτη και όχι από την πρώτη αγωνιστική, όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο, ακόμη και στις πιο υπανάπτυκτες χώρες. Αλλά, ας είναι. Αυτό είναι το τελευταίο που πρέπει να μας ανησυχεί μπροστά σε όλα όσα, δικαιολογημένα, μας πανικοβάλλουν. Ποιοι διαιτητές θα σφυρίξουν, πώς θα σφυρίξουν και αν οι Γκιρτζίκηδες και οι «πάτρονές» τους αποφασίσουν επιτέλους να δείξουν λίγο σεβασμό στο ποδόσφαιρο και στους ποδοσφαιρόφιλους.
Ξέρετε, εμένα δεν μου αρκεί να μείνουν απ’ έξω οι διαιτητές της «παράγκας». Αν υποθέσουμε ότι μόνο αυτοί επηρεάζονται συνειδητά και γίνονται δούλοι του Ολυμπιακού, ενώ οι υπόλοιποι είναι άμεμπτοι, ελάχιστη εμπιστοσύνη έχω στους υπόλοιπους. Διότι ακόμη κι αν δεν είναι διεφθαρμένοι, είναι σίγουρα ανίκανοι, στη συντριπτική πλειονότητά τους. Κι από τη στιγμή που είναι ανίκανοι, είναι και ανασφαλείς. Και επειδή είναι ανασφαλείς, ευχαρίστως και οικειοθελώς γίνονται κι αυτοί τσιράκια, ελπίζοντας στη στήριξη των νταβατζήδων του ποδοσφαίρου για την ανέλιξή τους.
Μόνο όταν ξηλώσουμε από το υποσυνείδητο όλων των διαιτητών ότι στο ελληνικό ποδόσφαιρο υπάρχει ένας ισχυρός και κάνει ό,τι θέλει, θα μπορούμε να ελπίζουμε σε δίκαιες διαιτησίες. Αν όχι καλές, λόγω ανικανότητας, τουλάχιστον πενηνταρίσιες, που θα σημαίνει ότι τα λάθη των διαιτητών θα είναι μοιρασμένα και όχι πάντοτε και υπέρ και κατά των ίδιων ομάδων…
Πώς, όμως, μπορεί κανείς να πετύχει αυτό το ξήλωμα; Δεν μπορεί. Θα γίνει μόνο του. Όταν πάψουν να υπάρχουν νταβατζήδες και όταν όλος ο κόσμος θα ξέρει ότι το παιχνίδι παίζεται τίμια με ίσους όρους για όλους. Τότε και μόνο τότε θα ενταχθούν και οι διαιτητές σ’ αυτή τη λογική. Γιατί τότε θα ξέρουν ότι η ανέλιξή τους εξαρτάται καθαρά και μόνο από τις επιδόσεις τους και όχι από την ανταποδοτική βοήθεια που θα έχουν από το σύστημα…
Συνεπώς, καθόλου αισιόδοξος δεν είμαι ότι θα έχουμε δίκαιες διαιτησίες στο νέο Πρωτάθλημα, τουλάχιστον στις πρώτες αγωνιστικές. Οι συνθήκες δεν έχουν ακόμη αλλάξει, λογικό είναι λοιπόν να μην έχουν αλλάξει και οι συνειδήσεις. Ο Ολυμπιακός, ακόμη και να μην το θέλει, θα εξακολουθήσει να έχει βοήθειες από τη διαιτησία. Κανείς διαιτητής δεν έχει νιώσει ακόμη ότι δεν πρέπει να φοβάται τον «μεγάλο», ή ότι δεν πρέπει να υπολογίζει στη βοήθεια που μπορεί να έχει από αυτόν στη διαιτητική καριέρα του…
Κοντός ψαλμός αλληλούια. Αυτό το σαββατοκύριακο θα έχουμε τα πρώτα δείγματα γραφής. Μακάρι να αρχίσει να γίνεται το θαύμα. Μέχρι τότε, καλώ τους αξιότιμους Ελληνες διαιτητές να διαβάσουν το πόρισμα του εισαγγελέα εφετών, Σταμάτη Δασκαλόπουλου, περί εγκληματικής οργάνωσης στο ποδόσφαιρο και Βαγγέλη Μαρινάκη. Στον επίλογό του αναφέρει: «Από όλα αυτά πρωτίστως ωφελημένη ήταν η ομάδα του Ολυμπιακού, όπως αναλύθηκε, καθώς επίσης και οι ομάδες - δορυφόροι της ΠΑΕ Ολυμπιακός, των οποίων οι διοικήσεις εναρμονίζονταν πλήρως με τις επιθυμίες και αποφάσεις του προέδρου της ΠΑΕ Ολυμπιακό, κατηγορουμένου Ευάγγελου Μαρινάκη».
Πιο νωρίς, ανάμεσα σε… πολλά άλλα, χαρακτηρίζει “στενό συνεργάτη» του Μαρινάκη, τον πρώην πρόεδρο της ΕΠΟ, Γιώργο Σαρρή, που επίσης είναι κατηγορούμενος, ενώ κάνει λόγο για “προσεταιρισμό ορισμένων επίορκων”, για “εσκεμμένα διαιτητικά σφάλματα” και για “εκφοβισμό διαιτητών τους οποίους ενίοτε υποχρέωναν σε παραίτηση”. Στο χέρι τους είναι να αποδείξουν ότι ούτε «λερωμένοι» είναι, ούτε θέλουν να «λερωθούν»…
